IV SA/Wr 325/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Henryk Ożóg, po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia I. odrzucić skargę; II. oddalić wniosek o udzielenie pomocy prawnej; III. odmówić zawieszenia postępowania sądowego. 1. Pismem z dnia 18 listopada 2013 r. [...] wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji o przyznaniu mu dodatku mieszkaniowego (decyzja MOPS we W. z dnia [...]2013 r. nr [...]). Postanowieniem z dnia [...] 2013 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. (Kolegium) odmówiło wszczęcia postępowania w tej sprawie. Od postanowienia tego skarżący wniósł wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z dnia [...] 2014 r. nr [...] Kolegium stwierdziło niedopuszczalność wniosku skarżącego jako wniesionego przedwcześnie; został on bowiem wniesiony pismem z dnia 14 stycznia 2014 r. zawierającym też wniosek o uzupełnienie orzeczenia z dnia [...] 2013 r. Termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy będzie mógł biec dopiero od chwili doręczenia skarżącemu orzeczenia w przedmiocie uzupełnienia postanowienia z dnia [...] 2013 r. Takiego wniosku natomiast brak. Na postanowienie z dnia [...] 2013 r. skarżący wniósł skargę do tutejszego Sądu kwestionując jednocześnie postanowienie Kolegium z dnia [...] 2014 r. nr [...]. W związku z tym skarga na postanowienie z dnia [...] 2013 r. podlegała odrzuceniu, jako wniesiona przedwcześnie – przed skutecznym wyczerpaniem środka prawnego w postaci wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa). W odpowiedzi na skargę Kolegium podniosło, że została ona nadto wniesiona po upływie 30 dniowego terminu z art. 53 § 1 ppsa, a zatem również podlegałaby odrzuceniu jako spóźniona na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa. Wprawdzie, pismem z dnia 6 maja 2014 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, ale postępowanie w tym przedmiocie jest bezprzedmiotowe (pismo w aktach sprawy IV SA/Wr 295/14). Ewentualne bowiem przychylenie się do tego wniosku skarżącego nie mogłoby spowodować, że odpadłaby jednocześnie podstawa odrzucenia skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. 2. Zgodnie z art. 247 ppsa prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Za skargę oczywiście bezzasadną uważa się także skargę podlegającą odrzuceniu. W związku z tym, na podstawie cytowanego przepisu prawa, należało oddalić wniosek skarżącego o udzielenie pomocy prawnej. Tak samo należałoby traktować wniosek o ustanowienie adwokata / radcy prawnego celem wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia skoro jest przedwczesny (orzeczenie Sądu nie jest prawomocne). 3. Brak również podstaw do zawieszenia postępowania sądowego zgodnie z żądaniem skargi. Omówiona bowiem w pkt 1 uzasadnienia sprawa ma samoistny charakter i nie wiąże się z jakimkolwiek postępowaniem prowadzonym z inicjatywy procesowej skarżącego. Przepisy art. 56 i art. 124 § 1 pkt 6 ppsa nie mają tu zastosowania. Z tego względu należało odmówić zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi skarżącego na postanowienie z dnia [...] 2013 r., nr [...]. A.Sz. 14.05.2014 r.