IV SA/Wr 305/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Nikiforów, Sędziowie Asesor WSA Aneta Brzezińska, Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca), Protokolant Referent Agnieszka Zych-Zaborska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 13 listopada 2025 r. sprawy ze skargi G. N. na decyzję Prezesa Zarządu ZOO Wrocław Sp. z o.o. z dnia 18 kwietnia 2025 r. nr 3/2025 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Prezesa Zarządu ZOO Wrocław Sp. z o.o. na rzecz skarżącej G. N. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 28 lutego 2025 r., z odnotowanym wpływem do organu w dniu 10 marca 2025 r. (dalej: wniosek z dnia 10 marca 2025 r.) G. N. (dalej: wnioskodawca, strona skarżąca) wystąpiła do Z. sp. z o.o. z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej na temat tego, czy w okresie ostatnich 10 lat spółka A. S.A. z siedzibą we W. realizowała dla spółki Z. sp. z o.o. jakiekolwiek umowy, zlecenia, zamówienia, usługi, a jeżeli tak to jakie, w jakim okresie, o jakiej wartości, oraz, czy były one realizowane w trybie przetargowym, czy bezprzetargowym. Decyzją z dnia 18 kwietnia 2025 r., nr 3/2025, Prezes Zarządu Z. sp. z o.o. (dalej: organ, Prezes Zarządu spółki), powołując się na art. 16 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 1 i art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 ze zm., dalej: u.d.i.p.), odmówił udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 10 marca 2025 r. Zdaniem organu, informacje objęte treścią żądania wniosku stanowią informację publiczną przetworzoną a strona, pomimo wezwania (pismo organu z dnia 24 marca 2024 r.), że uzyskanie wnioskowanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W obszernym uzasadnieniu decyzji organ przedstawił, wypracowany w orzecznictwie sądów administracyjnych, sposób rozumienia informacji publicznej przetworzonej. Następnie wskazał, że w wezwaniu z dnia 24 marca 2025 r. organ wyjaśnił wnioskodawcy, że uczynienie zadość wnioskowi wymaga w pierwszej kolejności dokonania przez pracowników Z. sp. z o.o. przeglądu w systemie księgowym spółki wszystkich płatności z okresu ostatnich 10 lat. Ponieważ w okresie ostatnich 10 lat spółka była zmuszona zmienić system księgowy, wiąże się to z poszukiwaniem płatności w dwóch systemach księgowych. W przypadku odnalezienia płatności na rzecz wskazanego we wniosku podmiotu, konieczne jest wyodrębnienie ze wszystkich płatności, płatności na rzecz A. S.A. Kolejno konieczne jest odszukanie przez pracowników Z. sp. z o.o. wszystkich faktur, na podstawie których były regulowane uprzednio wyodrębnione w systemie płatności, których numery i daty będą wskazane w systemie księgowym. Następnie, odnalezienie tych faktur w dokumentacji papierowej, zapoznanie się z ich treścią oraz treścią ich opisu, a następnie ustalenie czy w danym przypadku została zawarta umowa w formie pisemnej, czy też jedynym potwierdzeniem umowy była faktura. W dalszej kolejności, konieczne jest odnalezienie w Biurze Zarządu spółki umów zawartych w formie pisemnej w związku z którymi zostały wystawione faktury, a następnie zapoznanie się z ich treścią w celu określenia przedmiotu umowy, okresu, na jaki była zawarta, oraz zliczenie wszystkich płatności wynikających z faktur wystawionych w ramach danej umowy celem ustalenia wartości wynagrodzenia zapłaconego przez spółkę w ramach danej umowy, a następnie zweryfikowanie jeszcze trybu zawarcia umowy wg wskazanego przez wnioskodawcą podziału (tryb przetargowy/tryb bezprzetargowy). Na końcu, konieczne jest także przygotowanie pisma zawierającego wszystkie informacje pozyskane z przeanalizowanych dokumentów w żądanym zakresie tj. jakie umowy, zlecenia, usługi były realizowane przez A. S.A. , w jakim okresie, jakiej wartości, czy umowa została zawarta w trybie przetargowym, czy bezprzetargowym. Wymaga to zaangażowania zarówno pracowników księgowości, pracowników Biura Zarządu, pracownika zamówień publicznych oraz pracownika archiwum, albowiem część dokumentów (faktury i umowy), a w szczególności dokumenty dotyczące umów już zakończonych znajdują się w archiwum. Dodatkowo konieczna jest weryfikacja wskazanego podmiotu, gdyż poza firmą spółki wnioskodawca wskazał jej NIP. Wyjaśnił, że okres 10 lat jest na tyle długim okresem, że rzetelne udzielenie informacji wymagałoby także weryfikacji, czy spółka objęta wnioskiem nie zmieniła firmy i czy nie doszło do działań skutkujących sukcesją generalną i uwzględnienie tych ustaleń w ww. czynnościach. Zwrócił również uwagę, że przedmiotem działalności podmiotu zobowiązanego jest prowadzenie ogrodu [...] w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2024 r., poz. 1478 ze zm.). Z uwagi na powyższe zdecydowaną większość zatrudnionych pracowników stanowią opiekunowie. Spółka nie posiada rozbudowanych struktur administracyjnych np. w spółce zatrudniona jest tylko jedna osoba zajmująca się zamówieniami publicznymi - jej zaangażowanie w weryfikację dokumentów i tworzenie nowych informacji na potrzeby wniosku skutkować będzie koniecznością wykonania obowiązków w dodatkowym czasie lub opóźnieniami w przeprowadzaniu zamówień publicznych dla spółki. To samo dotyczy archiwisty. Jak zaznaczono w decyzji, Z. nie posiada w odniesieniu do spółki wskazanej we wniosku gotowej listy umów i zleceń usług z określeniem przedmiotu, okresu, wartości i trybu zawarcia a argumentację przedstawioną w wezwaniu z dnia 24 marca 2025 r. organ "podnosi również na uzasadnienie niniejszego rozstrzygnięcia". argumentację przedstawioną w wezwaniu z dnia 24 marca 2025 r. organ "podnosi również na uzasadnienie niniejszego rozstrzygnięcia". W ocenie Prezesa Zarządu spółki, złożony przez stronę wniosek wymaga przygotowania informacji "specjalnie" dla wnioskodawcy i wiąże się z wydobyciem informacji cząstkowych z posiadanych przez organ dokumentów, w które to czynności zaangażowani muszą być pracownicy aż czterech komórek organizacyjnych spółki, co stanowić będzie dla nich znaczne utrudnienie i skutkować będzie "zaniechaniem czynności związanych z bieżącą pracą". Powyższe uzasadnia przyjęcie, że wniosek z dnia 10 marca 2025 r. dotyczy informacji publicznej przetworzonej, wymagającej od wnioskodawcy wykazania przesłanki istnienia szczególnego interesu publicznego w udostępnieniu żądanych informacji. Jak następnie argumentował organ, istnienie szczególnego interesu publicznego po stronie wnioskodawcy nie wynika z treści wniosku, ani też nie zostało wskazane w następstwie wezwania z dnia 24 marca 2025 r. Wystąpienia w sprawie przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. nie dostrzegł także organ, który dokonał pod tym kątem samodzielnych ustaleń na podstawie treści wniosku, pisma wnioskodawcy z dnia 27 marca 2025 r. oraz na podstawie ogólnodostępnych informacji. W rozwinięciu tej argumentacji Prezes Zarządu spółki zwrócił uwagę, że wniosek został złożony przez G. N. na papierze firmowym oraz ze wskazaniem adresu spółki działającej pod firmą – G. sp. p. Zdaniem organu, profil działalności spółki której (najprawdopodobnie) pracownik wystąpił z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej w sprawie nie pozwala na wyprowadzenie wniosku, że istnieją w tym przypadku realne i konkretne możliwości wykorzystania informacji dla dobra ogółu i to w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Usługi oferowane przez w/w spółkę są realizowane na rzecz podmiotów prywatnych (osób fizycznych i prawnych) a zakres usług obejmuje przede wszystkim ochronę interesów indywidualnych. Zgodnie z ofertą zamieszczoną na stronie internetowej w/w spółki, przedmiotem jej działalności jest w szczególności – obsługa transakcji zbycia nieruchomości, pomoc w nabywaniu nieruchomości, pomoc prawna w sporach z deweloperami, obsługa prawna sektora budowlano-deweloperskiego, prawo budowlane, analiza umów najmu, dochodzenie wierzytelności i doradztwo w sprawach finansowych. W skardze na tę decyzję, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, skarżąca podniosła zarzut naruszenia: 1. art. 3 ust. 1 pkt 1) u.d.i.p. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż informacje publiczne o ilości, rodzaju, wartości i okresie realizowanych przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej z podmiotem zewnętrznym umów, zleceń, zamówień czy usług czyni wskazane informacje informacjami przetworzonymi, podczas gdy wykonanie prostych czynności technicznych polegających na wskazaniu posiadanych już przez dany podmiot informacji nie stanowi przetworzenia informacji publicznej; 2. art. 13 ust. 1 u.d.i.p. poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie wnioskowanej przez skarżącą informacji w przepisowym terminie 14 dni, pomimo spełnienia przez złożony przez skarżącą wniosek wymogów uzyskania wskazanej informacji publicznej, co doprowadziło do bezpodstawnej odmowy udostępnienia skarżącej wnioskowanej informacji publicznej; 3. art.16 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 2) lit. f w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 5) u.d.i.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i bezpodstawną odmowę udostępnienia informacji publicznej skarżącej, pomimo spełnienia przez złożony przez skarżącą wniosek wskazanych w ustawie wymogów dotyczących udostępnienia informacji publicznej; 4. art. 61 ust. 1 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483) poprzez jego niewłaściwe niezastosowanie polegające na odmowie udostępnienia skarżącej informacji publicznej i w efekcie bezpodstawne ograniczenie prawa skarżącej do dostępu do informacji o charakterze publicznym w przedmiocie gospodarowania mieniem komunalnym; ewentualnie, z dalekiej ostrożności procesowej (w sytuacji stwierdzenia przez Sąd, że wnioskowana informacja miała jednak charakter przetworzony): 5. art. 3 ust. 1 pkt 1) u.d.i.p. poprzez błędne przyjęcie, iż działalność spółki, w ramach której działa skarżąca, uniemożliwia wykorzystanie wnioskowanej informacji w celu szczególnie istotnym dla interesu publicznego, podczas gdy skarżąca działa w ramach kancelarii prawnej łącznie z radcami prawnymi, mającymi doświadczenie w działalności podmiotów w sektorze publicznym, których zawód sprowadza się do wykonywania misji społecznej wobec demokratycznego państwa prawa, co w pełni uzasadnia możliwość wykorzystania wnioskowanej informacji w sposób czyniący zadość dobru ogólnemu i interesowi publicznemu, z wykorzystaniem środków przewyższających możliwości każdego posiadacza informacji publicznej. W treści skargi skarżąca podała uzasadnienie stawianych zarzutów oraz wniosła o: - uchylenie w całości zaskarżonego rozstrzygnięcia; - zobowiązanie Prezesa Zarządu spółki do rozpoznania wniosku strony skarżącej w terminie 14 dni od doręczenia odpisu prawomocnego wyroku, na podstawie art. 145a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.); - o dopuszczenie, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., dowodu z odpisu pełnego KRS spółki A. S.A. z siedzibą we W. na fakt zmian w rejestrze w zakresie identyfikacji spółki; - zasądzenie od Prezesa Zarządu spółki na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. W odpowiedzi na skargę Prezes Zarządu spółki wniósł o jej oddalenie. Organ podtrzymał argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Dodał, że z przytoczonych przez skarżącą argumentów nie wynika, aby wnioskowana informacja była ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, jak również by jej otrzymanie stwarzało realną możliwość wykorzystania przez skarżącą uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej i lepszej ochrony interesu publicznego. "Samo przekonanie wnioskodawczyni, że w działaniu instytucji publicznej dochodzi do pewnych nieprawidłowości, nie może być przesłanką zobowiązania danego podmiotu do przetwarzania informacji, co wiąże się z zaangażowaniem określonych środków, w celu przygotowania materiału pozwalającego na ocenę, czy konkretne podejrzenia znajdują podstawy." W piśmie procesowym z dnia 10 października 2025 r. strona wniosła o dopuszczenie dowodu z wydruku artykułu internetowego z dnia [...] r. pt. "[...]" autorstwa P. M., zamieszczonego na stronie internetowej [...] na okoliczności wskazane we wspomnianym piśmie procesowym. Skarżąca wskazała, że opisywana przez portal internetowy sprawa ma tożsamy przebieg jak ta zainicjowana skargą. Zwróciła uwagę, że w/w artykuł jednoznacznie wskazuje, że władze Z. nie realizują prawa do informacji publicznej, mimo tego, że przepisy prawa przewidują obowiązek jawności dokumentów dotyczących finansów publicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem sądowej kontroli w sprawie jest decyzja Prezesa Zarządu Z. sp. z o.o. o odmowie udostępnienia informacji publicznej na wniosek strony skarżącej z dnia 10 marca 2025 r. