IV SA/Wr 305/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ików, po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 czerwca 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 305/13 w przedmiocie umorzenia postępowania wszczętego zażaleniem na bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie pomocy w uzyskaniu zatrudnienia i wydania decyzji postanawia: odmówić wykładni powyższego postanowienia. Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 305/13 odrzucona została skarga Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wszczętego zażaleniem na bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie pomocy w uzyskaniu zatrudnienia i wydania decyzji. Pismem z dnia 21 czerwca 2013 r. skarżący, na podstawie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wezwał Sąd "do wyjaśnienia wątpliwości związanych z opublikowanym orzeczeniem". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek ten nie jest zasadny. Stosownie do przepisu art. 158 p.p.s.a. Sąd, który wydał wniosek rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie Sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni, której podlega zarówno sentencja wyroku jak i jego uzasadnienie, zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie tekstu, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Potrzeba wykładni może być wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania wyroku (lub postanowienia – por. art. 166 p.p.s.a.). Wykładnia wyroku lub postanowienia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do jego treści, w szczególności, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia. W związku z tym potrzeba wykładni może być wyłącznie wynikiem wadliwego lub nieprecyzyjnego sformułowania orzeczenia. W ocenie Sądu z taką sytuacją nie mamy do czynienia w badanej sprawie. Postanowienie Sądu z dnia 10 czerwca 2013 r. jest jasne zarówno w zakresie sentencji, jaki i jego uzasadnienia. W sposób jednoznaczny i czytelny wskazano w nim przedmiot i sposób rozstrzygnięcia Sądu, a także przyczyny odrzucenia skargi. Wobec tego trudno przyjąć, że postanowienie to wymaga niezbędnej wykładni. W uzasadnieniu wniosku skarżący nadto podnosi, że Sąd nie powinien odrzucać skargi, ale zawiesić postępowanie sądowe na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 p.p.s.a. Kwestie te jednak nie mieszczą się w istocie wykładni. Za ich pośrednictwem bowiem skarżący prowadzi już polemikę z rozstrzygnięciem zawartym w postanowieniu. To dodatkowo przemawia za odmową dokonania wykładni wspomnianego na wstępie postanowienia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 158 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.