IV SA/Wr 318/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 stycznia 2018 r. sprzeciwu R. S. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 6 grudnia 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku R. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Prezesa Sądu Rejonowego w J. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: utrzymać w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 6 grudnia 2017 r. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 sierpnia 2017 r. odrzucono skargę na oznaczoną w rubrum niniejszego postanowienia decyzję . Odpis powyższego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 6 września 2017 r. wraz z pouczeniem o prawie i terminie do wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 6 października 2017 r. skarżący wskazał, że składa skargę kasacyjną od powyższego postanowienia i wnosi o uchylenie go w całości (zdanie pierwsze), a także w piśmie tym wniósł o udzielenie 21-dniowej prolongaty na sporządzenie uzasadnienia z powodu uwikłania go przez byłą żonę w dziesiątki spraw rodzinnych, cywilnych, karnych i administracyjnych (zdanie drugie) oraz wniósł o ustanowenie adwokata z urzędu w celu sporządzenia skargi kasacyjnej (zdanie trzecie). Pismem referendarza sądowego z dnia 10 października 2017 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego powyższego wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu i w tym celu przesłano stronie skarżącej urzędowy formularz wniosku PPF o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w celu jego wypełnienia, osobistego podpisania i przesłania do Sądu w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (zgodnie z art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Jednocześnie wezwano stronę skarżącą do nasłania dokumentów źródłowych dotyczących sytuacji materialnej. W niniejszej sprawie skarżący drogą elektroniczną przesłał do Sądu pismo z dnia 27 października 2017 r., które wpłynęło do Wydziału IV Sądu tego samego dnia ( k- 24 ) i jest zbliżone w treści z opisanym wyżej pismem z dnia 6 października 2017 r. z tym, że pismo to pierwszym zdaniu zawiera skargę kasacyjną, w drugim zdaniu zawiera wniosek o ustanowienie adwokata do sporządzenia skargi kasacyjnej, a w trzecim ostatnim zdaniu zawiera wniosek o udzielenie 21-dniowej prolongaty na sporządzenie uzasadnienia z powodu uwikłania go przez byłą żonę w dziesiątki spraw rodzinnych, cywilnych, karnych i administracyjnych. Wskazane wyżej pismo referendarza sądowego z dnia 10 października 2017 r. zostało w dniu 2 listopada 2017 r.(k-25) odebrane osobiście przez skarżącego , który nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Natomiast kolejnym pismem z dnia 8 listopada 2017 r. przesłanym drogą elektroniczną, skarżący wniósł o "udzielenie 21-dniowej prolongaty na sporządzenie wniosku, ankiety o udzielenie bezpłatnej pomocy prawnej do sporządzenia kasacji" z powodu uwikłania go przez byłą żonę w dziesiątki spraw rodzinnych, cywilnych, karnych i administracyjnych. Pismo to zawiera jedynie kopię podpisu strony skarżącej. W związku z powyższym pismem referendarza sądowego z dnia 13 listopada 2017 r. wezwano skarżącego do uzupełniania braku formalnego wspomnianego wyżej pisma poprzez jego własnoręczne podpisanie w sekretariacie Wydziału Informacji Sądowej lub nadesłanie oryginalnie podpisanego powyższego pisma z dnia 8 listopada 2017 r. albo złożenie oryginału tego pisma osobiście w Sądzie - w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania tego pisma pod rygorem pozostawienia pisma z dnia 8 listopada 2017 r. bez rozpoznania (art. 49 § 1, § 2 i § 4 ustawy z dn. 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369). W dniu 1 grudnia 2017 r. wpłynęło pismo skarżącego z dnia 30 listopada 2017 r. w którym skarżący podał, że w odpowiedzi na wezwanie z dnia 10 października 2017 r. w celu uniknięcia pomyłek lub przeoczeń wnosi o przyznanie mu adwokata z urzędu w celu poprawnego i skrupulatnego sporządzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W piśmie tym podał, że jego sytuacja rodzinna jest skomplikowana, a on nie jest ekonomistą ani księgowym. Jest zaledwie skromnym rzemieślnikiem i dlatego kolejny raz wnosi z ponoszenia opłat sądowych gdyż nie stać go na opłaty w wielu sprawach. Zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2017 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego z dnia 6 października 2017 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Kolejnym zarządzeniem z dnia 27 grudnia 2017 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego z dnia 8 listopada 2017 r. o przedłużenie terminu do złożenia na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy w celu sporządzenia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 3 stycznia 2017 r. skarżący wniósł sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 6 grudnia 2017 r. oraz wniósł o udzielenie, na podstawie art. 84 p.p.s.a., 30-dniowej prolongaty na sporządzenie wniosku o przyznanie bezpłatnej pomocy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 658), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Według art. 260 § 2 p.p.s.a, w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 p.p.s.a.). Przepis art. 257 p.p.s.a. przewiduje ,że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie skarżący nie złożył, zawartego w piśmie z dnia 6 października 2017 r. ( k- 21) wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata na wymaganym formularzu obowiązującym w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pomimo że pismem referendarza sądowego z dnia 10 października 2017 r. przesłano mu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej PPF w celu jego wypełnienia, osobistego podpisania i przesłania do Sądu w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skoro powyższe pismo referendarza, zostało w dniu 2 listopada 2017 r. doręczone osobiście skarżącemu (k-25), to siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na wymaganym formularzu - upłynął bezskutecznie w czwartek 9 listopada 2017 r. Stwierdzenie powyższego skutkuje pozostawieniem bez rozpoznania, wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu , zawartego w piśmie skarżącego z dnia 6 października 2017 r. Oceny tej nie zmienia fakt, że skarżący pismem z dnia 8 listopada 2017 r. przesłanym drogą elektroniczną podał, iż na podstawie art. 84 p.p.s.a. wnosi o udzielenie 21-dniowej prolongaty na sporządzenie tego wniosku z powodu uwikłania go przez byłą żonę w dziesiątki spraw rodzinnych, cywilnych, karnych i administracyjnych oraz że na obecnym etapie postępowania skarżący nie uzupełnił braku tego pisma poprzez jego własnoręczne podpisanie, ponieważ termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularz nie podlega przedłużeniu. Powyższy wniosek zarządzeniem z dnia 27 grudnia 2017 r. został pozostawiony bez rozpoznania, przedłużenie terminu dopuszczalne jest bowiem jedynie w przypadku terminów sądowych (art. 84 p.p.s.a.), natomiast termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku procesowego, jakim jest wniosek o przyznanie prawa pomocy, jest terminem ustawowym wynikającym z art. 49 § 1 w związku z art. 252 § 2 p.p.s.a. i jako taki termin ten nie może być przedłużany (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08, publ. http://orzezcenia.nsa.gov.pl). Zatem nieuzupełnienie braku formalnego pisma z dnia 8 listopada 2017 r. - zawierającego w istocie wniosek o przedłużenie terminu do złożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu - poprzez podpisanie tego pisma, nie stanowi przesłanki uniemożliwiającej pozostawienie bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy z powodu nie złożenia go na wymaganym urzędowym formularzu. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Zasadnie zatem w zaskarżonym zarządzeniu oceniono, że w wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego złożonego wniosku. Stwierdzenie powyższego uzasadniało więc utrzymanie w mocy zaskarżonego zarządzenie referendarza sądowego o czym orzeczono w postanowieniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. Niniejsze postanowienie jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu.