IV SA/Wr 289/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2012 r., nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku stałego i składki zdrowotnej postanawia: przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Postanowieniem z dnia 28 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 11 października 2012 r. oddalającego skargę J. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2012 r., sygn. akt [...] w przedmiocie przyznania zasiłku stałego i składki zdrowotnej z uwagi na złożenie przez skarżącego wniosku w tym przedmiocie po terminie. W dniu 4 grudnia 2012 r. Sąd doręczył skarżącemu odpis powyższego postanowienia wraz ze stosownym pouczeniem. W dniu 6 grudnia 2012 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie wraz z uzasadnieniem. We wniosku o przywrócenie terminu skarżący podniósł, że terminowi uchybił, gdyż był niedysponowany. Z kolei, w złożonym wcześniej wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie skarżący wskazał, że nie stawił się na rozprawie w dniu 11 października 2012 r., ponieważ w dniu 3 października 2012 r. złamał żebra i nie mógł się poruszać. Dodał, że w dniu 8 października 2012 r. żona zaprowadziła go do lekarza, a stamtąd trafił do szpitala. Po opuszczeniu szpitala żona przywiozła go do domu, gdzie zażywa cały czas lekarstwa, leczy się do dziś. Do wniosku skarżący dołączył kartę informacyjną sporządzoną przez specjalistę chirurga, z której wynika, że w dniu 3 października 2012 r. doszło u niego do złamania kości oraz skierowanie do szpitala z dnia 8 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć m.in. zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym wyraźnie mówi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Od negatywnych skutków uchybienia terminowi strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy. Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 p.p.s.a., to uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że wyrok oddalający skargę w niniejszej sprawie zapadł w dniu 11 października 2012 r., zatem termin do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upływał w dniu 18 października 2012 r., co oznacza, że złożony w dniu 30 października 2012 r. wniosek był spóźniony. Kolejną kwestią jest ustalenie, czy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności (zgłoszenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku i jego doręczenie), z jednoczesnym dokonaniem tej czynności został złożony w ustawowym terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Sąd uznał, że skoro w dniu 4 grudnia 2012 r. doręczono skarżącemu postanowienie z dnia 28 listopada 2012 r., z którego dowiedział się, że uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia wystąpił w dniu 6 grudnia 2012 r., to dochował siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. W omawianej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu skarżący wskazał złamanie kości, którego doznał w dniu 3 października 2012 r. Przy czym, skarżący przedstawił na tę okoliczność stosowną dokumentację lekarską, a także skierowanie do szpitala z dnia 8 października 2012 r. Podkreślić należy, iż brak winy w uchybieniu terminowi można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. W orzecznictwie sądowym podnosi się, że jako kryterium oceny winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W razie, gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia terminu świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy - w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może przywrócić uchybionego terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od strony. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Za takie powody uznaje się na przykład: nagłą chorobę, awarię komunikacyjną, pożar, powódź. Brak winy można przyjąć tylko wtedy, gdy skarżący nie mógł przezwyciężyć przeszkody w zachowaniu terminu, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2007 r., sygn. akt VIII SA/Wr 408/07, publ. LEX nr 383769). Uwzględniając zatem okoliczności, na które powołuje się skarżący Sąd stwierdził, że uprawdopodabniają one brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie. Złamanie kości, którego doznał skarżący dnia 3 października 2012 r., a którego skutki niewątpliwie rozciągnęły się na kolejne dni, a nawet tygodnie, bezsprzecznie jest nagłym zdarzeniem, jakie może spowodować zakłócenie, szczególnie w początkowej fazie, dotychczasowego harmonogramu załatwiania bieżących, domowych spraw. Tym bardziej więc, może wpływać na podejmowanie czynności ten zakres spraw przekraczających. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie o czym, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł w sentencji postanowienia.