IV SA/Wr 327/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kamieniecka Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Dukiel (sprawozdawca) Sędzia NSA Mirosława Rozbicka- Ostrowska Protokolant st. asystent sędziego Aleksandra Dobosiewicz- Sass po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2018 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej oddala skargę całości. Przedmiotem skargi K. K. (dalej jako strona lub skarżący) jest decyzja Wojewody D. (dalej jako Wojewoda lub organ odwoławczy) z dnia [...] maja 2018 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Starosty K. (dalej jako Starosta lub organ I instancji) z dnia [...] lutego 2018r., nr [...], którą orzeczono o pozbawieniu strony statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] stycznia 2018 r. z powodu niestawienia się w wyznaczonym terminie w powiatowym urzędzie pracy i niepowiadomienia w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Pozbawienie statusu bezrobotnego nastąpiło na okres 180 dni, ponieważ było to drugie nieusprawiedliwione niestawiennictwo strony w urzędzie pracy. W odwołaniu od powyższej decyzji Starosty strona zakwestionowała jedynie długość okresu utraty statusu osoby bezrobotnej wskazując, że było to jej pierwsze niestawiennictwo w wyznaczonym terminie, dlatego status osoby bezrobotnej powinna utracić na okres 120 dni, a nie na okres 180 dni. W toku postępowania odwoławczego na podstawie dokumentów załączonych do akt sprawy ustalono, że strona z dniem [...] września 2017 r. została po raz trzynasty zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. (dalej jako PUP) jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Strona została pouczona o prawach i obowiązkach bezrobotnego, w tym o obowiązku zgłaszania się w wyznaczonych terminach do urzędu pracy, a w przypadku niezgłoszenia powiadomienia urzędu w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa, co potwierdziła własnoręcznym podpisem. Strona w wyznaczonym na dzień [...] stycznia 2018 r. terminie nie zgłosiła się do urzędu pracy i nie poinformowała w terminie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Termin tej wizyty w PUP został potwierdzony przez stronę jej własnoręcznym podpisem w karcie dokumentującej stawiennictwo. Organ odwoławczy stwierdził również, iż w aktach sprawy znajduje się decyzja Starosty z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...], orzekająca o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] czerwca 2015 r., na okres 120 dni, z powodu niestawienia się w wyznaczonym terminie w powiatowym urzędzie pracy i niepowiadomienia w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa oraz decyzja Wojewody z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], utrzymująca w mocy tą decyzję Starosty. Wojewoda uzasadniając zaskarżoną obecnie decyzję z dnia [...] maja 2018 r. wskazał, iż zarzutom strony, że było to jej pierwsze niestawiennictwo w urzędzie pracy w wyznaczonym terminie, dlatego status osoby bezrobotnej powinien utracić na okres 120 dni, a nie na okres 180 dni, zaprzecza materiał dowodowy przekazany przez organ I instancji. Z akt sprawy wynika bowiem, że jest to drugie niestawiennictwo strony w urzędzie pracy w wyznaczonym terminie, dlatego też zgodnie z przepisem art. 33 ust. 4 pkt 4 i pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1065 ze zm., zwanej dalej ustawą o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy lub w skrócie u.p.z.i.r.p.) utrata statusu osoby bezrobotnej następuje na okres 180 dni od dnia niestawiennictwa. W skardze do tut. Sądu strona podniosła te same argumenty co w odwołaniu od decyzji Starosty z dnia [...] lutego 2018 r. dodatkowo podkreślając, że nie uzyskała wyraźnej informacji od kiedy liczone są niestawiennictwa w wyznaczonym terminie oraz o sposobie ich naliczania. Skarżący stwierdził ponadto, że w broszurach, które otrzymywał przy każdej rejestracji, a także informacjach znajdujących się na stronie internetowej, brak jest informacji na ten temat. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w pełni argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo organ odwoławczy podniósł, iż w poradniku "ABC bezrobotnego", który skarżący otrzymał w dniu [...] września 2017 r., była zawarta m.in. informacja, w jakim przypadku oraz na jaki okres następuje utrata statusu osoby bezrobotnej. Informacja na temat praw i obowiązków osoby bezrobotnej jest dostępna również na stronie internetowej PUP w K. www.[...] Wojewoda, odnosząc się do zarzutów strony, wskazał również, iż gdyby przy każdej rejestracji wszystkie niestawiennictwa ulegały "wyzerowaniu" (tak jak to sugerował skarżący), to obowiązujący od 1 lutego 2011 r. przepis art. 33 ust. 4 pkt 4 u.p.z.i.r.p., byłby stosowany niezgodnie z intencją ustawodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej u.p.p.s.a.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Należy również pamiętać, że sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest wyłącznie w granicach danej sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 u.p.p.s.a.). Rozpoznając niniejszą sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż jest oczywiście niezasadna. Rację należy przyznać organowi odwoławczemu, który zwrócił uwagę, iż przesądzające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma kwestia dokonanej nowelizacji ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wprowadzona ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2010 r., Nr 257, poz.1725), która weszła w życie z dniem 1 lutego 2011 r. Od tej bowiem daty w przypadku niezgłoszenia się bezrobotnego do urzędu pracy w wyznaczonym terminie, utrata statusu osoby bezrobotnej następuje od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy odpowiednio na okres wskazany w pkt 3, w zależności od liczby niestawiennictw, tj. a) 120 dni w przypadku pierwszego niestawiennictwa, b) 180 dni w przypadku drugiego niestawiennictwa, c) 270 dni w przypadku trzeciego i każdego kolejnego niestawiennictwa. Nie ulega jakiejkolwiek wątpliwości, iż owe niestawiennictwa podlegają zsumowaniu, począwszy od pierwszego takiego zdarzenia. Gdyby przyjąć odwrotne rozumowanie, co sugeruje skarżący, to nigdy nie doszłoby do przypadku wystąpienia drugiego, trzeciego lub kolejnego niestawiennictwa, bowiem zawsze po "resecie" liczby niestawiennictwa mielibyśmy do czynienia z pierwszym niestawiennictwem. W takiej sytuacji dłuższe okresy karencji co do możliwości uzyskania statusu osoby bezrobotnej nie mogłyby być zastosowane, a tym samym zupełnie bezprzedmiotowym byłoby ich uregulowanie w znowelizowanej ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Na uwzględnienie nie zasługiwały także zarzuty co do nienależytego informowania o wymogach i obowiązkach związanych z uzyskaniem i utrzymaniem statusu bezrobotnego, skoro można się o nich dowiedzieć nie tylko z poradnika "ABC bezrobotnego", ale także z informacji zawartych na stronie internetowej PUP. Nie bez znaczenia dla oceny tych zarzutów ma fakt, iż skarżący dotychczas już trzynaście razy rejestrował się jako bezrobotny i ma zatem wieloletnie doświadczenie w tej materii życia społecznego. Z omówionych powyżej względów, na podstawie art. 151 u.p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku.