IV SA/Wr 303/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, Protokolant Aleksandra Siwińska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 14 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi J. Sz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń w formie zasiłków stałych wyrównawczych i zasiłków stałych oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 104 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. , po rozpatrzeniu odwołania J. Sz. od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. z dnia [...] r. nr [...] zobowiązującej do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń w formie zasiłków stałych wyrównawczych i zasiłków stałych w łącznej kwocie [...] zł w terminie do dnia [...] r., utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podało, że wyżej opisaną decyzją z dnia [...] r., wydaną w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy po uchyleniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzji nr [...] z dnia [...] r. i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia, organ pierwszej instancji, działając na podstawie art. 104 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.) oraz art. 104 k.p.a., zobowiązał J. Sz. do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń w formie zasiłków stałych wyrównawczych i zasiłków stałych w łącznej kwocie [...] zł w terminie do dnia [...] r. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 104 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej: "wysokość należności podlegającej zwrotowi oraz termin zwrotu tej należności ustala się w drodze decyzji administracyjnej". Organ ten ustalił, że J. Sz. posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i córką. Od [...] r. korzystał z pomocy społecznej, najpierw w formie zasiłku stałego wyrównawczego a od [...] r. w formie zasiłku stałego. Od [...] r. J. Sz. zatrudnił się w Zakładzie Pracy Chronionej " A " i osiągał dochód przekraczający kryterium dochodowe na osobę w rodzinie uprawniające do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej. Następnie organ pierwszej instancji ustalił, jak kształtował się dochód oraz kryterium dochodowe rodziny J. Sz. od dnia podjęcia przez niego pracy i pobierania jednocześnie zasiłku stałego wyrównawczego, a następnie zasiłku stałego. Z zestawienia tego wynika, że dochód własny strony w każdym miesiącu był wyższy niż kryterium dochodowe na osobę w rodzinie w związku z czym zasiłek stały wyrównawczy i zasiłek stały stronie nie przysługiwał. W konsekwencji do zwrotu przypisano: za [...] r. kwotę [...] zł, za [...] r. kwotę [...] zł, za [...] r. kwotę [...] zł. Poinformowano, że decyzje przyznające zasiłek stały wyrównawczy oraz zasiłek stały zostały wyeliminowane z obrotu prawnego. Wskazano także, że przed wydaniem decyzji J. Sz. został zawiadomiony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów w sprawie, ale jego pismo z dnia [...] r. nie zawierało nowych elementów, które zmieniłyby stanowisko organu pierwszej instancji. Od decyzji tej J. Sz. złożył odwołanie, w którym zarzucił, że decyzja jest całkowicie niezasadna i bezprzedmiotowa, zawiera wiele błędów oraz nieprawidłowe wyliczenia. Jego zdaniem uchylenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze dwóch poprzednich decyzji świadczy o tym, że podejmowane działania przez MOPS w Ś. mają cechy naruszeń obowiązującego prawa. Nie zgodził się z dokonanymi wyliczeniami dotyczącymi kryterium dochodowego. Podniósł, że do dochodu rodziny wliczony został dodatek mieszkaniowy, który jest wyłączony, ponieważ żadne przepisy nie mówią o tym, że jest to dochód. W kolejnym piśmie skierowanym bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołujący się wniósł o zastosowanie w jego sprawie art. 104 § 4 ustawy o pomocy społecznej. Zdaniem odwołującego się wydana przez organ pierwszej instancji decyzja jest niezasadna bowiem świadczenia z pomocy społecznej mu przysługiwały. Przekazując sprawę do rozpatrzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze organ pierwszej instancji podał, że J. Sz. (lat [...] ) mieszka razem z żoną i córką. Posiada umiarkowany stopień niepełnosprawności ustalony na stałe. Korzystał z pomocy społecznej, najpierw w formie zasiłku stałego wyrównawczego, a od [...] r. w formie zasiłku stałego. Ustalono, że od [...] r. J. Sz. podjął pracę w Zakładzie Pracy Chronionej w Ś. , nie informując o tym pracownika socjalnego. W [...] r. podczas przeprowadzania wywiadu środowiskowego odwołujący się poinformował pracownika socjalnego, że został uznany przez lekarza orzecznika ZUS za osobę częściowo niezdolną do pracy okresowo od [...] r. do [...] r. Został zobowiązany do zgłoszenia faktu otrzymania świadczeń rentowych. Informacje takie nie wpłynęły, natomiast pismem z dnia [...] r. zrezygnował z zasiłku stałego. Po ustaleniu, że J. Sz. pracował w okresie pobierania zasiłku, a jego dochód własny w każdym przypadku był wyższy