IV SA/Wr 325/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi K. S. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji o przyznaniu stypendium socjalnego i stypendium na wyżywienie postanawia: odrzucić skargę. K. S. (dalej skarżąca) pismem z dnia 11 kwietnia 2015r. (data wpływu do organu dnia 20 kwietnia 2015r.) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 155 w zw. z art. 104. § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tj. Dz.U. z 2013 r., poz. 267, ze zm. dalej k.p.a.) w przedmiocie odmowy zmiany decyzji o przyznaniu stypendium socjalnego i stypendium na wyżywienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze. zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jak wynika z art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z treści powyżej powołanych przepisów wynika, że kontrola sądowa – co do zasady – jest uwarunkowana uprzednim wyczerpaniem przez skarżącego środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały mu one w postępowaniu przed organem administracyjnym. Obowiązek ten, wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zgodnie z art. 127 § 3 oraz art. 129 k.p.a., skarżąca została pouczona w zaskarżonej decyzji, że przysługuje jej wniosek do Rektora Uniwersytetu [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy wynika, że powyższa decyzja została doręczona skarżącej w dniu 7 kwietnia 2015 r. Jednakże mimo powyższego pouczenia skarżąca pismem z dnia 11 kwietnia 2015 r. (data wpływu do organu 20 kwietnia 2015 r.) złożyła jednocześnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz pismem z dnia 11 kwietnia 2015 r. (data wpływu do organu 20 kwietnia 2015 r.) skargę adresowaną do tut. Sądu. W niniejszej sprawie warunek wyczerpania środków zaskarżenia w ramach administracyjnego toku instancji nie został zatem spełniony. Dopiero bowiem po rozpatrzeniu wniosku strony o ponowne rozpatrzenie sprawy Rektor Uniwersytetu [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] na podstawie art. 138 §1 pkt 1 k.p.a. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy (k.17). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 punkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji