IV SA/Wr 315/07

Ewa Orłowska – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym ponownego wniosku J. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie niepieniężnej postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. wyrokiem z dnia 25 października 2007 r. sygn. akt IV SA/Wr 315/07 oddalił skargę skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie niepieniężnej. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 6 grudnia 2007 r. umorzono postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznano prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Dnia [...] Okręgowa Izba Radców Prawnych we W. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu radcę prawnego T. P. Dodatkowo pismem Sądu z dnia 2 stycznia 2008 r. poinformowano skarżącego o wyznaczeniu tego pełnomocnika przez Radę. Pismem z dnia [...] pełnomocnik poinformował Sąd, iż skarżący nie nadesłał mu pełnomocnictwa, mimo że po zapoznaniu się z aktami sprawy pismem z dnia [...] zwrócił się do skarżącego o przesłanie pełnomocnictwa do prowadzenia sprawy. Wraz z tym pismem pełnomocnik złożył opinię z dnia [...] o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Z kolei postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 lutego 2008 r.. przyznano wyznaczonemu pełnomocnikowi wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Skarżący pismem z dnia [...] wniósł m. in. ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego w celu sporządzenia skargi kasacyjnej od wspomnianego wyroku, gdyż sporządzona przez wyznaczonego radcę prawnego opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jest błędna. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. W myśl art. 258 § 3 tej ustawy do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postanowień sądu. Z treści art. 245 § 3 cytowanej wyżej ustawy wynika, że ustanowienie radcy prawnego obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym. Złożony przez skarżącego na obecnym etapie postępowania sądowego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego należało uznać za bezprzedmiotowy, gdyż jak już wyżej wskazano prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 6 grudnia 2007 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Z kolei Okręgowa Izba Radców Prawnych we W. dnia [...] wyznaczyła pełnomocnika z urzędu radcę prawnego T. P., o czym Rada poinformowała również skarżącego. Pismem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia [...] dodatkowo poinformowano skarżącego o wyznaczeniu tego pełnomocnika przez Radę. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] wyznaczony radca prawny sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż skarżącemu zostało już prawomocnie przyznane prawo pomocy, przy czym pełnomocnik z urzędu podjął stosowne czynności gdyż sporządził wspomnianą opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Złożenie zaś kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie może uchylić skutków prawomocności tego rozstrzygnięcia. Zgodnie zaś z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2004 r., OSK 93/04 (ONSAiWSA 2004/2/33) do czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej podjętych przez adwokata (radcę prawnego), należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Powyższe oznacza, iż skarżącemu zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z tych względów wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu należało uznać za bezprzedmiotowy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 245 § 3, art. 258 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak na wstępie.