IV SA/Wr 33/10
WyrokWSA we Wrocławiu2010-04-13
Skład orzekający: Jolanta Sikorska, Lidia Serwiniowska, Wanda Wiatkowska-Ilków
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo ustalił brak podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u skarżącej, pomimo jej twierdzeń o narażeniu na szkodliwe substancje chemiczne (kobalt, nikiel) w środowisku pracy?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji prawidłowo ustaliły brak podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Pomimo wcześniejszych wskazań sądu co do konieczności wyjaśnienia kwestii narażenia zawodowego, organy podjęły działania wyjaśniające, w tym ponowną ocenę narażenia zawodowego i uzyskanie opinii jednostek orzeczniczych. Opinie te, oparte na badaniach lekarskich i analizie dokumentacji, jednoznacznie wskazały na brak związku między warunkami pracy a stwierdzonymi dolegliwościami skarżącej, co uzasadniało utrzymanie w mocy decyzji o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.Stan faktyczny
Skarżąca K.M. domagała się stwierdzenia choroby zawodowej w postaci zatrucia ostrygo lub przewlekłego kobaltem lub jego związkami, bądź niklem lub jego związkami, twierdząc, że pracowała w narażeniu na te substancje jako tkaczka. Organy administracji, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego i uzyskaniu opinii lekarskich, wielokrotnie stwierdzały brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Skarżąca kwestionowała te ustalenia, zarzucając organom niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, w szczególności kwestii narażenia zawodowego.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska, Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.),, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, Protokolant Krzysztof Caliński, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej oddala skargę.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W., działając na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2006 r. nr 122, poz. 851 ze zm.), art. 2351 Kodeksu pracy (Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 ze zm.) oraz § 8 ust. 1 i 4 w związku z § 11 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. nr 105, poz. 869), jak również art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania K. M. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - zatrucia ostre albo przewlekłe lub ich następstwa wywołane przez następujące substancje chemiczne: kobalt lub jego związki, nikiel lub jego związki [poz. 1 pkt 7 i pkt 9 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach /Dz.U. nr 132, poz. 1115/], kwestionowaną decyzję utrzymał w mocy.
Uzasadniając swe stanowisko organ orzekający podał, że strona pracowała w K. Zakładach Przemysłu Bawełnianego w K. Z. (zakład zlikwidowany):
- od dnia 20 czerwca 1961 r. do dnia 17 listopada 1980 r. jako tkaczka w tkalni (obsługa zespołu krosien, praca w narażeniu na pyły bawełny, hałas, brak pomiarów z okresu zatrudnienia, pomiar z 1986 r. stężenie pyłu bawełnianego od 6,0-7,0 mg/m, tj. od 0,6 do 0,7 NDS [NDS=10 mg/m]; pomiar z 1988 r. stężenie pyłu bawełnianego od 2,25-3,0 mg/m3, tj. od 0,4 do 0,5 NDS [NDS=6 mg/m3]; pomiar z 1995 r. stężenie pyłów bawełny i bawełnopodobnych 1,2 mg/m3, tj. 0,12 NDS [NDS=10 mg/m3]);
- po roku 1980 strona pracowała jako woźna, portier bez narażenia na czynniki szkodliwe;
- w 1990 r. orzeczono jej niezdolność do pracy;
- od 1995 r. przebywa na emeryturze.
Dochodzenie sanitarno-epidemiologiczne wykazało, że K. M. na stanowisku tkaczki tkała również płótno na pościel w kolorowe pasy, co potwierdzają w swoich oświadczeniach świadkowie - byli pracownicy K. Zakładów Przemysłu Bawełnianego w K. Z. Obecnie nie jest możliwe ustalenie procentowego udziału tkanin kolorowych w ogólnej ilości tkanych płócien. Brak jest możliwości ustalenia, jakimi barwnikami barwione były nici do produkcji tkanin w kolorowe pasy. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. nie dysponuje wiedzą o możliwości uwalniania z barwionych włókien ewentualnych związków kobaltu i niklu w czasie procesu tkania i stosowania gotowych tkanin. Dane pochodzące z literatury wskazują, że do barwienia tkanin w okresie pracy zainteresowanej mogły być stosowane barwniki kwasowo-chromowe i metalokompleksowe zawierające w swoim składzie metale takie jak chrom, kobalt, nikiel i inne.
Postępowanie administracyjne w sprawie choroby zawodowej K.M. wszczęte zostało przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. dnia 31 sierpnia 2005 r.
D. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy we W. Oddział w W. dnia [...] wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - zatrucia przewlekłe lub jego następstwa wywołane przez następujące substancje chemiczne: kobalt lub jego związki, nikiel lub jego związki (poz. 1 pkt 7 i pkt 9).