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 1 i art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 ze zm., dalej: u.d.i.p.). Jak wynika z treści kontrolowanej decyzji, podmiot zobowiązany uznał, że informacje, o jakie strona skarżąca wystąpiła we wniosku (opisanym szczegółowo w części tzw. historycznej uzasadnienia) stanowią informację publiczną przetworzoną a wnioskodawca nie wykazał, pomimo wezwania, że uzyskanie takiej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, o czym stanowi art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W ocenie Sądu, w świetle argumentacji pomieszczonej w zaskarżonej decyzji nie sposób ocenić, czy przyjęta przez organ kwalifikacja wniosku jako dotyczącego informacji publicznej przetworzonej jest prawidłowa, czy też nie. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji, choć obszerne, ma w istocie rzeczy charakter ogólnikowy i pozbawione jest wskazania konkretnych faktów, które pozwalałyby – bez wątpliwości – stwierdzić, że informacje o jakie strona wystąpiła we wniosku z dnia 10 marca 2025 r. mają charakter informacji publicznej przetworzonej. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia informacji przetworzonej. Stanowi ona jedynie w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Lukę tę wypełnia literatura i orzecznictwo sądowoadministracyjne, które dokonały podziału informacji publicznej na prostą i przetworzoną. Informacja prosta to taka, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 334/19). Dostęp do "prostej" informacji publicznej ma właściwie nieograniczony charakter, co wynika z przepisów art. 2 ust. 1 i 2 u.d.i.p., według których każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej, a od osoby wykonującej to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego, ani też stosować praktyk i procedur utrudniających dostęp do informacji publicznej. Natomiast udostępnienie informacji publicznej przetworzonej uwarunkowane jest wykazaniem przez wnioskodawcę, że jej uzyskanie jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Po 488/18, CBOSA). Charakter informacji publicznej przetworzonej mogą mieć dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2018 r., sygn. akt I OSK 2951/16, CBOSA). Co zostało już podkreślone, dostęp do informacji publicznej o charakterze przetworzonym uwarunkowany jest wykazaniem przez wnioskodawcę, że uzyskanie takiej informacji jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Brak wykazania tej przesłanki stanowi podstawę do odmowy udostępnienia informacji publicznej, o czym podmiot zobowiązany orzeka w formie decyzji administracyjnej. Powyższe oznacza, że kwalifikacja żądania jako dotyczącego informacji przetworzonej stanowi w istocie ograniczenie konstytucyjnie gwarantowanego prawa do informacji publicznej (art. 61 Konstytucji RP), albowiem wymusza na wnioskodawcy wykazanie szczególnego interesu publicznego w udostępnieniu informacji, a w razie braku skutkuje odmową udostępnienia informacji, która wszakże cały czas pozostaje informacją publiczną (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 listopada 2025 r. sygn. akt IV SA/Wr 386/25). Stąd też, w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej przetworzonej z uwagi na brak wykazania szczególnej istotności informacji dla interesu publicznego, niezwykle istotne jest sporządzenie przez organ prawidłowego i wyczerpującego uzasadnienia decyzji. W tym zakresie ustawa o dostępie do informacji publicznej odsyła do odpowiednich przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 sierpnia 2022 