IV SA/Wr 30/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz przez rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie "upsa"). Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Postępowanie w sprawie skargi F. M. podlega umorzeniu, gdyż skarżący zmarł. F. M. wniósł dnia [...] r. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] wydaną w przedmiocie udzielenia zasiłku stałego. Pismem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. poinformowało Sąd, że pismem z dnia [...] r. organ I instancji – Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w M., poinformowała Kolegium, że F. M. zmarł w dniu [...] r. Na dowód tego załączono urzędowo poświadczoną kserokopię aktu zgonu F. M. Według art. 161 § 1 pkt 2 upsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Przedmiot postępowania, obejmujący sprawę udzielenia F. M. zasiłku stałego, odnosi się zatem wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. W konsekwencji – stosownie do dyspozycji art. 161 § 1 pkt 2 upsa – postępowanie w sprawie należało umorzyć.