IV SA/Wr 323/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej i związku schorzenia ze służbą wojskową postanawia odrzucić skargę. Przedmiotem skargi w rozważanej sprawie jest, mające charakter decyzji administracyjnej, orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. nr [...] , utrzymujące w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej i związku schorzenia ze służbą wojskową. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. w wyżej wskazanym orzeczeniu wypowiedziała się zarówno w zakresie zdolności D. K. do czynnej służby wojskowej stwierdzając, że jest on niezdolny do tej służby w czasie pokoju (kategoria D), jak i o braku związku rozpoznanego u niego schorzenia ze służbą wojskową mimo, że ujawniło się ono w trakcie jej odbywania. Od orzeczenia tego skarżący odwołał się, formułując zarzuty dotyczące rozstrzygnięcia o związku schorzenia ze służbą wojskową. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. , po rozpoznaniu odwołania, orzeczeniem z dnia [...] r. nr [...] utrzymała w mocy orzeczenie organu I instancji. Jednocześnie pouczyła odwołującego się, że skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego służy jedynie na tę część orzeczenia, które dotyczy określenia stopnia zdolności do służby wojskowej, tymczasem skarga nie przysługuje w zakresie ustalenia związku lub braku związku chorób i schorzeń ze służbą wojskową. D. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na powyższe orzeczenie w części dotyczącej związku schorzenia ze służbą wojskową, co zresztą potwierdził dodatkowo w piśmie z dnia [...] r. W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga złożona w niniejszej sprawie, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przez D. K. podlegała odrzuceniu. Zgodnie bowiem z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne rozpoznają sprawy sądowoadministracyjne. Powołana ustawa w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1-7 tej ustawy oraz na bezczynność organów w przypadkach określonych w jej art. 3 § 2 pkt 1-4. Z przepisów tych wynika, że sądy administracyjne nie są właściwe do rozpatrywania skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową. W dniu 27 października 1999r. w sprawie sygn. akt III ZP 9/99 (OSNAP i US Nr 5, poz. 167 z 2000r.) Sąd Najwyższy podjął uchwałę w Składzie Siedmiu Sędziów, zgodnie z którą: "Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w tej części, w której dotyczy zagadnienia związku choroby ze służbą wojskową w istocie regulowane jest przez przepisy prawa zabezpieczenia społecznego, czy też szeroko pojmowanych ubezpieczeń społecznych, co pozwala na przyjęcie, że orzeczenie tej komisji - jeżeli w swej treści zawiera ustalenie dotyczące związku choroby ze służbą wojskową - ma swoisty charakter prawny i wobec tego w tej właśnie części powinno być poddane tym regułom proceduralnym (w zakresie możliwości skierowania sprawy na drogę sądową), które właściwe są dla ubezpieczeń społecznych. W ogólności nie jest tu też bez znaczenia, że w ramach przeprowadzanej reformy ubezpieczeń społecznych, z jednej strony, doszło do większego wyodrębnienia i autonomii prawa ubezpieczeń społecznych, a z drugiej strony, poddania w szerszym zakresie regułom tego prawa także tych stosunków, które są następstwem powołania do odbycia niezawodowej i zawodowej służby wojskowej. To zaś przemawia za tym, by sprawy z zakresu zabezpieczenia społecznego były w całości poddane specjalnemu orzecznictwu do spraw pracy i ubezpieczeń społecznych, a nie sądownictwu administracyjnemu". Uchwała ta zachowała aktualność na gruncie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Konkludując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. w części, w jakiej dotyczy ona stwierdzenia związku choroby (schorzenia) ze służbą wojskową nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Nadto wskazać należy, że w zaskarżonym orzeczeniu zawarto prawidłowe pouczenie o przysługującej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rozstrzygnięcie w części dotyczącej określenia stopnia zdolności do służby wojskowej oraz wskazano, że w zakresie ustalenia związku lub braku związku chorób i schorzeń ze służbą wojskową skarga nie przysługuje. W tej sytuacji skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.