IV SA/Wr 324/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania konieczności sprawowania bezpośredniej opieki nad członkiem rodziny postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. J. G. wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Wojewody D. nr [...] z dnia [...], w wyniku której, po rozpatrzeniu odwołania Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w B. od decyzji Wójta L z dnia 9 stycznia 2008r. orzekającej o konieczności sprawowania przez poborowego ( skarżącego) bezpośredniej opieki nad członkiem rodziny, Wojewoda D. uchylił decyzję organu I instancji w całości i nie uznał konieczności sprawowania przez skarżącego bezpośredniej opieki nad członkiem rodziny- babcią J. G.. W piśmie procesowym z dnia 8 lipca 2008 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku wskazał datę i numer zaskarżonej decyzji. Podał jednocześnie, że wnosi o wstrzymanie powołania go do odbycia zasadniczej służby wojskowej. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że powołanie go do dobycia zasadniczej służby wojskowej skutkować będzie niepowetowaną szkodą dla jego babci bowiem na skutek jego nieobecności, w związku z koniecznością odbycia zasadniczej służby wojskowej starsza osoba zostanie pozbawiona jedynego opiekuna. Nie ma bowiem innych osób, które mogłyby sprawować opiekę nad J. G. Dodał, że otrzymał już wezwanie do stawienia się do poboru. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego - które zachowało aktualność w obecnym stanie prawnym - ukształtował się pogląd, że powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącemu niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez Sąd zostałby wzruszony. W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny (czy jest on zgodny z prawem). Zaskarżona decyzja aż do momentu jej uchylenia korzysta bowiem z domniemania zgodności z prawem. Zauważyć jednak należy, że nie każdy akt administracyjny ma charakter wykonalny. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, oraz aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Zgodnie z przeważającymi poglądami doktryny nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania. (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, LexisNexis Warszawa 2005 r., str. 295-296). Zaskarżona decyzja - będąca decyzją o charakterze merytoryczno- reformatoryjnym wydaną na postawie art. 138 §1 ust.2 k.p.a. - ma charakter odmowny bowiem Wojewoda D., uchylając decyzję organu I instancji, jednocześnie odmówił uznania konieczności sprawowania przez skarżącego bezpośredniej opieki nad babcią. Tym samym zaskarżona decyzja, nie nałożyła na stronę żadnych obowiązków, ani nie przyznała jej praw określonych w przepisach prawa. Natomiast instytucja wstrzymania wykonania aktu organu administracyjnego unormowana przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt ten nakłada na stronę określone przepisami prawa, prawa i obowiązki, kiedy wykonanie tego aktu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie nie jest spełniony pierwszy z wymienionych warunków. W tym stanie rzeczy wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek skarżącego nie mógł być uwzględniony. Podlegał zatem oddaleniu, co orzeczono na wstępie. Na marginesie jedynie należy dodać, w związku z zawartym we wniosku skarżącego żądaniem wstrzymania powołania skarżącego do odbycia zasadniczej służby wojskowej, że przedmiotem wniosku o wstrzymanie, o jakim mowa w art. 61 §3 p.p.s.a. może być akt będący przedmiotem zaskarżenia w sprawie, a także akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy ( por. zdanie 3 art.61 §3 p.p.s.a.). Przedmiotem niniejszej sprawy jest wyłącznie decyzja Wojewody D. z dnia[...]. nr [...] Decyzja ta, jak już wyżej powiedziano, nie nosi cech wykonalności. Wydana w jej następstwie decyzja o powołaniu skarżącego do odbycia zasadniczej służby wojskowej może być przedmiotem zaskarżenia do Sądu, lecz w odrębnej sprawie, w której skarżącemu będzie służył wniosek o jej wstrzymanie. Decyzja taka nie jest jednak objęta granicami zaskarżenia w niniejszej sprawie. Z tych względów wniosek skarżącego w powyższym zakresie nie mógł być uwzględniony.