IV SA/Wr 289/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w e Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (sprawozdawca) Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant Aleksandra Markiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 7 lipca 2011 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego R. K. kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 6, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania R. K. od decyzji Starosty Ś. z dnia [...] nr [...] w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej dotyczącej kształtowania się wydatków płac i pochodnych oraz nagród w Starostwie Powiatowym w Ś. za okres 2006-2010, kwestionowaną decyzję utrzymało w mocy. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że pismem z dnia 11 stycznia 2011 r. R. K. wystąpił o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej kształtowania się wydatków płac i pochodnych oraz nagród w Starostwie Powiatowym w Ś. za okres 2006-2010 podanych w grupach stanowiskowych według załączonej tabeli. Pismem z dnia 24 stycznia 2011 r. Sekretarz Powiatu Ś. poinformował zainteresowanego, że żądana informacja jest informacją przetworzoną i zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wezwał do wykazania na piśmie szczególnego interesu publicznego w sprawie. W odpowiedzi R.K. stwierdził, że w samym wniosku podał uzasadnienie i potrzebę uzyskania informacji. Wystąpienie to zaś jest następstwem pytań kierowanych do niego przez mieszkańców, a dotyczących wskazanej materii. Starosta Ś., decyzją z dnia [...], postanowił odmówić udostępnienia stronie informacji publicznej we wnioskowanym zakresie. Organ orzekający stwierdził, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, prawo do informacji publicznej daje uprawnienie do uzyskania takiej informacji, w tym do uzyskania informacji przetworzonej. W takim przypadku prawo wymaga wykazania, że informacja ta jest szczególnie istotna dla interesu publicznego. W związku z tym wezwano wnioskodawcę, aby w celu realizacji wniosku wykazał przesłanki, dla których żądane informacje publiczne są szczególnie istotne dla interesu publicznego. Dalej organ wyjaśnił, że strona nie wykazała interesu publicznego oraz nie wykazała, że sprawa o której chce być poinformowana miała szczególne znaczenie dla funkcjonowania powiatu. W odwołaniu od tej decyzji R.K. podniósł, że Kolegium powinno ją uchylić i nakazać Staroście Ś. udzielenia odpowiedzi na złożoną interpelację. W obszernym uzasadnieniu odwołania opisał przebieg sprawy wskazując ponadto, że kwestie wydatków na płace są przedmiotem zainteresowania Komisji Finansów i Budżetu Rady Powiatu. Jak dalej podał organ odwoławczy, zgodnie z art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje m.in. dostęp do dokumentów. Ograniczenie prawa, o którym mowa wyżej, może nastąpić wyłącznie ze względu na określoną w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Tryb udzielania informacji określa ustawa. Aktem prawnym regulującym dostęp do informacji publicznej jest ustawa o dostępie do informacji publicznej. W myśl jej art. 1 każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. W art. 2 postanowiono, że prawo do informacji publicznej przysługuje każdemu. Prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskanie informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, wglądu do dokumentów urzędowych, dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów (art. 3 ust. 1). Prawo do informacji publicznej obejmuje również uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych (art. 3 ust. 2). Stosownie do art. 4 ustawy obowiązek udostępniania informacji publicznej spoczywa na władzy publicznej wykonującej zadania publiczne m.in. na organach władzy publicznej. Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnej oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Natomiast stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy udostępnieniu podlega informacja publiczna, w sprawach w tym przepisie wymienionych przy czym wyrażenie "w szczególności" jakiego w nim użył ustawodawca pozwala przyjąć, że katalog tych spraw nie został zamknięty. Z analizy przytoczonych przepisów prawa wynika, że wnioskodawcy przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej wytworzonej lub odnoszącej się do szeroko rozumianych władz publicznych. W ocenie Kolegium, dane dotyczące kształtowania się wydatków płac i pochodnych oraz nagród w Starostwie Powiatowym w Ś. za okres 2006-2010 stanowią informację publiczną. Odnosząc się do niniejszej sprawy organ odwoławczy stwierdził, że istota wniosku odwołującego się wskazuje, że organ pierwszej instancji prawidłowo dokonał zakwalifikowania żądania do uzyskania informacji publicznej przetworzonej, tj. takiej informacji, która będzie opracowana przez zobowiązany organ administracji publicznej na podstawie posiadanych danych. W ocenie Kolegium, nie może budzić wątpliwości, że wniosek strony oprócz żądania uzyskania informacji publicznej, wskazywał również na kryteria, na podstawie których dana informacja miała być opracowana. Oznacza to, że uzyskanie takiej informacji, jak wynika z cytowanego wyżej art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jest możliwe w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pojęcie interesu publicznego, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05, jest pojęciem niedookreślonym, nieposiadającym ustawowej definicji. Zdaniem Sądu "(...) interes publiczny odnosi się do funkcjonowania państwa oraz innych ciał publicznych jako pewnej całości, szczególnie z funkcjonowaniem podstawowej struktury państwa. Skuteczne działanie w ramach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu (...)." Dalej Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "(...) w kwestii udzielenia przez organ administracji państwa informacji publicznej interes publiczny istnieje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa, np. usprawniałoby działanie jego organów (...)." Odwołujący się wezwany do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, któryby uzasadniał udostępnienie wnioskowanych informacji, zdaniem organu orzekającego, interesu takiego nie wykazał. Z kolei, subiektywna deklaracja, o działaniu w interesie powiatu i jego mieszkańców, w ocenie Kolegium, jest niewystarczająca. Tej sytuacji nie zmienia okoliczność, że strona jest radnym powiatu, bowiem ten fakt nie powoduje, że do radnych nie ma zastosowania art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1592 ze zm.), rada powiatu jest organem stanowiącym i kontrolnym i w celu sprawowania kontroli nad działalnością zarządu i powiatowych jednostek organizacyjnych powołuje komisję rewizyjną (art. 16 ust. 1), która jest organem wewnętrznym, nad którą kontrolę sprawuje rada powiatu. Niniejsze oznacza, że to rada powiatu ma uprawnienia kontrolne, a nie poszczególni radni. Kolegium stwierdziło, że organ pierwszej instancji, jak wskazano wyżej prawidłowo zakwalifikował żądanie wnioskodawcy jako wniosku o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej. W art. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej ustawodawca sformułował jedną z zasad tej ustawy, że dostęp do informacji publicznej nie jest uzależniony od wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Natomiast postanowienie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy jest wyjątkiem od tej zasady przewidującym wykazanie przez zainteresowanego uzyskaniem przetworzonej informacji publicznej, że uzyskanie takiej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Na takie rozumienie postanowień tych przepisów wskazuje dotychczasowe orzecznictwo sądów administracyjnych. Skoro wnioskodawca takiego interesu nie wykazał należało odmówić udostępnienia takiej informacji publicznej. Na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożył R. K., wnosząc o jej uchylenie i zobowiązanie Starosty Powiatu Ś. do udzielenia odpowiedzi "na interpelację Radnego w przedmiocie żądanych informacji". Skarżący podniósł, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie przeprowadziło koniecznych rozważań w zakresie oceny czy informacja, której żądał miała istotne znaczenie dla działania komisji, której jest członkiem. Jeżeli informacja ta mieści się w kontekście oceny, opiniowania komisji statutowej w zakresie przedmiotu działania Rady