od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, zobowiązano odwołującego się do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku za okres od [...] r. do [...] r. Rozpatrując odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaliło, że J. Sz. (lat [...] ) mieszka z żoną i córką, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Ze względu na orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności na stałe - orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. nr [...] z dnia [...] r. i niski dochód w rodzinie odwołujący się korzystał ze świadczeń pomocy społecznej w postaci zasiłku stałego wyrównawczego od [...] r. do [...] r. i zasiłku stałego od [...] r. do [...] r. Z zaświadczenia Zakładu Pracy Chronionej " A i" w Ś. z dnia [...] r. wynika, że od [...] r. był zatrudniony w tej firmie i osiągał wskazane tam dochody za poszczególne miesiące, kształtujące się w przedziale od [...] zł do [...] zł w okresie od [...] r. do [...] r. Również jego żona J. Sz. podjęła zatrudnienie na podstawie umowy o dzieło od dnia [...] r. (zaświadczenie firmy B Sp. z o.o. ZPChR z K. z dnia [...] r.). Pismem z dnia [...] r. skierowanym do organu pierwszej instancji J. Sz. zrezygnował z zasiłku stałego. Decyzją nr [...] z dnia [...] r. organ pierwszej instancji stwierdził wygaśnięcie decyzji (ze zmianami) przyznającej zasiłek stały. Zaskarżoną zaś decyzją, wydaną po wszczęciu w dniu [...] r. z urzędu postępowania organ pierwszej instancji zobowiązał J. Sz. do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z pomocy społecznej w formie zasiłków stałych wyrównawczych i zasiłków stałych, pobranych w okresie od [...] r. do [...] r. wykazując, że w tym czasie skarżący osiągnął dochód przekraczający kryterium dochodowe uprawniające do świadczeń z pomocy społecznej. Mając powyższe ustalenia faktyczne na względzie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że zgodnie z art. 98 ustawy o pomocy społecznej, świadczenia nienależnie pobrane podlegają zwrotowi od osoby lub rodziny korzystającej ze świadczeń pomocy społecznej, niezależnie od dochodu rodziny. Wysokość należności podlegającej zwrotowi oraz termin zwrotu należności podlegającej zwrotowi ustala się w drodze decyzji administracyjnej (art. 104 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej). W myśl art. 27 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej, zasiłek stały wyrównawczy przysługuje osobie pełnoletniej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub inwalidztwa, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie, jest niższy od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie określonego w art. 4 ust. 1. Natomiast art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej określa, że zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeżeli jej dochód jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Organ odwoławczy wskazał, że dochód osiągany przez J. Sz. kształtujący się w przedziale od [...] zł do [...] zł był wyższy od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie wynoszącego w okresie przyznawania świadczeń od 316 zł do 461 zł. Zatem pobrane w okresie od [...] r. do [...] r. zasiłki stałe wyrównawcze oraz w okresie od [...] r. do [...] r. zasiłki stałe w łącznej wysokości [...] zł są świadczeniami nienależnie pobranymi. Decyzje przyznające kwestionowane świadczenia zostały wyeliminowane z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 149 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, z dniem wejścia w życie ustawy wygasły decyzje przyznające zasiłek stały wyrównawczy, a na mocy decyzji nr [...] z dnia [...] r. wygasła decyzja (ze zmianami) przyznająca zasiłek stały. Zaskarżona do Samorządowego Kolegium Odwoławczego decyzja określa wysokość należności podlegającej zwrotowi oraz termin zwrotu należności podlegającej zwrotowi, wskazując decyzje, którymi przyznano świadczenia. Spełnia zatem w ocenie organu odwoławczego wymogi art. 104 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej i jest zgodna z obowiązującym prawem. W związku z zarzutami odwołania organ drugoinstancyjny wyjaśnił, że zastosowanie art. 104 § 4 tej ustawy leży w kompetencji organu pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. J. Sz. złożył skargę na powyższą decyzję, w której podtrzymał twierdzenia zawarte w odwołaniu. Zarzucił oparcie decyzji na nieprawidłowych wyliczeniach matematycznych stanowiących podstawę ustalenia przekroczenia kryterium dochodowego, nieuwzględnienie w przyjętych wyliczeniach decyzji z dnia [...] r. nr [...] , którą przyznano mu zasiłek stały tylko w wysokości [...] zł w miejsce [...] zł, błędną wykładnię prawa polegającą na zaliczeniu do dochodu dodatku mieszkaniowego, nie wzięcie pod uwagę przepisu "art. 37 § 3" ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004r., zgodnie którym kwota zasiłku stałego nie może być niższa niż 30 zł miesięcznie oraz nie wzięcie pod uwagę "art. 104 § 