IV SA/Wr 315/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na Prezydenta Miasta B. w przedmiocie odmowy sprzedaży lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić zażalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 grudnia 2010 r. pełnomocnik S. K. – J. K. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2009 r. oddalające wniosek o wyłączenie Sędziego WSA od rozpoznawania sprawy ze skargi S. K. na Prezydenta Miasta B. w przedmiocie sprzedaży lokalu mieszkalnego w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 94/11 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zażalenie oddalił. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 marca 2011 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 21 grudnia 2010 r., tj. do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej został poinformowany, że zarządzenie z dnia 21 grudnia 2010 r. jest prawomocne i nie przysługuje od niego żaden środek odwoławczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesione zażalenie jest niedopuszczalne i z tego powodu podlega odrzuceniu. Zauważyć należy, że w przedmiocie zasadności wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia oraz wysokości tej opłaty wypowiedział się ostatecznie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 94/11, przesądzając o tym, że skarżąca powinna zapłacić od wniesionego zażalenia kwotę 100 zł. Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalające zażalenie w sprawie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego spowodowało konieczność pouczenia strony o potrzebie wykonania ciążącego na niej obowiązku uregulowania opłaty sądowej od zażalenia i skutkach jego zaniedbania. Podkreślić przy tym należy, że zarządzenie wydane w tym przedmiocie przez Przewodniczącego Wydziału w dniu 11 marca 2011 r. stanowi wyłącznie czynność o charakterze technicznym. Jest ono skierowaną do pełnomocnika skarżącej informacją wskazującą na konieczność uiszczenia wpisu (realizującą zasadę określoną w art. 6 p.p.s.a.), która nie mogła być kwalifikowana, jako zarządzenie opisane w art. 220 § 1 zdanie drugie w związku z § 3 p.p.s.a., podlegające zaskarżeniu zażaleniem. Ze względu na to, iż przedmiotowa decyzja procesowa nie została wymieniona w katalogu zawartym w art. 194 § 1 p.p.s.a., a nadto nie jest zarządzeniem, o którym stanowi art. 227 § 1 p.p.s.a. i możliwości jej wzruszenia nie przewiduje żaden inny przepis ustawy, stwierdzić należy, że zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 31 marca 2011 r. jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie odrzucił, o czym orzekł w sentencji postanowienia.