IV SA/Wr 317/13

PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-02-25

Skład orzekający: Ewa Orłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który jest zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. d PPSA, może uzyskać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu?
Ratio decidendi
Skarżący, który jest zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. d PPSA, może uzyskać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swojego utrzymania. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie podlega merytorycznemu rozpoznaniu.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu wskazał na swoją niską emeryturę, grupę inwalidzką, konieczność ponoszenia kosztów leczenia, utrzymania gospodarstwa domowego, a także pomocy rodzicom. Sąd uznał, że skarżący jest zwolniony z kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1 lit. d PPSA, a jego sytuacja finansowa uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. Ł. o ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi K. Ł. na decyzję Komendanta [...] Policji we [...] z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty dodatku służbowego za okres od dnia [...] do [...] postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Otrzymuje emeryturę w wysokości [...] zł netto. Posiada [...] grupę inwalidzką z tytułu przewlekłych schorzeń. Został skierowany na leczenie uzdrowiskowe, w terminie obejmującym niepełne dwa miesiące od daty złożenia niniejszego wniosku i w związku z tym zgodnie z przedłożonym skierowaniem będzie zobowiązany do poniesienia częściowych kosztów związanych z tym pobytem i w tym celu musi zgromadzić odpowiednie środki finansowe. Wskazał, że wydatki związane z utrzymaniem wynoszą: media 315 zł, fundusz remontowy 63 zł, dzierżawa garażu 59 zł, TV i Internet 69 zł, prąd 43,36 zł, gaz 77,29 zł, telefon 50 zł, nieczystości i odpady 12,15 zł, woda 63 zł, lekarstwa 300 zł, paliwo do samochodu osobowego 300 zł, który jest niezbędny w poruszaniu się przy schorzeniach narządu ruchu i dojazdu do rodziców, którzy są w bardzo w zaawansowanym wieku i wymagają pomocy. Leczy się prywatnie i z tego tytułu raz na kwartał ponosi wydatki w kwocie 300 zł. Ponadto podał, że ponosi kwartalne wydatki obejmujące: ubezpieczenie na życie 122,40 zł, podatek od nieruchomości (lokal mieszkalny) 60 zł, podatek za garaż 137 zł, oraz roczne wydatki obejmujące: ubezpieczenie mieszkania 180 zł, abonament TV 122,40 zł, OC i AC samochodu 1500 zł. Pozostałe środki przeznacza na żywność, środki czystości i ubiór. Pomaga finansowo rodzicom, którzy są osobami niepełnosprawnymi. Podała, że posiada mieszkanie, garaż i nie posiada innych nieruchomości oraz oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych. Ponieważ skarżący jest w niniejszej sprawie - na podstawie art. 239 pkt 1 lit "d" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), z którego wynika, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących stosunków pracy i stosunków służbowych - zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych (opłat sądowych i wydatków) merytorycznemu rozpoznaniu podlega wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Z treści przepisu art. 245 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny. Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Mając na uwadze wysokość emerytury skarżącego i ponoszonych wydatków, w tym wydatków związanych ze złym stanem zdrowia i orzeczoną grupę inwalidzką przyjąć trzeba, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie adwokata z urzędu. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło