IV SA/Wr 318/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak - sprawozdawca Asesor WSA Ewa Kamieniecka Protokolant: Anna Rudzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2005 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką osobową I. oddala skargę II. przyznaje adwokatowi W. O. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu tytułem nieopłaconej pomocy w postępowaniu sądowym. Decyzją nr [...] z dnia [...] r., podjętą na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 4 i art. 7 ust. 2 pkt 2a oraz art. 103 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. nr 125, poz. 1371 ze zm.), stwierdzono wygaśnięcie z dniem [...] r. licencji nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką wydanego J. M., zam. we W. przy ul. W. [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazuje, iż J. M. złożył w dniu [...]r. w Wydziale Spraw Obywatelskich Urzędu Miejskiego we W., podanie informujące o wyrejestrowaniu na czas nieokreślony działalności gospodarczej (taksówka osobowa). Do podania załączył potwierdzoną notarialnie kserokopię licencji nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Następnie w dniu [...] r. z Działu Rejestracji Działalności Gospodarczej Urzędu Miejskiego we W. wpłynęła kserokopia decyzji nr [...] wydanej J. M., o wykreślenie z dniem [...] r. z ewidencji działalności gospodarczej wpis dokonany w dniu [...] r. pod numerem [...] dotyczący działalności transport drogowy taksówką – zgodnie z licencją. W uzasadnieniu powyższej decyzji stwierdzono, iż pismem z dnia [...] r. J. M. poinformował tutejszy organ ewidencyjny o likwidacji działalności gospodarczej z dniem [...] r. wobec powyższego, na podstawie art. 50 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, wezwano J. M. do osobistego stawiennictwa i złożenia wyjaśnień odnośnie złożonego podania. Strona oświadczyła, że od [...]r. do chwili obecnej nie wykonuje działalności przewozowej taksówką z powodu złego stanu technicznego pojazdu. Decyzję z Rejestracji Ewidencji Działalności Gospodarczej odebrał osobiście w dniu [...]r., na jej podstawie zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy i przyznano mu zasiłek dla bezrobotnych od [...]r. przez okres sześciu miesięcy. W tych okolicznościach organ pierwszej instancji ocenił, że złożenie przez stronę podania o wyrejestrowanie z dniem [...]r. na czas nieokreślony prowadzonej działalności transportowej, jest likwidacją przedsiębiorcy w rozumieniu przepisu art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o transporcie drogowym. W odwołaniu od tej decyzji, złożonym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, J. M. wniósł o jej uchylenie. Twierdzi, iż nigdy nie deklarował definitywnej rezygnacji z prowadzonej od [...] r. działalności przewozowej, lecz wnosił o wyrejestrowanie tej działalności na czas nieokreślony. Odwołujący się wskazuje, że wydana mu licencja jest prawnie wadliwa. Od tej decyzji odwołał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., a następnie wniósł skargę na decyzję Kolegium, utrzymująca w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji, do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu. W tej sytuacji nie można, zdaniem skarżącego, stwierdzić wygaśnięcia licencji, gdyż jest ona przedmiotem postępowania sądowego. W podaniu o wyrejestrowanie działalności transportowej na czas nieokreślony i do protokołu sporządzonego w dniu [...] r. wyjaśnił, że musi podjąć decyzję o wyrejestrowaniu działalności przewozowej do momentu rozpatrzenia skargi wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ponieważ ta działalność była jedynym źródłem jego utrzymania, zatem aby zapewnić sobie źródło utrzymania i dostęp do świadczeń zdrowotnych, zmuszony był do wyrejestrowania działalności gospodarczej na czas nieokreślony i do zarejestrowania się w Powiatowym Urzędzie Pracy jako bezrobotny, w oczekiwaniu na rozpatrzenie skargi wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] r., nr [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzje. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podzielił argumentacje faktyczną i prawną zawartą w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji. Ponadto organ przyjął, iż decyzja stwierdzająca wygaśnięcie licencji nie jest wadliwa z tego powodu, że J. M. w podaniu o wyrejestrowanie działalności transportowej powołał się na brak części zamiennych i konieczną zmianę samochodu, ani z tego powodu, że powołał się na zaskarżenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzji Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], utrzymującej w mocy w trybie odwoławczym, wadliwą prawnie w ocenie odwołującego się, licencję, z powodu wpisania w niej numeru rejestracyjnego pojazdu i numeru nadwozia pojazdu. Wygaśnięcie licencji z dniem [...]r. nastąpiło z powodu likwidacji działalności przedsiębiorcy bez względu na to, czy licencja byłaby wadliwą, czy była sporządzona poprawnie. