IV SA/Wr 309/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Lidia Serwiniowska Sędzia NSA – Tadeusz Kuczyński (spr.) Sędzia NSA – Henryk Ożóg Protokolant: Krzysztof Caliński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2006 r. przy udziale - sprawy ze skargi M. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy odstąpienia od ustalenia odpłatności za pobyt dzieci w domu dziecka oddala skargę. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie i Ochrony Zdrowia w B. ustalił odpłatność M. O. -reprezentowanego przez opiekuna prawnego M. O. za pobyt synów: B. i K. w Domu Dziecka za okres od [...]r. do [...]r. w wysokości [...]zł miesięcznie, odstąpił od uiszczenia odpłatności za okres od [...]r. do [...] r. oraz zmniejszył odpłatność o 90 % do kwoty [...]zł miesięcznie na okres [...] do [...]r. Dnia [...]r. M. O. zwrócił się z wnioskiem o odstąpienie od ustalenia odpłatności za pobyt synów : K. i B. w Domu Dziecka za okres od [...]r. do [...]roku. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] organ I instancji odmówił odstąpienia od ustalenia odpłatności M. O. za pobyt jego synów w Domu Dziecka. W uzasadnieniu wskazano, że rodzina M. O. osiąga stały dochód w wysokości [...]zł. Na osobę w rodzinie przypada [...]zł. Wskazano, że Starosta może na wniosek osoby lub z urzędu zwolnić lub odstąpić od ustalania opłaty ze względu na trudną sytuację materialną rodziny. Rodzina M. O. posiada natomiast stałe comiesięczne dochody, które nie kwalifikują do całkowitego zwolnienia z odpłatności ani do odstąpienia od ustalania odpłatności. Podano, że wobec M. O. zastosowano już częściowe zwolnienie z odpłatności o 90% (w decyzji Nr [...] z dnia [...]r., która została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W.). Uznano, że wraz z powrotem M. O. do domu ze szpitala w S. Ś.. jego sytuacja finansowa uległa jeszcze poprawie, zatem odstąpienie od ustalenia odpłatności w tym przypadku jest nieuzasadnione. Od decyzji tej wniósł odwołanie M. O.. Podniósł, że z wnioskiem o odstąpienie od ustalenia odpłatności zwrócił się do Starosty w dniu [...] r., a decyzja została podjęta dopiero [...]r. i w jej uzasadnieniu nie wskazano przyczyn opóźnienia załatwienia sprawy, ani też nie powiadomił go zgodnie z art. 36 § 1 i 2 kpa o opóźnieniu w załatwieniu sprawy. Ponadto stwierdził, iż organ I instancji błędnie ustalił wysokość dochodu i liczebność rodziny oraz nie powiadomił go zgodnie z art. 79 kpa o przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego, a przed wydaniem decyzji nie umożliwił mu wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów, naruszając art. 10 § 1 i art. 81 kpa. Odwołujący się zarzucił także naruszenie art. 107 § 3 kpa. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 81 ust. 1-4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, że w myśl art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej opłatę ponoszą, do wysokości średniego kosztu utrzymania, rodzice dziecka, osoba pełnoletnia lub jej rodzice, a także opiekunowie prawni lub kuratorzy, w przypadku gdy dysponują dochodami dziecka, z tym że opłata ponoszona przez opiekunów prawnych, kuratorów lub osobę pełnoletnią nie może być wyższa od 50 % kwoty stanowiącej dochód dziecka lub osoby pełnoletniej. Opłatę, o której mowa powyżej ustala, w drodze decyzji administracyjnej, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed skierowaniem do placówki ( art. 81 ust. 2 ustawy ). Starosta na wniosek strony lub z urzędu ze względu na trudną sytuację materialną rodziny lub osoby może częściowo zwolnić lub odstąpić od ustalenia opłaty. Z analizy przedstawionego materiału dowodowego wynika, że organ I instancji decyzją z dnia [...]r. Nr [...] ustalił odpłatność M. O. za pobyt dzieci w placówce opiekuńczo-wychowawczej, a zatem wniosek strony z [...] r. został wniesiony już po ustaleniu przez organ I instancji odpłatności za pobyt dzieci w placówce opiekuńczo wychowawczej. Innymi słowy nie można odstąpić od ustalenia odpłatności jeżeli odpłatność ta została już ustalona. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu M. O. podniósł, że jeżeli organy orzekające stwierdziły, że nie mogą odstąpić od ustalenia odpłatności za pobyt dzieci w Domu Dziecka, to powinny umorzyć postępowanie administracyjne jako bezprzedmiotowe, a nie podejmować merytoryczne rozstrzygnięcie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podniósł, że brak przesłanek do uwzględnienia żądania strony nie czyni postępowania administracyjnego bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 105 §1 kpa i nie oznacza, że postępowanie takie nie powinno być prowadzone. Przedmiotem tego postępowania administracyjnego było odstąpienie od ustalenia odpłatności za pobyt dzieci w placówce opiekuńczo – wychowawczej. Natomiast wcześniejszą decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Kolegium rozstrzygnęło sprawę ustalenia wysokości odpłatności pobytu dzieci w Domu Dziecka. Decyzja ta została również zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Odpowiedzi na skargę udzielono w piśmie z dnia [...]r. Nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Zgodnie z jej art. 81 za pobyt dziecka lub osoby pełnoletniej, o której mowa w art. 80 ust. 8 cytowanej ustawy, w placówce opiekuńczo-wychowawczej opłatę ponoszą, do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania, rodzice dziecka, osoba pełnoletnia lub jej rodzice, a także opiekunowie prawni lub kuratorzy, w przypadku gdy dysponują dochodami dziecka, z tym że opłata ponoszona przez opiekunów prawnych, kuratorów lub osobę pełnoletnią nie może być wyższa niż 50 % kwoty stanowiącej dochód dziecka lub osoby pełnoletniej. Opłatę, o której mowa w ust. 1, ustala, w drodze decyzji administracyjnej, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed skierowaniem do placówki (ust.3). Starosta może częściowo zwolnić lub odstąpić od ustalenia opłaty, o której mowa w ust. 1, na wniosek lub z urzędu, ze względu na trudną sytuację materialną rodziny lub osoby (ust. 4). Jak ustaliły organy pomocy społecznej rodzina M. O. osiąga stały dochód w wysokości [...]zł. Na osobę w rodzinie przypada [...]zł. Zdaniem Sądu słusznie ocenił organ I instancji, a powyższą ocenę utrzymał organ odwoławczy, że rodzina M. O. osiąga dochody, które ze względu na ich wysokość nie kwalifikują do odstąpienia od ustalenia odpłatności. Na marginesie należy dodać, że wobec M. O. zastosowano już częściowe zwolnienie z odpłatności o 90%. Odnosząc się do zarzutu skarżącego dotyczącego merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy, a nie umorzenia postępowania Sąd stwierdza, że jest niezasadny, bowiem jak słusznie podało Kolegium w odpowiedzi na skargę brak przesłanek do uwzględnienia żądania strony nie czyni postępowania administracyjnego bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 105 §1 kpa. Reasumując, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że organy administracyjne wydając zaskarżone decyzje, nie naruszyły prawa. W związku z tym, stosownie do art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak na wstępie.