Powiatu, to nie ma podstaw do jej kwestionowania, gdy organ wykonawczy Rady Powiatu, jakim jest Zarząd Powiatu oraz jego przewodniczący - Starosta - nie wnieśli uwag do zadań komisji ujętych w planie pracy przedstawionej organowi uchwałodawczemu/kontrolnemu, Radzie Powiatu w trakcie jego przyjmowania. R.K. nie zgodził się ze stanowiskiem Kolegium, że w zaistniałej sytuacji prawnej, obowiązkiem Radnego Powiatu jest wykazać szczególnie istotne znaczenie złożonej interpelacji, w zakresie posiadania przez nią znaczenia dla interesu publicznego. Wobec powyższego, każde uzasadnienie wniosku, interpelacji czy niewygodnego zapytania, może być podważane i może nie spełniać kryterium szczególnego interesu publicznego. Nadto, skarżący wskazał, że w uzasadnieniu decyzji Kolegium pominęło sprawę realizacji zadania ujętego w planie komisji budżetu i finansów, w celu określenia kształtowania się wydatków budżetowych w sferze administracji publicznej Starostwa Powiatowego w Ś. Zadanie to, którego podjął się Radny w ramach funkcjonowania odpowiedniej komisji Rady i za jej zgodą, wynikało z oceny i opinii o trudnej sytuacji finansowej powiatu, co zostało dość dobitnie podkreślone w uchwałach Regionalnej Izby Obrachunkowej we W. Utrudnianie analizowania poszczególnych kosztów budżetowych przez komisję problemową Rady Powiatu, nie ma nic wspólnego z podkreśleniem, iż sam Radny nie sprawuje funkcji kontrolnej w stosunku do organu wykonawczego, jakim jest Zarząd Powiatu, lecz łączy się z bieżącą pracą Rady Powiatu, która realizuje swoje funkcje opiniodawcze i kontrolne poprzez pracę stałych komisji problemowych Rady w okresie między Sesjami. Zgodnie też ze Statutem Powiatu, a dokładnie z jego § 41, do podstawowych zadań komisji stałych należy: 1) przygotowanie i opiniowanie projektów uchwał Rady; 2) występowanie z inicjatywą uchwałodawczą; 3) sprawowanie kontroli nad wykonaniem uchwał Rady; 4) opiniowanie i rozpatrywanie spraw przekazanych komisji przez Radę, Zarząd lub inne komisje (ust. 1); 5. Komisja stała działa zgodnie z planem pracy. 6. Komisja jest obowiązana przedstawić Radzie sprawozdanie ze swojej działalności raz w roku oraz w każdym czasie - na żądanie Rady. Tak więc, wprowadzając temat do planu pracy komisji, przyjęty przez Radę Powiatu, dotyczący kształtowania się wydatków w zakresu płac i pochodnych, spełniono warunek dotyczący znaczenia tej informacji dla spraw funkcjonowania/działania Rady Powiatu i uprawnienia żądania informacji. Komisja Budżetu i Finansów Rady Powiatu, powierzyła skarżącemu opracowanie w tym zakresie stosownej analizy i przedstawienia jej na posiedzeniu w miesiącu kwietniu br. Stąd też wniosek o przekazanie danych, który ma za zadanie wypełnić obowiązek statutowy wobec komisji. Skarżący zwrócił też uwagę, że w 2010 roku złożył interpelację dotyczącą kształtowania się wydatków w poszczególnych działach budżetu na przestrzeni ostatnich 10 lat funkcjonowania powiatu i nie było problemów z jej opracowaniem. Wówczas nikt nie prosił o wykazanie w tym zakresie interesu publicznego. Jednak, gdy obecnie sięgnął do spraw płacowych, nagród pracowników Starostwa Powiatowego, od razu pojawiły się trudności w postaci obowiązku wykazania, bliżej nieokreślonego, interesu publicznego. Tymczasem, wniosek skarżącego spowodowany został trzema negatywnymi opiniami (uchwałami) Regionalnej Izby Obrachunkowej we W. dotyczącymi: - projektu uchwały budżetowej na 2011 rok; - możliwości sfinansowania deficytu Powiatu Ś. przedstawionego w projekcie uchwały budżetowej na rok 2011; - projektu uchwały w sprawie Wieloletniej Prognozy Finansowej Powiatu Ś. wraz z projektem uchwały budżetowej na rok 2011. W opiniach tych Regionalna Izba Obrachunkowa zwróciła uwagę na nierzetelne i nierealne prognozy dochodów i wydatków zawartych w prognozie finansowej powiatu, potrzebę ograniczania wydatków i zmniejszanie zadłużenia, które w 2011 roku wynosi już 63,15 % w stosunku do dochodów bieżących powiatu i grozi utratą jego płynności finansowej. Z kolei, ukazujące się artykuły prasowe informowały o wysokości wypłacanych nagród dla pracowników Starostwa Powiatowego, co budzi kontrowersje i pytania mieszkańców