IV SA/Wr 298/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 28 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji A z/s w K. na czynność Zarządu Powiatu K. w przedmiocie ustalenia i przekazania dotacji na jednego ucznia niepublicznej policealnej szkoły dla młodzieży o uprawnieniach szkoły publicznej oraz niepublicznej policealnej szkoły dla dorosłych o uprawnieniach szkoły publicznej kształcących w zawodach medycznych na 2014 r. postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 (słownie: dwieście) złotych. Pismem z dnia 13 kwietnia 2015 r. Fundacja A z/s w K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na czynność Zarządu Powiatu K. w przedmiocie ustalenia i przekazania dotacji na jednego ucznia niepublicznej policealnej szkoły dla młodzieży o uprawnieniach szkoły publicznej oraz niepublicznej policealnej szkoły dla dorosłych o uprawnieniach szkoły publicznej kształcących w zawodach medycznych na 2014 r. W piśmie z dnia 16 września 2015 r. skarżąca oświadczyła, że cofa przedmiotową skargę. Jednocześnie wskazała, że cofnięcie skargi wynika z polubownego załatwienia przez strony sporu z uwzględnieniem przez organ podnoszonych przez skarżącą kwestii. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. stanowi, iż skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Czynność procesową strony skarżącej - w świetle materiału sprawy - należy uznać za dopuszczalną i skuteczną. Postępowanie sądowe stało się zatem w tej sprawie bezprzedmiotowe. W konsekwencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu. Uiszczony przez skarżącą wpis sądowy w kwocie 200 zł należało zwrócić w oparciu o dyspozycję art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym postanowiono w punkcie II sentencji.