r. sygn. akt IV SA/Wr 165/22). Zgodnie bowiem z art. 16 u.d.i.p., który w ust. 2 stanowi, że do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W myśl zaś art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a., decyzja musi zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, na które składają się w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a także wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W szeregu orzeczeniach sądów administracyjnych zwracano uwagę, że wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej z uwagi na jej przetworzony charakter i brak wykazania przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wymaga sporządzenia uzasadnienia odnoszącego się do konkretnej sprawy. Uzasadnienie takiej decyzji nie może sprowadzać się do ogólnikowych twierdzeń, mogących mieć zastosowanie w każdej innej sprawie. Jeżeli podmiot zobowiązany chce prawidłowo wykazać zasadność swojej kwalifikacji musi podać konkretne argumenty (por. przykładowo wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2024 r. sygn. akt III OSK 2168/22). Odwołując się także do orzecznictwa sądowego należy wskazać, że fakt przygotowania informacji publicznej według kryteriów podanych przez wnioskodawcę nie w każdym przypadku oznaczać będzie, że mamy do czynienia z informacją przetworzoną. Ostateczna kwalifikacja informacji publicznej jako przetworzonej musi być dokonywana na podstawie konkretnego przypadku i ustaleń poczynionych w danej sprawie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 sierpnia 2024 r. sygn. akt IV SA/Wr 49/24). O czym była już mowa, w pewnych przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia informacji wskazanej we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11 oraz z dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 416/12). W takiej sytuacji organ zobowiązany jest do wykazania zakresu nakładów, jakie musi ponieść, ich czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, konkretnej ilości koniecznych do przeanalizowania i zanonimizowania dokumentów, czy też innego rodzaju okoliczności mogących zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14, z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14 i z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 792/11, CBOSA). Zestawiając przedstawione uwagi z treścią zaskarżonej decyzji należy wskazać, że Prezes Zarządu spółki w uzasadnieniu tej decyzji obszernie odwołuje się do orzecznictwa sądów administracyjnych dotyczącego rozumienia pojęcia "informacji przetworzonej" oraz przedstawia równie obszerną argumentację mającą uzasadniać skierowane do strony wezwania do wykazania, że uzyskanie żądnej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Przedstawiony w zaskarżonej decyzji opis czynności jakich pracownicy Z. musieliby podjąć się chcąc udzielić odpowiedzi zgodnie z żądaniem wniosku zredagowany jest w sposób, który jedynie przy pobieżnej lekturze treści decyzji mógłby wzbudzić u odbiorcy przekonanie, że przygotowanie żądanych informacji istotnie wiązałoby się z ponadstandardowym nakładem pracy, wpływając negatywnie na funkcjonowanie podmiotu zobowiązanego. Pomimo rozbudowanego opisu czynności związanych z przygotowaniem odpowiedzi na wniosek z dnia 10 marca 2025 r., uważna lektura tego opisu daje bowiem podstawy do wniosku że pomieszczona w zaskarżonej decyzji argumentacja (mająca uzasadniać przyjęcie, że treść tego wniosku dotyczy informacji publicznej przetworzonej) bazuje w istocie na opisie pozbawionym konkretnych (i istotnych) danych, a przez to nieweryfikowalnym. Przypomnieć w tym miejscu należy, że wniosek strony dotyczył zapytania o to – czy w okresie ostatnich 10 lat spółka A. S.A. realizowała dla spółki Z. sp. z o.o. jakiekolwiek umowy, zlecenia, zamówienia, usługi, a jeżeli tak to jakie, w jakim okresie, o jakiej wartości, oraz, czy były one realizowane w trybie przetargowym, czy bezprzetargowym. Pomijając brak wyraźnego (w decyzji) oświadczenia podmiotu zobowiązanego, czy w ciągu ostatnich 10 lat spółka A. S.A. w ogóle była kontrahentem [...] Z., za niezwykle