IV SA/Wr 318/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV wniosku D. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu środka zastępczego, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Decyzją z [...](nr [...]Dolnośląski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ś. z dnia [...]wymierzającą D. S. karę pieniężną 20 000 zł za wprowadzenie do obrotu środka zastępczego w postaci kartoników zawierających 4-chloro-2,5-dimetoksyamfetaminę tzw. DOC. Na powyższą decyzję D. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. wnosząc m.in. o wstrzymanie wykonania decyzji "z uwagi na grożącą Skarżącemu szkodę, w kwocie 20 000 zł, w przypadku ich wykonania". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie jednak do art. 61 § 3 ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa do złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, tj. powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak należytego uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia merytoryczną ocenę takiego wniosku, a tym samym jego pozytywne rozstrzygnięcie (tak NSA w postanowieniu z 18 VIII 2010 r., II FSK 1843/10, publ. CBOSA). W rozpoznawanym przypadku strona lakonicznie określiła, że w jej sytuacji zachodzi przesłanka w postaci zagrożenia wyrządzenia "znacznej szkody". W skardze jednak nie zawarto argumentacji na poparcie zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i nie wskazano przesłanek faktycznych przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności nie powołano i nie uprawdopodobniono jakichkolwiek konkretnych okoliczności (sytuacji majątkowej, osobistej, rodzinnej), z powodu których wykonanie decyzji uznać należałoby w rozpatrywanym przypadku za spowodowanie znacznej szkody. Sama zaś okoliczność, że przedmiotem skargi jest decyzja nakładająca zobowiązanie pieniężne w kwocie 20 000 zł, nie przesądza jeszcze o wystąpieniu przesłanki zagrożenia znaczną szkodą w rozumieniu art. 61 § 3 ppsa. W takim stanie rzeczy Sąd orzekł, jak w sentencji.