IV SA/Wr 292/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na działalność Burmistrza Miasta Ż. w przedmiocie przyznania lokalu socjalnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 10 maja 2016 r. P. M. (zwany dalej stroną lub skarżącym) wniósł bezpośrednio do tutejszego Sądu skargę na działalność Burmistrza Miasta Ż. (Urzędu Miejskiego w Ż.) w przedmiocie przydziału lokalu socjalnego. Skarżący wskazał, że znajduje się w trudnej sytuacji mieszkaniowej związanej z długoletnim okresem bezrobocia oraz odbywaniem kary pozbawienia wolności. Nie ma możliwości skorzystania z pomocy innych, bliskich sobie osób, dlatego zmuszony jest do wystąpienie o przyznanie lokalu socjalnego. Działania podejmowane jednakże w tej sprawie przez organ świadczą lekceważeniu i obojętności w stosunku do jego uzasadnionych potrzeb. Wystąpił on również o wyjaśnienie, czy mimo odbywania kary pozbawienia wolności ma prawo do świadczeń z pomocy społecznej oraz jakie kryteria należy spełniać w przypadku domagania się roszczenia alimentacyjnego od matki. Powyższa skarga – jako wniesiona niewłaściwie bezpośrednio do Sądu – została przekazana w dniu 13 maja 2016 r. Urzędowi Miejskiemu w Ż. W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że Rada Miejska w Ż. na sesji w dniu 23 czerwca 2016 r. rozpatrzyła skargę na działalność Burmistrza Miasta Ż., uznając ją za bezzasadną (uchwała nr [...] z [...] czerwca 2016 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Z kolei stosownie do art. 3 § 2 wskazanej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów praw, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę do sądu administracyjnego na działania Burmistrza Miasta Ż. podejmowane w sprawie przydziału skarżącemu lokalu socjalnego. Przedmiotowa skarga zawiera więc zarzut nie odnoszący się bezpośrednio do aktów, czynności, względnie bezczynności organu jednostki samorządowego, lecz stanowi wyraz niezadowolenia ze sposobu wykonywania przez niego czynności. Skarżący formułuje zatem w istocie skargę powszechną, uregulowaną przepisami działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 23, zwanej dalej k.p.a.). Jak wynika bowiem z art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwienie spraw. Podkreślić również należy, że wskazana skarga nie inicjuje postępowania administracyjnego kończącego się wydaniem indywidualnego aktu lub podjęciem czynności rozstrzygających sprawę dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Rozpoznanie skargi sprowadza się bowiem do oceny działalności danego organu lub jego pracowników i wywiera skutek wyłącznie w odniesieniu do jego stosunków wewnętrznych. W świetle powyższych rozważań należało uznać, że sąd administracyjny nie posiada legitymacji do rozpoznania przedmiotowej skargi. Żaden przepis ustawy procesowej regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi nie przewiduje bowiem możliwości kontroli przez wojewódzki sąd administracyjny postępowania dotyczącego skargi złożonej w trybie art. 227 k.p.a., zarówno w odniesieniu do czynności podejmowanych przez właściwy organ, jak i ewentualnej jego bezczynności. Sąd administracyjny ocenia zasadność zastosowania określonych przepisów prawa oraz dokonuje ich interpretacji wyłącznie w związku z rozpoznawaniem skarg wnoszonych na skonkretyzowane akty, czynności lub bezczynność organów administracji publicznej, mieszczące się w katalogu określonym w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. Na marginesie powyższych rozważań zauważyć należy, że żądanie skarżącego zostało poddane stosownej kontroli przez uprawniony organ stanowiący gminy – Radę Miejską, która uchwałą nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. uznała przedmiotową skargę za bezzasadną. Odnosząc się do oczekiwanego przez stronę wyjaśnienia przesłanek uprawniających do otrzymywania świadczeń z pomocy społecznej oraz alimentów należy podkreślić, że sąd administracyjny nie jest organem właściwym i jednocześnie uprawnionym do przyznawania wskazanych świadczeń, a tym samym nie może udzielić skarżącemu satysfakcjonującej go odpowiedzi. Mając na uwadze powyższe rozważania stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega właściwości sądu administracyjnego, co skutkować musiało jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.