powiatu. Jak dalej podniósł skarżący, w dniu 3 stycznia br., zwrócono się do Prezesa Regionalnej Izby Obrachunkowej we W. z prośbą o przeprowadzenie kontroli/audytu finansów publicznych powiatu świdnickiego. W odpowiedzi poinformowano między innymi, że zadłużenie powiatu świdnickiego powinno być przedmiotem wnikliwej kontroli Rady Powiatu, działającej poprzez komisje. Dlatego też pod obrady Komisji Finansów i Budżetu, z inicjatywy skarżącego, wprowadzono szereg tematów związanych z kształtowaniem się wydatków powiatu i ich wpływem na powstałe zadłużenie, celem dokonania oceny i możliwości ich zmniejszenia przy planowaniu budżetu na rok 2012 roku. O sprawach tych mówiono na posiedzeniu komisji w grudniu 2010 roku, na której obecny był Starosta Powiatu. Skarżący podkreślił, iż osobiście zobowiązał się do przygotowania stosownych analiz, które wprowadził pod obrady komisji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Istotny problem w sprawie sprowadza się do tego, czy wnioskodawca, a jednocześnie skarżący, wykazał istnienie zasadniczej przesłanki dostępu do informacji przetworzonej w postaci istotnego interesu publicznego. Mając to na uwadze, należy uznać, że rację ma skarżący gdy zarzuca, w szczególności organowi odwoławczemu, brak koniecznych rozważań w zakresie oceny czy informacja, której żądał miała istotne znaczenie dla działania Komisji, której jest członkiem, występującym w charakterze wykonawcy zadania ujętego w planie Komisji przyjętym przez Radę Powiatu. Jeżeli bowiem informacja, która jest przedmiotem sporu, mieści się w zakresie działania komisji statutowej Rady Powiatu, to nie ma podstaw do jej kwestionowania, gdy organ wykonawczy Rady Powiatu, jakim jest Zarząd Powiatu oraz jego – przewodniczący – Starosta – nie wnieśli uwag do zadań Komisji ujętych w planie pracy przedstawionej organowi uchwałodawczemu kontrolnemu, Radzie Powiatu w trakcie jego przyjmowania (por. wywody skargi). Odnieść natomiast tę ocenę należy do stanowiska Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w decyzji z dnia 21 lipca 2005r. [...], "że w kwestii udzielania przez organy państwa informacji publicznej interes występuje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, np. usprawniałoby działanie jego organów. Na ocenę interesu publicznego ma więc wpływ charakter czy pozycja podmiotu, który występuje z żądaniem udzielenia informacji publicznej, a zwłaszcza realne możliwości przyszłego wykorzystania przez niego udostępnionych danych. Uzyskanie informacji przetworzonej wiąże się bowiem z poniesieniem określonych środków, zwłaszcza finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami konkretnych organów. W związku z tym jej udzielenie podmiotom, które nie zapewniają, że zostanie ona wykorzystana w celu usprawnienia funkcjonowania danego organu, przemawia za przyjęciem, iż po ich stronie nie występuje interes publiczny uzasadniający udzielenie im żądanej informacji". Skarżący zaś, gdy zwrócił się do Starosty Powiatu Ś. o udzielenie informacji w przedmiocie kształtowania się wydatków płac i pochodnych oraz nagród w Starostwie Powiatowym za okres od 2006-2010 roku, wskazał, iż jest ona niezbędna dla przygotowania analizy na posiedzenie Komisji Budżetu i Finansów, na której ma być omawiana sytuacja związana z tym zagadnieniem. Jednocześnie nawiązał do przygotowywania projektu planu pracy Komisji na 2011 rok oraz opracowywanej analizy wydatków budżetowych Powiatu Ś. dla potrzeb Klubu Radnych SLD (pismo skarżącego z dnia 11 stycznia 2011 r.). Pismem z dnia 24 stycznia 2011 r. Sekretarz Powiatu poinformował wnioskodawcę, że przedmiotowe dane mają charakter informacji przetworzonej, stąd zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, prosi o wykazanie interesu publicznego w żądaniu ich udostępnienia przez Urząd. Odpowiadając na to pouczenie skarżący podniósł, "że niedopuszczalne jest, iż na interpelację skierowaną do Starosty Powiatu, Przewodniczącego Zarządu, odpowiada urzędnik/sekretarz odmawiając jej udzielenia i żądając wykazania interesu publicznego dotyczącego przedmiotowej informacji". Ponowił treść złożonej interpelacji w dniu 11 stycznia br., wskazując, iż wielokrotnie spotykał się z pytaniami mieszkańców dotyczącymi wielkości zatrudnienia i płac urzędników Starostwa Powiatowego. Nie mając przedmiotowej informacji, nie mógł udzielić odpowiedzi. Temat ten skarżący wprowadził do planu pracy Komisji Finansów i Budżetu Rady Powiatu, co zostało zaakceptowane przez członków Komisji. Przedmiotowa informacja stała się niezbędna do przygotowania analizy w tym zakresie obrazującej rozwój zatrudnienia w Starostwie Powiatowym i kształtowaniu się wynagrodzeń (pismo skarżącego z dnia 24 stycznia 2011 r. ) Nawet proste zestawienie treści żądania skarżącego z powyższymi wywodami zawartymi w cytowanej decyzji Prezesa NSA, pozwala wątpić czy ocena braku interesu publicznego we wniosku skarżącego jest prawidłowa. Niezależnie od tego, jeśli na tej ocenie zaważyły ewentualne wątpliwości podmiotu zobowiązanego, co do tego czy żądana informacja miałaby służyć celowi wskazanemu we wniosku to łatwo można było w drodze stosownej czynności potwierdzić czy na forum Komisji tematyka ta istotnie byłaby omawiana i stanowiła wytyczną działania nie tylko Komisji, ale i Rady. Podmiot zobowiązany prowadząc postępowanie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej ma możliwość ustalania okoliczności, które świadczyć będą o istnieniu bądź nieistnieniu tej kategorii interesu. Należy bowiem, w tym miejscu stwierdzić, co przyjmuje Prezes NSA w decyzjach Wydziału Informacji Sądowej, że niewskazanie interesu publicznego przez wnioskodawcę nie oznacza, że z tego właśnie powodu w sprawie musi zapaść (niejako automatycznie) decyzja odmowna. W takiej sytuacji organ prowadzący postępowanie w sprawie – stosownie do postanowień art. 77 § 1 k.p.a. – powinien z urzędu zbadać, czy w danej sprawie występuje interes publiczny uzasadniający udzielenie zainteresowanemu podmiotowi przetworzonej informacji publicznej. Może on zwracać się ze stosownym pytaniem do wnioskodawcy, brak odpowiedzi nie zwalnia go jednak z obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego - decyzje Wydziału Informacji Sądowej Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2004 r. nr V Inf/S 0412/1/04-0412/5/04, oraz decyzje z 2005 r. nr V Inf/S/0412/1/05-0412/3/05, oraz Inf/S 0412/5/04-0412/6/05 (por. M.Jaśkowska, Sądownictwo administracyjne gwarantem wolności i praw obywatelskich 1980-2005. Dostęp do informacji przetworzonej, NSA Wa-wa 2005, s.233). Wątpliwości powyższe związane z oceną podmiotu zobowiązanego w zakresie istnienia interesu publicznego i to kwalifikowanego w świetle art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej pogłębia fakt, iż o bardzo podobną informację skarżący zwrócił się w dniu 4 marca 2010r. W piśmie określonym wówczas jako "Interpelacja" podał, że "W związku z prowadzonymi pracami nad przygotowaniem wniosku o udzielenie absolutorium dla Zarządu Powiatu za wykonanie budżetu za 2009r. zwraca się o udzielenie informacji o dotychczasowych wydatkach budżetowych powiatu w okresie od 2000-2010 roku". W tym przypadku odpowiedzi na interpelację skarżącego udzielono. Jeżeli porówna się kwestię zawartą w tej interpelacji z kwestią zamieszczoną we wniosku z dnia 11 stycznia 2011r. to powstaje wątpliwość co do prawidłowego zakwalifikowania tego nowego żądania skarżącego. Tym bardziej, że w piśmie z dnia 24 stycznia 2011r., które jest odpowiedzią skarżącego na pismo sekretarza powiatu zawiera uwagę w tym względzie. Skarżący bowiem pisze "odmawiając udzielenia odpowiedzi na interpelację złożoną w dniu 11 stycznia br.", "w samej interpelacji podał uzasadnienie i potrzebę uzyskania przedmiotowej informacji". Kiedy więc podmiot zobowiązany otrzymał żądanie skarżącego, w którym brak jakiegokolwiek odniesienia do ustawy o dostępie do informacji publicznej to już wówczas należało wyjaśnić jaki jest jego charakter. Reasumując: 1) brak tej oceny w zakresie wniosku skarżącego z dnia 11 stycznia 2011r., 2) brak należytej oceny, czy w okolicznościach sprawy istotnie nie został wykazany interes publiczny przez skarżącego, musiał spowodować, że obydwie decyzje należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Orzeczenie o kosztach znajduje podstawę w art. 200 cyt. ustawy. H.B.1.08.2011r.