IV SA/Wr 296/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały sprawy ze skargi B. K. na uchwałę Rady Miasta Oleśnicy z dnia 27 lutego 2026 r., nr XXIII/226/2026 w przedmiocie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radną postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. B. K., pismem z dnia 24 marca 2026 r. wniosła skargę na uchwałę Rady Miasta Oleśnicy w przedmiocie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radną. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania ww. zaskarżonej uchwały, uzasadniony tym, że jej wykonanie narazi Skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci wypowiedzenia Skarżącej umowy o pracę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Z kolei, w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jak wynika z ww. przepisów warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego konsekwencje, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Twierdzenia powinny zatem wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w odpowiednich dokumentach. Przedmiotem wstrzymania mogą być przy tym jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Tym samym problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Co do zasady przymiotu wykonalności nie będą więc miały wszelkie akty administracyjne odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo rozstrzygnięcia, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych, np. dotyczące zawieszenia czy umorzenia postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II GZ 641/13 publ. ONSAWSA – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA). W niniejszej sprawie Skarżąca domaga się wstrzymania wykonania uchwały w sprawie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy. Podzielając pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2023 r., sygn. akt III OZ 125/23 (dostępne w CBOSA) wskazać należy, że wyrażenie przez Radę zgody na rozwiązanie umowy o pracę z radną bezpośrednio nie wpływa na zmianę jej sytuacji prawnej czy faktycznej. Uchwała taka nie rozstrzyga bowiem o rozwiązaniu stosunku pracy z radną, ale usuwa formalną przeszkodę rozwiązania stosunku pracy, stanowiąc jedynie o takiej możliwości i dając odpowiednie uprawnienia pracodawcy do oceny przyczyn rozwiązania stosunku pracy. Nie są więc trafne twierdzenia Skarżącej, jakoby podjęcie przez radę uchwały w zakresie zgody na rozwiązanie umowy z radną wpływało aktualnie, realnie i bezpośrednio na jej sytuację ekonomiczną oraz zdrowotną. Fakt ewentualnej utraty zatrudnienia nie wiąże się automatycznie z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania niebezpieczeństwa wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Skutki prezentowane przez Skarżącą, szczególnie w wymiarze utraty pracy, są skutkami możliwymi, potencjalnymi, które to jednak nie są bezpośrednio związane z podjęciem przez radę uchwały (por. postanowienie NSA z 19 czerwca 2026 r., sygn. III OZ 235/26 – dostępne w CBOSA). Końcowo warto nadmienić, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo powołanie się strony na treść przepisu czy ogólnikowe stwierdzenia we wspomnianym obszarze. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Innymi słowy, aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi go poprzeć konkretnymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Konieczne jest zatem wykazanie szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania aktu musi więc w sposób przekonujący przedstawiać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej uchwały (orzeczenia) a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z 29 kwietnia 2021 r., I GSK 335/21; z 6 kwietnia 2022 r., II GZ 76/22; z 21 lipca 2022 r., III OSK 1531/22; z 18 kwietnia 2023 r., III OZ 187/23 – dostępne w CBOSA). Niewskazanie we wniosku takich okoliczności oznacza, co do zasady, brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, uw. 11 do art. 61). Stąd Skarżąca powinna dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub negatywnych skutków trudnych do odwrócenia zależy orzeczenie sądu (por. postanowienie NSA z 7 kwietnia 2005 r., II OZ 201/05 – dostępne w CBOSA). Stąd w okolicznościach sprawy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały nie zasługiwał na uwzględnienie. Zaznaczyć jednak należy, że odmowa wstrzymania wykonania aktu nie oznacza jednocześnie oceny zasadności wniesionej skargi. Ewentualna niezgodność uchwały z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny Sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd, rozpatrując bowiem wniosek o wstrzymanie aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, nie rozpoznaje sprawy merytorycznie, lecz bada jedynie ryzyko rzeczywistego zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.