istotny element stanu faktycznego (przemilczany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji) uznać należy kwestię samej ilości umów, zleceń, zamówień czy usług, jakie w ciągu ostatnich 10 lat spółka wskazana we wniosku realizowała na rzecz spółki Z. sp. z o.o. Dopiero wiedza o rozmiarach współpracy pomiędzy obiema spółkami – w powiązaniu z koniecznymi czynnościami opisanymi w uzasadnieniu decyzji (uzupełnionymi o oszacowanie czasu niezbędnego do przygotowania żądanej informacji publicznej przez pracowników Z. ) – dawałaby bardziej konkretny obraz nakładu pracy, jaką musieliby wykonać pracownicy Z. by udzielić odpowiedzi na złożony przez stronę wniosek. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji, pozbawione informacji o ilości umów, zleceń, zamówień czy usług, jakie w ciągu ostatnich 10 lat spółka wskazana we wniosku realizowała na rzecz spółki Z. sp. z o.o. czyni stanowisko podmiotu zobowiązanego, o czym była już mowa, nieweryfikowalne w aspekcie zasadności przyjętej kwalifikacji wniosku jako dotyczącego informacji publicznej przetworzonej. Za stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w wyroku z dnia 16 maja 2025 r., sygn. akt III OSK 6674/21 powtórzyć należy, że obowiązkiem organu jest wykazanie w uzasadnieniu decyzji, dlaczego określoną informację traktuje jako przetworzoną, co oznacza, że nie tylko konieczność wyjaśnienia, co rozumie przez informację przetworzoną, ale także odniesienie tego rozumienia do wnioskowanej informacji oraz innych okoliczności konkretnej sprawy. W sprawie aktualność zachowuje również argumentacja zawarta w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 1353/24, w myśl której: "uzasadnienie rozstrzygnięcia organu odmawiającego udzielenia wnioskowanej informacji publicznej winno zostać tak skonstruowane, aby można było ocenić rzetelność twierdzeń, że żądana informacja jest informacją o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W przeciwnym razie wnioskodawca pozbawiony byłby realnej ochrony." Zaskarżona decyzja w ocenie Sądu tego standardu nie spełnia, a jej uzasadnienie zredagowane jest w tak ogólny sposób, że w istocie mogłoby stanowić odmowę udostępnienia jakiejkolwiek informacji publicznej wskutek uznania, że obejmuje ona udostępnienie informacji przetworzonej. Konstatację tę jedynie potwierdza identyczna treść decyzji, jaka została wydana w związku z drugi wnioskiem strony skarżącej, a dotyczącym zapytania o tożsame kwestie i okres, tyle że w odniesieniu do innego kontrahenta [...] Z. W decyzji z dnia 18 kwietnia 2025 r. nr 2/2005 (wydanej na wniosek tej samej strony skarżącej, którą to wiedzę Sąd posiada z urzędu na podstawie akt sprawy o sygn. IV SA/Wr 304/25) organ również przyjął, że żądanie wniosku dotyczy informacji publicznej przetworzonej, co uzasadniał niemal w identyczny sposób jak decyzji stanowiącej przedmiot skargi w sprawie. W nawiązaniu do zawartej w zaskarżonej decyzji argumentacji organu, że przedmiotem działalności podmiotu zobowiązanego jest prowadzenie ogrodu zoologicznego, oraz, że konieczność angażowania pracowników do innych spraw niż zapewnienie bieżącej obsługi ogrodu zoologicznego jest bardzo trudne organizacyjnie wskazać trzeba, że brak konkretnych danych o ilości umów, zleceń, zamówień czy usług, nadto, brak podania ile czasu oddelegowanym pracownikom [...] Z. zajęłoby przygotowanie wnioskowanych informacji skutkuje tym, że nie można na ten moment obiektywnie ocenić, czy realizacja wniosku może wymagać takich działań organizacyjnych i zaangażowania środków osobowych, które zakłócą normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnią wykonywanie przypisanych mu zadań. W kontekście treści wniosku w części dotyczącej żądania udzielenia informacji z rozróżnieniem na tryb przetargowy i bezprzetargowy uzupełniająco należy dodać, że rzeczą podmiotu zobowiązanego (którego jedynym wspólnikiem jest Gmina Wrocław a więc dysponującego publicznymi środkami) jest prowadzenie dokumentacji w taki sposób, by można było do niej dotrzeć w możliwie prosty i szybki sposób. Brak staranności w tym zakresie nie może odbywać się kosztem podmiotów występujących z wnioskami o udostępnienie informacji publicznej. Uzupełniająco należy dodać, że wobec braku wskazania w zaskarżonej decyzji konkretnych informacji a istotnych z punktu widzenia zasadności zakwalifikowania przez organ żądania wniosku jako dotyczącego informacji publicznej przetworzonej, nie jest – w ocenie Sądu – wystarczającą przesłanką do zaakceptowania stanowiska organu w przedmiocie takiej kwalifikacji sam tylko podany we wniosku przedział czasowy wynoszący 10 ostatnich lat. Podniesiona na rozprawie w dniu 13 listopada 2025 r przez pełnomocnika podmiotu zobowiązanego okoliczność, że wskazana we wniosku spółka A. S.A. jest wieloletnim, stałym kontrahentem [...] Z., podobnie jak pozostałe argumenty przedstawione przez tego pełnomocnika na rozprawie a mające przekonać Sąd o uzasadnionej kwalifikacji wniosku jako dotyczącego informacji publicznej przetworzonej , nie może sanować uchybienia procesowego jakim dotknięta jest zaskarżona decyzja a polegającego na niewykazaniu przez organ, ze w sprawie mamy do czynienia z informacją publiczną o takim właśnie przetworzonym charakterze. Z tych wszystkich powodów Sąd uznał, że przyjęta w sprawie kwalifikacja wniosku jako dotyczącego informacji publicznej przetworzonej jest na obecnym etapie co najmniej przedwczesna. Organ nie wykazał bowiem, że wniosek z dnia wniosek z dnia 10 marca 2025 dotyczy informacji publicznej przetworzonej. W sprawie doszło zatem do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a). Sąd nie rozstrzyga w tym miejscu, że wniosek strony skarżącej dotyczy informacji prostej a nie przetworzonej a jedynie zwraca uwagę, że subiektywne przekonanie organu o istniejącej podstawie do zakwalifikowania wniosku z dnia 10 marca 2025 r. jako dotyczącego informacji publicznej przetworzonej musi być poparte argumentacją bazującą na konkretnych faktach, które pozwolą zweryfikować zasadność tego stanowiska w sposób obiektywny. Na tym etapie postępowania z uwagi na okoliczność, że - w ocenie Sądu - organ nie wykazał skutecznie, że w sprawie mamy do czynienia z informacją przetworzoną, nie ma konieczności oceny, czy strona skarżąca wykazała, że żądane dane są szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ta okoliczność winna być bowiem badana dopiero po ustaleniu ponad wszelką wątpliwość, że w sprawie mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną. Sąd, na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.) oddalił wniosek strony skarżącej o dopuszczenie dowodu z z wydruku artykułu internetowego z dnia [...] r. pt. "[...]" autorstwa P. M., zamieszczonego na stronie internetowej [...] na okoliczności wskazane w piśmie procesowym z dnia 10 października 2025 r. Wspomniany przepis stanowi, że sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Treść w/w artykułu prasowego nie była niezbędna do wyjaśnienia istotnych wątpliwości, o czym traktuje rzeczony przepis, a zatem brak było podstaw ustawowych do dopuszczenia wnioskowanego przez stronę dowodu. Wypada w tym miejscu dodać, że każda sprawa z zakresu dostępu do informacji publicznej wymaga oceny ad casum. Kierując się przedstawioną argumentacją Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. organ jest związany oceną prawną Sądu. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z treści uzasadnienia wyroku Sądu. W przypadku podtrzymania stanowiska o przetworzonym charakterze wnioskowanej informacji publicznej oraz o niespełnieniu przesłanki z art art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. podmiot zobowiązany powinien wykazać przyjętą kwalifikację wniosku jako dotyczącego informacji publicznej przetworzonej poprzez sporządzenie decyzji odpowiadającej wymogom z art. 107 § 3 k.p.a. Mając na uwadze to, że kwestia wykazania przez organ przetworzonego charakteru żądanej przez stronę informacji ma pierwszorzędne znaczenie dla zasadności żądania od wnioskodawcy wykazania przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., o spełnieniu tej ostatniej przesłanki Sąd nie wypowiada się w sprawie.