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W skardze podnosi przede wszystkim zarzuty względem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. nr [...], utrzymującej w mocy wydaną mu licencję na prowadzenie transportu drogowego taksówką. W stosunku do zaskarżonej decyzji Kolegium z dnia [...] r., skarżący podnosi zarzut, iż nie można było stwierdzić wygaśnięcia licencji, która została zaskarżona i jest przedmiotem postępowania w sądzie administracyjnym. Skarżący utrzymuje, że liczył na wydanie mu licencji bez zarzucanych wad prawnych. Ponadto wskazuje, że wnosił o wyrejestrowanie działalności na czas nieokreślony, lecz nie zrezygnował definitywnie z prowadzenia działalności transportowej innym pojazdem. Nie można było zatem stwierdzić wygaśnięcia licencji z dnia [...]r., bo wadliwie licencje przypisano do samochodu o określonych oznaczeniach. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrywało sprawę tylko pod względem formalnym na podstawie przepisów wadliwej ustawy, które skarżący uważa za sprzeczne z Konstytucją RP. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. podtrzymuje argumentację faktyczną i prawną zawartą w zaskarżonej decyzji oraz w decyzji organu pierwszej instancji. Ponadto wskazuje, że samo wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji i nie obala domniemania jej prawidłowości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późń. zm.) Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające postawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził naruszenia prawa stąd skarga jest nieuzasadniona. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest stwierdzenie wygaśnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką osobową. Stanowiący materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. nr 125, poz. 1371 ze zm.) wskazujący, że licencja wygasa w razie likwidacji przedsiębiorcy, a ta następuje – między innymi – z chwilą wykreślenia przedsiębiorcy z ewidencji działalności gospodarczej z powodu zawiadomienia o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej (art. 7e ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej, Dz. U. nr 101, poz. 1178 ze zm.). W przypadku zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, powód, dla którego to następuje nie ma w omawianym przypadku znaczenia [C. Kosikowski, (w:) Lex Polinica Maxima, Komentarz do Dz. U.1999 101 1178 (U) Prawo działalności gospodarczej]. O zaprzestaniu działalności organ ewidencyjny jest zawiadamiany przez przedsiębiorcę, przy czym na tym drugim ciąży obowiązek takiego działania. Zawiadomienie to powinno być dokonane w terminie 14 dni od daty zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej. Wskazany obowiązek (jak i termin jego realizacji) wynikają z art. 7d ust.1 Prawa działalności gospodarczej. Przepis ten ma zastosowanie w omawianym przypadku, jako że zaprzestanie wykonywania działalności gospodarczej stanowi zmianę stanu faktycznego, odnoszącego się do tej działalności. Z akt administracyjnych sprawy wnika, że J. M. nie zakwestionował decyzji z dnia [...] r. o wykreśleniu prowadzonej przez niego działalności gospodarczej z ewidencji działalności gospodarczej. Zgadza się z uzasadnieniem decyzji pierwszej instancji dlatego, że na tej postawie mógł się zarejestrować w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna. Skarżący podnosi, że wnosił o wyrejestrowanie tej działalności tylko na czas nieokreślony. Przepisy prawa obowiązującego w tym przedmiocie nie przewidują jednak możliwości wyrejestrowania działalności gospodarczej na czas nieokreślony, tylko wykreślenie przedsiębiorcy z ewidencji działalności gospodarczej. W ocenie Sądu użyte w postanowieniach art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o transporcie drogowym sformułowanie " licencja wygasa w razie (...) likwidacji albo postanowienia o upadłości przedsiębiorcy, któremu została udzielona" oznacza, że decyzje podejmowane w tym zakresie nie zostały pozostawione uznaniu organu orzekającego, lecz mają charakter rozstrzygnięcia związanego. W tego rodzaju sprawach nie ma miejsca na uznanie administracyjne i ocenę warunków osobistych skarżącego. Zatem organ pierwszej instancji był zobligowany do wydania skarżącemu decyzji w przedmiocie wygaśnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką z powodu likwidacji z dniem [...] r. działalności gospodarczej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli odpowiada przepisom prawa materialnego i procesowego. W związku z tym usunięcie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego może nastąpić tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy naruszyły prawo powszechnie obowiązujące. W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia. Sąd podziela stanowisko organu drugiej instancji, że samo wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji i nie obala domniemania jej prawidłowości. Z tych względów należy uznać, że zaskarżona decyzja nie narusza obowiązującego prawa, zatem skarga jako niezasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II wyroku znajduje umocowanie w art. 250 powyższej ustawy oraz w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348, ze zm.). W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.