IV SA/Wr 321/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji A z/s w S. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy rozpatrzenia sprawy dotyczącej wniosku o udział w wydatkach budżetowych postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 8 kwietnia 2015 r. Fundacja A z/s w S., dalej: skarżąca, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy rozpatrzenia sprawy dotyczącej wniosku o udział w wydatkach budżetowych. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o odrzucenie skargi wskazując, że skarżąca pismem z dnia 29 stycznia 2015 r., w którym powołała się na art. 37 k.p.a., złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wójta Gminy Z. w przedmiocie wniosku o uwzględnienie uczestnictwa mieszkańców miejscowości T. w wydatkach budżetowych Gminy Z. Pismem z dnia 26 marca 2015 r. Kolegium wyjaśniło wnoszącemu zażalenie, że sprawa, której dotyczy zażalenie nie jest sprawą administracyjną, do której mają zastosowanie przepisy k.p.a. bowiem nie jest sprawą indywidualną załatwianą w drodze decyzji administracyjnej. W/w pismo stało się przedmiotem zaskarżenia do tut. Sądu. Zdaniem Kolegium skarga podlega odrzuceniu bowiem sprawa będąca przedmiotem skargi nie jest sprawą administracyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Obowiązkiem sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest zbadanie m.in. legitymacji strony skarżącej, zachowania terminu wniesienia skargi i spełnienia przez nią warunków formalnych, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. W tym ostatnim aspekcie chodzi m.in. o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji tych sądów został natomiast doprecyzowany przepisami art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Wynikają one także ze szczegółowych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Stosownie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie stanowi pismo z dnia [...], nr [...]. Pismo to informuje jedynie skarżącą, że sprawa, której dotyczy złożone przez nią zażalenie, tj. "wniosek o uwzględnienie uczestnictwa mieszkańców miejscowości T. w wydatkach budżetowych Gminy Z. w sposób akcyjny" nie jest sprawą administracyjną, do której stosuje się przepisy k.p.a., bowiem nie jest to sprawa indywidualna, załatwiana w drodze decyzji administracyjnej. Zaskarżone pismo nie jest decyzją, nie jest również aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Pismo to ma wyłącznie charakter informacyjny – ani jego treść, ani forma nie stwarzają podstaw, aby uznać je za akt z zakresu administracji publicznej, dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie zmienia ono sytuacji prawnej wnoszącego skargę, zaś do aktów i czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. należy zaliczyć takie akty i czynności, które konkretyzują uprawnienia lub obowiązki wynikające z mocy prawa. Stwierdzenie, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego, obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny do jej odrzucenia jako niedopuszczalnej, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.