IV SA/Wr 306/10

Wrocław 2 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia ... r. Nr ... w przedmiocie nakazania wykonania określonych w decyzji obowiązków postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na oznaczoną wyżej decyzję strona skarżąca złożyła równocześnie wniosek o wstrzymanie jej wykonania z tym uzasadnieniem, że wykonanie decyzji wiązałoby się z koniecznością przystąpienia do działań zmierzających do realizacji programu mającego na celu obniżenie ograniczenie narażenia na hałas i faktyczne obniżenie hałasu w przedsiębiorstwie, co łączy się z wysokimi nakładami finansowymi i organizacyjnymi. W ocenie strony skarżącej, w konsekwencji tych działań – w kontekście podnoszonych w skardze rażących uchybień przepisom prawa - mogłoby dojść do powstania niepowetowanej szkody związanej z angażowaniem środków na te cele, a w konsekwencji likwidacji znacznego obszaru działalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) (zwanej dalej p.p.s.a.) sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja przewidziana w cytowanym przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. ma charakter wyjątkowy, gdyż zasadą jest to, że ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu, albowiem korzysta ona z domniemania zgodności z prawem. Dlatego też w ramach postępowania wywołanego wnioskiem strony o wstrzymanie wykonania decyzji sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej oceny zaskarżonego aktu, tj. czy jest on zgodny z prawem. Z treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania całości aktu lub czynności wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wskazania na okoliczności uzasadniające jego żądanie, a okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. Z treści przedmiotowego wniosku wynika, że strona skarżąca nie wskazała konkretnych okoliczności uzasadniających konieczność wstrzymania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wskazane w sposób ogólny działania prowadzące do celu określonego w zaskarżonej decyzji oraz w żaden sposób nie określona szkoda, będąca następstwem tych działań w ocenie Sądu nie uprawdopodabniają wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W szczególności brak wskazania szczegółowego zakresu działań i określenia ich wpływu na funkcjonowanie przedsiębiorstwa – również w kontekście rocznego terminu realizacji obowiązku określonego w zaskarżonej decyzji – nie pozwala na ustalenie, w czym miałoby się wyrażać poniesienie znacznej szkody lub też na czym miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki. Wymaga podkreślenia, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a przeprowadzenie oceny zaskarżonego aktu na obecnym etapie sprawy byłoby zabiegiem niedopuszczalnym w świetle dyspozycji przepisu art. 133 § 1 powołanej na wstępie ustawy. Z tych względów wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie i na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił odmówić wstrzymania wykonania decyzji