4" ustawy mimo, że kilkakrotnie prosił o jego zastosowanie. W uzasadnieniu skargi opisał swoją trudną sytuację życiową i wniósł o zastosowanie "art. 104 § 4" ustawy o pomocy społecznej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto w związku z zarzutami skargi dodało, że prawidłowo został wliczony do dochodu dodatek mieszkaniowy, bowiem zgodnie z art. 8 ustawy o pomocy społecznej, za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów (...) bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, zaś zastosowanie "art. 104 § 4" ustawy o pomocy społecznej leży w kompetencji organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z obowiązującymi w dacie ich wydania przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Sąd administracyjny nie może oprzeć tej kontroli o kryterium słuszności, czy sprawiedliwości społecznej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., określającym zakres kognicji sądu administracyjnego, przedmiotem zaskarżenia do sądu mogą być m. in. decyzje administracyjne. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 p.p.s.a.). Takie wady i uchybienia nie wystąpiły w niniejszej sprawie w związku z czym skarga nie mogła być uwzględniona. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] , którą to decyzją wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 104 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) organ ten, po rozpatrzeniu odwołania J. Sz. od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. z dnia [...] r. nr [...] zobowiązującej do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń w formie zasiłków stałych wyrównawczych i zasiłków stałych w łącznej kwocie [...] zł w terminie do dnia [...] r., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Z prawidłowych ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie przez organy decyzyjne wynika, że skarżący J. Sz. urodz. w [...] r. mieszka z żoną i córką i prowadzi z nimi wspólne gospodarstwo domowe. Ze względu na orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności na stałe orzeczeniem Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. nr [...] z dnia [...] r. i niski dochód w rodzinie korzystał ze świadczeń pomocy społecznej w postaci zasiłku stałego wyrównawczego w okresie od [...] r. do [...] r. i zasiłku stałego w okresie od [...] r. do [...] r. Na podstawie zaświadczenia Zakładu Pracy Chronionej "A" w Ś. z dnia [...] r. organy administracji prawidłowo ustaliły, że od [...] r. skarżący był zatrudniony w tej firmie i osiągał wyszczególnione w tymże zaświadczeniu dochody z tytułu zatrudnienia kształtujące się miesięcznie netto w okresie od [...] r. do [...] r. w przedziale od [...] zł do [...] zł. Również jego żona – J. Sz. podjęła zatrudnienie na podstawie umowy o dzieło od dnia [...] r., co organy decyzyjne ustaliły na podstawie zaświadczenie firmy B Sp. z o.o. ZPChR z K. z dnia [...] r. Dochód osiągany przez skarżącego był wyższy od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, wynoszącego w okresie przyznawania świadczeń od 316zł do 461zł. W związku z rezygnacją przez skarżącego zawartą w skierowanym do organu pierwszej instancji piśmie z dnia [...] r. z zasiłku stałego, organ pierwszej instancji decyzją nr [...] z dnia [...] r. stwierdził wygaśnięcie decyzji (ze zmianami) przyznającej skarżącemu tenże zasiłek stały. Po wszczęciu z urzędu postępowania organ pierwszej instancji, po ponownym rozpatrzeniu sprawy w związku z uchyleniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wcześniej wydanej przez organ pierwszej instancji decyzji, decyzją z dnia [...] r. zobowiązał skarżącego do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z pomocy społecznej w formie zasiłków stałych wyrównawczych i zasiłków stałych, pobranych w okresie od [...] r. do [...] r., wykazując, że w tym okresie skarżący osiągnął dochód przekraczający kryterium dochodowe uprawniające do świadczeń z pomocy społecznej. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy zaskarżoną do Sądu w niniejszej sprawie decyzją z dnia [...] r. Wbrew odmiennemu w tym względzie stanowisku skarżącego, wyżej powołane decyzje w niczym nie naruszają prawa, a poczynione przez organy decyzyjne wyżej przytoczone ustalenia faktyczne znajdują pełne potwierdzenie w zebranym w sprawie w sposób wyczerpujący materiale dowodowym. Wskazać należy, że zgodnie z art. 98 ustawy z dnia 12 marca 2004r. (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.): "Świadczenia nienależnie pobrane podlegają zwrotowi od osoby lub rodziny korzystającej ze świadczeń z pomocy społecznej, niezależnie od dochodu rodziny. Art. 104 ust. 4 stosuje się odpowiednio." W myśl art. 6 pkt 16) tejże ustawy świadczenie nienależnie pobrane to świadczenie pieniężne uzyskane na podstawie przedstawionych nieprawdziwych informacji lub niepoinformowania o zmianie sytuacji materialnej lub osobistej. Wysokość należności podlegającej zwrotowi oraz termin zwrotu należności