IV SA/Wr 326/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. G. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody D. z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Pismem z dnia 14 czerwca 2017 r. R. G., dalej: skarżący, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń. Jednocześnie w skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie uzasadnił tego wniosku, a stwierdził jedynie, że wykonanie decyzji narazi go na dotkliwe skutki finansowe. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, odmawiając jednocześnie, postanowieniem z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...], wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu odmowy organ wskazał, że skarżący nie wywiódł istnienia konkretnej obiektywnej okoliczności pozwalającej przyjąć, że wstrzymanie wykonania decyzji jest zasadne, a stwierdził jedynie, że wykonanie decyzji narazi go na dotkliwe skutki finansowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże, w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, zgodnie z którą wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Ciężar wykazania, że wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącego szkody i to o znacznych rozmiarach lub powstania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnioskodawcy. Wniosek w tym zakresie powinien wobec tego zawierać konkretne informacje o stanie faktycznym oraz okoliczności pozwalające na przyjęcie, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez skarżącego szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie dokonuje natomiast oceny zasadności skargi, gdyż ustawa normująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie zawiera regulacji umożliwiającej zastosowanie omawianej instytucji w zależności od oceny prawdopodobieństwa wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności. Mając na uwadze przedstawione rozważania należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowuje znaczną szkodę lub też nieodwracalne skutki. Wskazanie w skardze, iż wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalną szkodę, bez skonkretyzowania okoliczności, w jakich miałoby dojść do tego, nie może być uznane za wypełnienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący we wniosku nie przedstawił takich okoliczności, a przez to uniemożliwił dokonanie oceny, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody. Stąd należy zgodzić się z organem administracyjnym, że tak sformułowany wniosek, zawierający jedynie ogólnikowe twierdzenia, nie może być skuteczny. W tych okolicznościach uznano, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze przedstawioną argumentację, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.