IV SA/Wr 3/16

|Sygn. akt IV SA/Wr 3/16 | | , [pic], , WYROK, , W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, , Dnia 21 lutego 2017 r., , , Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w składzie następującym:, Przewodniczący, , Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, , Sędziowie, Sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.), Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, , , Protokolant, sekretarz sądowy Katarzyna Leśniowska, , , po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 21 lutego 2017 r., sprawy ze skargi D. D., na uchwałę Komisji Konkursowej w sprawie wyników konkursu na stanowisko dyrektora Sądu Rejonowego w Z. z dnia 2 marca 2015 r., w przedmiocie wyboru kandydata na stanowisko Dyrektora Sądu Rejonowego w Z., , uchyla zaskarżoną uchwałę., , , Zarządzeniem Prezesa Sądu Rejonowego w Z. z dnia 30 października 2014 r. zostało wszczęte postępowanie konkursowe, którego celem miało być wyłonienie kandydata na stanowisko dyrektora tego Sądu. Do konkursu przystąpił m.in. D. D. (skarżący). W dniu 2 marca 2015 r. odbył się III (ostatni) etap konkursu. Komisja konkursowa podjęła tego dnia uchwałę w sprawie wyników konkursu na stanowisko dyrektora Sądu Rejonowego w Z.. Komisja ustaliła oceny końcowe kandydatów i przedstawiła kandydaturę B. B. jako kandydata na stanowisko dyrektora Sądu Rejonowego w Z. z uwagi na uzyskanie przezeń najwyższego wyniku punktowego. O treści uchwały Prezes Sądu Rejonowego w Z. zawiadomiła uczestników konkursu. W dniu 3 listopada 2015 r. skarżący wniósł pozew (z dnia 3 listopada 2015 r.) do Sądu Rejonowego w Z. domagając się uchylenia lub unieważnienia tej uchwały. Postanowieniem z dnia 25 listopada 2015 r. Sąd Rejonowy w Z. uznał się niewłaściwym i sprawę przekazał do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu (art. 464 § 1 kpa). Sąd stwierdził, że droga przed sądem administracyjnym nie jest dopuszczalna gdyż postępowanie konkursowe ma charakter publiczny – domaganie się powoda unieważnienia tej uchwały nie jest sprawą z zakresu prawa pracy. W odpowiedzi na skargę (którą stał się wniesiony pozew) Prezes Sądu Rejonowego w Z. wniosła o jej oddalenie gdyż postępowanie konkursowe było zgodne z prawem, a w szczególności z przepisami ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych (usp) oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 grudnia 2012 r. w sprawie konkursu na stanowisko dyrektora sądu albo z-cy dyrektora sądu (Dz. U., poz. 1418). Kandydat bowiem powinien spełniać w szczególności przesłankę z art. 32a § 1 pkt 3 tego Prawa, a skarżący jej nie odpowiada. Został przy tym ujęty na liście w kolejności alfabetycznej, co nie oznacza, że zajął drugie miejsce. Pismem z dnia 31 marca 2016 r. skarżący domagał się skasowania tej uchwały; podniósł w szczegółowych wywodach, że konkurs ukończył na II-m miejscu, a jako niepełnosprawny, stosownie do art. 3b ust. 1 ustawy z dnia 6 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych powinien mieć pierwszeństwo w przedstawieniu jego kandydatury ministrowi. W związku z tym, że Minister Sprawiedliwości nie uwzględnił wniosku Prezes Sądu Rejonowego w Z. o powołanie na stanowisko dyrektora sądu przedstawionego kandydata i zarządzone zostało nowe postępowanie konkursowe, Sąd Administracyjny zwrócił się do skarżącego o oświadczenie odnośnie przedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego w takiej sytuacji. W odpowiedzi skarżący podtrzymał skargę podnosząc, że w obrocie prawnym pozostają dwie uchwały z dnia 2 marca 2015 r.: o przedstawieniu przez komisję kandydatury B. B. na stanowisko dyrektora Sądu Rejonowego w Z. i o stwierdzeniu, że skarżący nie posiada wiedzy w zakresie zarządzania instytucjami publicznymi, finansów publicznych, itd., i że nie spełnia wymogu z art. 32a § 1 pkt 3 usp. Zarządzenie nowego konkursu – zdaniem skarżącego nie ma dla tej sprawy znaczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna choć o jej zasadności świadczą odmienne względy od tych jakie skarga zawiera. Uchwała komisji konkursowej kończąca postępowanie konkursowe w przedmiocie wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora sądu, ma charakter czynności wymienionej w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: ppsa). Zaskarżona uchwała bowiem została podjęta przez komisję konkursową reprezentującą organ administracji publicznej działający w ramach swoich kompetencji w zakresie administracji sądowej. Z tego względu podlega kontroli sądowoadministracyjnej (por. wyroki: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt OSK 460/04 (zbiór komputerowy), Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2000 r., sygn. akt III RN 123/99 OSNP 2000, nr 1, poz. 779), których tezy skład Sądu orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela. Zgodnie z art. 32 a § 10 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. 2015, poz. 133), po przeprowadzeniu konkursu komisja konkursowa ustala wynik konkursu, wskazując kolejność kandydatów albo podając przyczyny nierozstrzygnięcia konkursu (ust.1), przekazuje dokumentację z przebiegu konkursu prezesowi danego sądu (ust. 2). Stosownie zaś do § 13 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 grudnia 2012 r. w zakresie konkursu na stanowisko dyrektora sądu albo zastępcy dyrektora sądu (Dz. U. z 2012 r., poz. 1418) Komisja podejmuje rozstrzygnięcia w drodze uchwały. Uchwała wymaga uzasadnienia. Zaskarżona uchwala takiego uzasadnienia nie ma. Nie może go zastąpić lakoniczne stwierdzenie przy nazwisku skarżącego, że "na podstawie przebiegu rozmowy kwalifikacyjnej, która została utrwalona przez rejestrację dźwięku komisja konkursowa stwierdziła, że kandydat nie posiada wiedzy w zakresie zarządzania instytucjami publicznymi, finansów publicznych, prowadzenia instytucji i gospodarowania mieniem Skarbu Państwa". Brak bowiem uszczegółowienia tego stwierdzenia, wskazania podstawy takiego wniosku; nie wystarczy tu odwołanie się do przebiegu rozmowy, jej utrwalenia przez rejestrację dźwięku gdyż sąd dokonujący kontroli uchwały nie może odtwarzać przebiegu tej kontroli i wyprowadzać z niego wniosku o brakach (bądź nie) kompetencji zawodowych, intelektualnych, osobowościowych, itp. poszczególnych kandydatów. Prawny wywód podania takich przyczyn jest bardzo istotny dla uczestników postępowania konkursowego w tym i skarżącego, który powinien mieć możliwość zapoznania się z okolicznościami stanowiącymi podstawę rozstrzygnięcia postępowania konkursowego, w którym wzięli udział. Można w tym miejscu dodać, że kwestii kompetencji poszczególnych kandydatów nie rozwija również protokół z III etapu konkursu na stanowisko dyrektora Sądu Rejonowego w Z. w dniu 2 marca 2015 r. rejestrując jedynie przebieg tego etapu. Z tych względów mając na uwadze przepis art. 146 §1 ppsa, Sąd uchylił zaskarżoną uchwałę, przy czym Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego, że komisja wydała dwie uchwały, jak wcześniej na to wskazywał. Stwierdzenie w przedmiocie kompetencji skarżącego stanowi część uchwały z dnia 2 maca 2015 r.