Strona nie zgodziła się z powyższym orzeczeniem lekarskim i złożyła wniosek o przeprowadzenie ponownego badania lekarskiego w jednostce orzeczniczej II stopnia.
Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. dnia [...] wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania u strony choroby zawodowej. Na podstawie wyników przeprowadzonych badań swoje stanowisko uzasadnił tym, że: "... W trakcie obserwacji klinicznej nie obserwowano u badanej napadów duszności ani patologicznych objawów osłuchowych nad polami płucnymi. Aktualne zdjęcie radiologiczne klatki piersiowej nie wykazało obecności zagęszczeń ogniskowych. W badaniu spirometrycznym nie stwierdzono zaburzeń sprawności wentylacyjnej płuc, a w gazometrycznym krwi arterializowanej z płatka usznego - cech niewydolności oddechowej. Ujemny wynik próby prowokacyjnej z histaminą przemawia przeciwko istnieniu u badanej nieswoistej nadreaktywności skurczu oskrzeli. Niski jest poziom niespecyficznych immunoglobulin klasy E. Wykonane testy alergologiczne wypadły dodatnio z sierścią zwierząt, pyralginą, dwuchromianem potasu, chlorkiem kobaltu, kalafonią, proderminą i fenolem. Badaniem laryngologicznym stwierdzono przewlekłe zapalenie zatok szczękowych, skrzywienie przegrody nosa oraz przewlekły prosty nieżyt błony śluzowej górnych dróg oddechowych. Badaniem dermatologicznym stwierdza się aktualnie jedynie zmiany o charakterze wyprzenia drożdżakowego. Badanie okulistyczne wykazało nadwzroczność i starczowzroczność wymagające korekcji okularowej oraz początkową angiopatię siatkówki typu nadciśnieniowego. Wyniki przeprowadzonych badań i konsultacji nie wykazały istnienia u badanej żadnych objawów przewlekłego zatrucia kobaltem i niklem, co przy uwzględnieniu danych z wywiadu, dokumentacji lekarskiej i danych o narażeniu zawodowym nie daje podstaw do rozpoznania choroby zawodowej pod postacią przewlekłego zatrucia lub jego następstw wywołanego przez substancje chemiczne: kobalt i jego związki, nikiel i jego związki."
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K., w oparciu o opinię D. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we W. Oddział w W. i Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., wydał zatem dnia [...] decyzję nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia u strony choroby zawodowej - zatrucia ostre albo przewlekłe lub ich następstwa wywołane przez następujące substancje chemiczne: kobalt lub jego związki, nikiel lub jego związki (poz. 1 pkt 7 i pkt 9).
Od powyższej decyzji zainteresowana złożyła odwołanie.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. dnia [...] wydał decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia 12 września 2006 r.
Odwołująca się złożyła skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który wyrokiem z dnia 14 sierpnia 2007 r., sygn. akt III SA/Wr 98/07 uchylił ją wskazując na nie wyjaśnienie przesłanki występowania narażenia zawodowego, w szczególności w zakresie występowania czynników szkodliwych w środowisku pracy skarżącej.
W związku z wyrokiem Sądu, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. pismem z dnia 18 grudnia 2007 r. zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z wnioskiem o sporządzenie aktualnego formularza postępowania wyjaśniającego i karty oceny narażenia zawodowego w powyższej sprawie ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka zawodowego oraz informacji dotyczącej badań i pomiarów zapylenia w środowisku pracy K.M.
W odpowiedzi Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K., pismem z dnia 21 stycznia 2008 r., przesłał uaktualnioną kartę oceny narażenia zawodowego oraz wyjaśnienia dotyczące rozbieżności pomiędzy danymi dotyczącymi wartości stężenia pyłu włókien bawełnianych i bawełnopodobnych.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. pismem z dnia 6 lutego 2008 r. zwrócił się do odwołującej z zapytaniem o rozważenie możliwości wyjazdu na badania do D. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we W. Oddział w W. Oświadczeniem z dnia 12 lutego 2008 r. K.M. wyraziła zgodę na badania.
W dniach 5,6 i 7 lutego 2008 r. do Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej we W. wpłynęły oświadczenia świadków, tj. A. K., L. B., J. K., J.L. potwierdzające, że strona pracowała przy produkcji tkanin kolorowych.
Powyższe oświadczenia wraz ze stanowiskiem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. dotyczącym narażenia zawodowego odwołującej się i prośbą o jej badanie, przesłane zostały do D. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we W. Oddział w W. pismem z dnia 26 lutego 2008 r.
Odwołująca się, pismem z dnia 22 lutego 2008 r., ponownie przesłała oświadczenia wyżej wskazanych świadków (kserokopie), w związku z czym Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W., pismem z dnia 29 lutego 2008 r., poinformował ją, że powyższe oświadczenia zostały już skierowane do jednostki orzeczniczej I stopnia.