podlegającej zwrotowi ustala się w drodze decyzji administracyjnej, o czym stanowi art. 104 ust. 3 ustawy. W myśl art. 27 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998r. Nr 64, poz. 414 ze zm.), pod rządem której przyznano skarżącemu zasiłek stały wyrównawczy, który to zasiłek skarżący pobierał w okresie od sierpnia 2003r. do kwietnia 2004r., zasiłek ten przysługuje osobie pełnoletniej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub inwalidztwa, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie, jest niższy od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie określonego w art. 4 ust. 1. Natomiast w myśl art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej, na podstawie którego skarżący pobierał zasiłek stały w okresie od maja 2004r. do listopada 2005r., zasiłek ten przysługuje pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeżeli jej dochód jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Skoro zatem dochód osiągany przez skarżącego z tytułu zatrudnienia, kształtujący się miesięcznie netto w okresie od [...] r. do [...] r. w przedziale od [...] zł do [...] zł był wyższy od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie wynoszącego w okresie przyznawania świadczeń od 316 zł do 461 zł, trafnie organy uznały, mając na względzie treść wyżej powołanego art. 98 ustawy z dnia 12 marca 2004r., że zachodzi podstawa do zobowiązania skarżącego do zwrotu nienależnie pobranych w tym okresie świadczeń w formie zasiłków stałych wyrównawczych i zasiłków stałych w łącznej kwocie [...] zł. Wbrew odmiennemu w tym względzie poglądowi skarżącego, zarówno pod rządem ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej, jak i ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej, pobierany przez stronę dodatek mieszkaniowy podlegał zaliczeniu do dochodu, co w sposób jednoznaczny wynika w przypadku pierwszej z wymienionych ustaw z art. 2a ust. 1 pkt 9, a w przypadku drugiej z ustaw – z art. 8 ust. 3. Dodatek mieszkaniowy nie jest też wymieniony w ust. 4 art. 8 ostatnio wymienionej ustawy wśród świadczeń, które nie podlegają wliczeniu do dochodu ustalonego zgodnie z ust. 3 art. 8 tejże ustawy. Za nietrafny także uznać należy podniesiony w skardze do Sądu administracyjnego zarzut nieuwzględnienia w przyjętych wyliczeniach decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] r. nr [...] , którą przyznano skarżącemu zasiłek stały w wysokości [...] zł w miejsce [...] zł. Z treści bowiem decyzji organu pierwszej instancji jednoznacznie wynika, że w/w decyzja zmieniająca wcześniej przyznany zasiłek została wzięta pod uwagę przy obliczaniu kwoty zasiłków nienależnie pobranych przez stronę. Nie mógł także odnieść zamierzonego skutku podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia "art. 37 § 3" ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004r., zgodnie którym kwota zasiłku stałego nie może być niższa niż 30 zł. Pomijając kwestię, że przepisy w/w ustawy w ogóle nie mają paragrafów, zważyć należy, że przepis ten w ogóle nie ma w sprawie zastosowanie. Określa bowiem dolną granicę wysokości zasiłku stałego w razie podejmowania przez organ na podstawie art. 37 ust. 1 i 2 tejże ustawy decyzji w ramach uznania administracyjnego o przyznaniu tego zasiłku. W związku z podniesionym w skardze zarzutem nie wzięcia pod uwagę "art. 104 § 4" (winno być art. 104 ust. 4) ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej, wskazać należy, że przepis ten mający odpowiednie zastosowanie do sytuacji, o jakiej mowa w art. 98 owej ustawy, wymaga złożenia wniosku w tym przedmiocie przez pracownika socjalnego lub osobę zainteresowaną. Złożenie powyższego wniosku w skardze do Sądu administracyjnego na decyzję w przedmiocie obowiązku zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z pomocy społecznej, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, nie może odnieść zamierzonego skutku, a to w związku z zakresem kognicji tego Sądu wynikającej z powołanych na wstępie przepisów prawa. Omawiany przepis stanowi, że: " W przypadkach szczególnych, zwłaszcza jeżeli żądanie zwrotu wydatków na udzielone świadczenie w całości lub w części stanowiłoby dla osoby zobowiązanej nadmierne obciążenie lub też niweczyłoby skutki udzielanej pomocy, właściwy organ na wniosek pracownika socjalnego lub osoby zainteresowanej może odstąpić od żądania takiego zwrotu." Z jego treści jednoznacznie wynika, że wniosek o odstąpienie od żądania zwrotu wydatków na udzielone świadczenie z pomocy społecznej składa się do właściwego organu, a organem tym jest organ pomocy społecznej, do którego skarżący powinien wystąpić, czego – jak wynika z akt sprawy - dotychczas w sposób jednoznaczny nie uczynił. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wydane w sprawie decyzje nie naruszają prawa, skarga zatem jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlegała oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a.