IV SA/Wr 314/07

PostanowienieWSA we Wrocławiu2007-12-06

Skład orzekający: Referendarz sądowy Ewa Orłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej odmowy przyznania zasiłku celowego powinien zostać umorzony, jeśli strona jest zwolniona z ponoszenia kosztów sądowych na mocy przepisów szczególnych, a jednocześnie czy prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego powinno zostać przyznane osobie o niskich dochodach i niepełnosprawności?
Ratio decidendi
Postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych podlega umorzeniu, ponieważ strona skarżąca w sprawie dotyczącej pomocy społecznej jest z mocy ustawy zwolniona z obowiązku ich ponoszenia. Jednocześnie, ze względu na niskie dochody, niepełnosprawność i brak majątku, osobie fizycznej należy przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, spełniając przesłanki określone w przepisach PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie dotyczącej odmowy przyznania zasiłku celowego. Po wezwaniu do uzupełnienia braków, skarżący przedłożył podpisany wniosek, przedstawiając swoją trudną sytuację materialną, zdrowotną (inwalida I grupy po amputacji nogi) i brak zatrudnienia, utrzymując się z niskich zasiłków z pomocy społecznej. Skarżący nie posiadał majątku ani oszczędności.
Rozstrzygnięcie
I. umorzył postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych; II. przyznał prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Referendarz sądowy Ewa Orłowska po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: I. umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych; II. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Skarżący złożył na nie podpisanym urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia 12 listopada 2007 r. wzywające do uzupełnia powyższego braku skarżący nadesłał podpisany wniosek o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu wniosku podał, że ma [...] lat, jest osobą samotną, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Od dwóch lat jest zarejestrowany w urzędzie pracy, jednakże nie otrzymał żadnej propozycji zatrudnienia. Przedłożył zaświadczenie z urzędu pracy z dnia [...], z którego wynika, iż jest od dnia [...] stycznia 2005 r. zarejestrowany jako osoba bezrobotna, poszukująca pracy. Wyjaśnił, że miał wypadek drogowy, jest inwalidą I grupy, po amputacji lewej nogi i porusza się o kulach. Utrzymuje się z zasiłku stałego, który w okresie od sierpnia do października 2007 r. wyniósł miesięcznie 324 zł i dodatku pielęgnacyjnego, którego miesięczna wysokość w tym okresie wynosiła 153 zł, co potwierdza nadesłane zaświadczenie z pomocy społecznej z dnia [...]. Jednocześnie oświadczył, że z tytułu zasiłku stałego otrzymuje kwotę 126,60 zł. Podał, że sam ponosił wszystkie opłaty związane z utrzymaniem, jednakże obecnie ich nie ponosi z uwagi na brak środków finansowych. Nie posiada mieszkania, nieruchomości, oszczędności, przedmiotów i papierów wartościowych. Przepis art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. W myśl art. 258 § 3 tej ustawy do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postanowień sądu. Skarżący jest zwolniony od ponoszenia wszelkich kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit "a" cytowanej ustawy, z którego wynika, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących pomocy i opieki społecznej. Z tego względu postępowanie wszczęte tym wnioskiem jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Natomiast art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając na uwadze, iż skarżący jest osobą samotną, inwalidą, pobierającą niskie zasiłki z pomocy społecznej, nie posiadającą majątku, przyjąć należy, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie radcy prawnego. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 258 § 3 i 239 pkt 1 lit "a" oraz art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło