IV SA/Wr 316/13

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Prezesa Sądu [...] we [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte ponownym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych; II. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 8 lipca 2013 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie skarżąca złożyła ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz wniosek o ustanowienie adwokata w celu sporządzenia skargi kasacyjnej. W jego uzasadnieniu wskazała, że mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe razem z mężem. Podała, że otrzymuje emeryturę w kwocie [...] zł brutto, a jej mąż w wysokości [...] zł brutto miesięcznie. Świadczenia te przeznaczają w większości na pokrycie kosztów sądowych i prawo do otrzymania dokumentów. W domu nie mają zimnej wody i ogrzewania. Posiadają działkę o powierzchni [...] m2. Podała, że nie posiadają innych nieruchomości oraz oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych. W powyższym postanowieniu obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych wskazano, że świadczenia te małżonkowie przeznaczają w większości na pokrycie kosztów sądowych i prawo do otrzymania dokumentów. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Ponieważ skarżącej w niniejszej sprawie sądowej wspomnianym wyżej postanowieniem referendarza sądowego z dnia 8 lipca 2013 r. zostało już przyznane prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych przyjąć należy, że postępowanie wszczęte ponownym wnioskiem o zwolnienie od tych kosztów podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (pkt I sentencji) na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), gdyż w myśl art. 239 pkt 4 tej ustawy nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. W świetle powyższego wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu podlega rozpoznaniu z uwzględnieniem przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z treści przepisu art. 245 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu, które na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Mając na uwadze wysokość dochodów skarżącej i jej małżonka, realizację prawa do sądu i wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, brak wody i ogrzewania, przyjąć należy, że wykazała ona, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym i tym samym ustanowienie adwokata z urzędu. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 239 pkt 4 oraz art. 245 § 2 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.