IV SA/Wr 309/11

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 19 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w formie zasiłku celowego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. wyrokiem z dnia 27 lipca 2011 r. oddalił skargę na wskazaną w sentencji decyzję. Skarżący na urzędowym formularzu z dnia [...] złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W jego uzasadnieniu wskazał, że jest osobą samotną, [...], utrzymuje się z zasiłków z pomocy społecznej tj. zasiłku celowego w wysokości [...] zł, zasiłku stałego w kwocie [...] zł i zasiłków na dożywianie przyznanych w kwotach [...] zł i [...] zł, co stanowi łącznie kwotę [...] zł. Ponosi wydatki na leczenie i nie posiada wystarczających środków finansowych na ich poniesienie oraz na zakup żywności i opłacenie rachunków m. in. za zużycie energii elektrycznej. Wynajmuje mieszkanie o powierzchni [...] m2 i nie posiada innych nieruchomości ani oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych. Z treści przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny. Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Mając na uwadze, iż skarżący jest osobą samotną, [...], utrzymującą się z niskich świadczeń z pomocy społecznej i nie posiadającą majątku, przyjąć trzeba, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.