K.M., pismem z dnia 20 czerwca 2008 r., zwróciła się do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z prośbą o uznanie narażenia zawodowego. Pismem z dnia 4 lipca 2008 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. poinformował odwołującą się, że stanowisko dotyczące narażenia zawodowego wraz oświadczeniami świadków przesłane zostały do D. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we W. Oddział w W.
Pismem z dnia 3 lipca 2008 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. przesłał skorygowaną kartę oceny narażenia zawodowego strony na kobalt oraz nikiel. Powyższa karta oceny narażenia zawodowego przesłana została także do D. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we W. Oddział w W.
Odwołująca się, pismem z dnia 9 września 2008 r., ponownie zwróciła się do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z prośbą o uznanie narażenia zawodowego. Pismem z dnia 19 września 2008 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. poinformował odwołującą się, że stanowisko dotyczące narażenia zawodowego wraz z oświadczeniami świadków przesłane zostało do D.Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we W. Oddział w W.
W związku z brakiem opinii D. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we W. Oddział w W., Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. pismem z dnia 9 stycznia 2009 r. zwrócił się z zapytaniem o obecny etap postępowania.
Odwołująca się pismem z dnia 8 i 12 stycznia 2009 r. ponownie zwróciła się do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z prośbą o uznanie narażenia oraz nadesłała dodatkową dokumentację.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. pismem z dnia 19 stycznia 2009 r. ponownie poinformował odwołującą się, że w sprawie narażenia zajął już stanowisko w piśmie z dnia 26 lutego 2008 r., a ponownie nadesłana dokumentacja znajduje się już w aktach sprawy i przekazana została do jednostek orzeczniczych.
D. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy we W. Oddział w W. dnia [...] wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Na podstawie wyników przeprowadzonych badań i po konsultacji z Instytutem Medycyny Pracy w Łodzi, swoje stanowisko uzasadnił tym, że: "... Z uwagi na brak objawów zatrucia związkami niklu i kobaltu oraz brak narażenia nie znajdujemy podstaw do rozpoznania choroby zawodowej."
K.M. nie zgodziła się z powyższym orzeczeniem lekarskim i złożyła wniosek o przeprowadzenie ponownego badania lekarskiego w jednostce orzeczniczej II stopnia, jednocześnie pismem z dnia 11 lutego 2009 r. zwróciła się z prośbą o uzupełnienie danych dotyczących narażenia zawodowego i na tej podstawie weryfikację orzeczenia lekarskiego Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowa Środowiskowego w S. (w nawiązaniu do pisma IMP w S. z dnia 10 kwietnia 2008 r. kierowanego do zainteresowanej). Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. w związku z prośbą odwołującej się pismem z dnia 20 lutego 2009 r. zwrócił się do Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. o weryfikację wydanego dnia [...] orzeczenia lekarskiego nr [...] jednocześnie przesłał uaktualnioną kartę oceny narażenia odwołującej się oraz zeznania świadków.
D. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy we W. Oddział w W. pismem z dnia 16 marca 2009 r. poinformował, że w związku z faktem, iż Urząd Marszałkowski Województwa D. nie zawarł umowy z Instytutem Medycyny Pracy i Zdrowa Środowiskowego w S. w sprawie udzielania świadczeń zdrowotnych z zakresu chorób zawodowych, sprawa K.M. przekazana została do rozpatrzenia przez Instytut Medycyny Pracy w Ł.
W odpowiedzi na pismo z dnia 20 lutego 2009 r., Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. dnia 29 maja 2009 r. poinformował, że: "... po raz kolejny wnikliwie przeanalizowaliśmy dokumentację medyczną będącą w naszym posiadaniu. (...) Dołączona przez Państwa karta oceny narażenia zawodowego wraz załącznikami nie wnosi żadnych nowych danych, które w jakikolwiek sposób mogłyby wpłynąć na zmianę naszego orzeczenia lekarskiego w sprawie braku podstaw do rozpoznania u badanej przewlekłego zatrucia chemicznego lub jego następstw wywołanych przez substancje chemiczne: kobalt lub jego związki, nikiel lub jego związki. Praca na stanowisku tkaczki z kolorowymi tkaninami w żadnym wypadku nie stwarza ryzyka przewlekłego zatrucia chemicznego metalami zawartymi w barwnikach tychże tkanin. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że pacjentka ma w ciągu całego swojego życia kontakt z barwionymi tkaninami również o charakterze pozazawodowym w związku z noszeniem kolorowej odzieży. W naszej ocenie warunki pracy K.M. w K. Zakładach Przemysłu Bawełnianego w K. Z. nie stwarzały żadnego ryzyka rozwoju przewlekłego zatrucia chemicznego niklem lub jego związkami, a także kobaltem lub jego związkami. Stwierdzenie dodatniego odczynu na kobalt w testach płatkowych, przy braku aktualnie u pacjentki klinicznych objawów schorzenia o etiologii alergicznej absolutnie nie upoważnia do rozpoznania choroby zawodowej, a z całą pewnością nie świadczy o przewlekłym zatruciu tym metalem. Wyprzenia drożdżakowe rozpoznane u pacjentki w 2006 r. nie mają etiologii alergicznej, lecz grzybiczą. Przeprowadzona u badanej w 2001 r. i 2006 r. szeroka diagnostyka nie wykazała istnienia u pacjentki skutków zdrowotnych jej narażenia na pył bawełny, pył wiskozy, hałas, a także nie potwierdza zmian patologicznych, odpowiadających skutkom działania pyłu takich metali jak kobalt, chrom czy nikiel. Wobec braku skutków zdrowotnych ww. narażeń, przy uwzględnieniu danych zawartych w nadesłanej przez Państwa uaktualnionej karcie oceny narażenia zawodowego wraz z załącznikami nie znajdujemy najmniejszych podstaw do zmiany treści naszego orzeczenia lekarskiego z 2006 r. (...) nie znajdujemy podstaw do ponownego przyjęcia pacjentki (po raz trzeci) do tut. Szpitala i prowadzenia po raz kolejny diagnostyki w warunkach tut. Oddziału Chorób Zawodowych. Wobec konieczności przeprowadzenia ponownych badań - zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku WSA we Wrocławiu, sugerujemy skierowanie pacjentki do Instytutu Medycyny Pracy w Ł.."
Odwołująca się, pismem z dnia 9 czerwca 2009 r., ponownie przesłała dokumentację medyczną do Państwowego Wojewódzkiego Inspektor Sanitarnego we W., który pismem z dnia 30 czerwca 2009 r. ponownie poinformował, że powyższa dokumentacja znajduje się już w aktach sprawy i była kierowana do jednostek orzeczniczych, które w oparciu o nią wydawały swoje opinie.
Instytut Medycyny Pracy w Ł. dnia [...] wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Na podstawie wyników przeprowadzonych badań lekarskich swoje stanowisko uzasadnił tym, że: "Ze względu na odwoławczy charakter obecnej hospitalizacji u badanej przeprowadzono ponownie szereg badań i konsultacji specjalistycznych, które doprowadziły do podobnych wniosków jak uprzednio. Całokształt analizy klinicznej oraz wyników badań i konsultacji przeprowadzonych w trakcie obydwu hospitalizacji nie pozwala na zidentyfikowanie u pacjentki klinicznych cech przewlekłego zatrucia metalami - niklem i kobaltem. Stwierdzone u pacjentki schorzenia mają charakter samoistny i nie można ich wiązać z warunkami środowiska pracy. Analiza narażenia zawodowego charakteru stwierdzanych dolegliwości oraz wyników badań i konsultacji specjalistycznych nie dają podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - przewlekłego zatrucia związkami niklu i kobaltu. Brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej."
Jak dalej podał Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W., do stwierdzenia choroby zawodowej przez właściwego państwowego inspektora sanitarnego muszą być spełnione łącznie, jak to wynika z definicji choroby zawodowej zawartej w art. 235¹ Kodeksu pracy oraz § 5 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, dwa warunki:
1. choroba musi być rozpoznana przez upoważnioną do tego placówkę służby zdrowia i znajdować się w wykazie chorób zawodowych,
2. choroba ta musi być wywołana czynnikami szkodliwymi znajdującymi się w środowisku pracy.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. na podstawie § 11 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych stwierdza, że dokonane czynności w toku postępowania pozostają skuteczne, wobec czego nie odmawia mocy dowodowej orzeczeniom lekarskim, wydanym na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach, które wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 czerwca 2008 r. utraciło moc z dniem 3 lipca 2009 r. W przypadku zatruć ostrych albo przewlekłych lub ich następstw wywołanych przez substancje chemiczne jednostki chorobowe pozostają tożsame, tj. nazwa jednostki chorobowej jest identyczna zarówno w wykazie chorób zawodowych do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. jak i w wykazie chorób zawodowych do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r.
Odnośnie warunku pierwszego placówki służby zdrowia upoważnione do rozpoznawania chorób zawodowych tj.:
- Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy we Wrocławiu Oddział w W. (2-krotnie badania),
- Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S.,
- Instytut Medycyny Pracy w Ł. ( 2 - krotne badania),
po przeprowadzonych badaniach i analizie zgromadzonej w sprawie dokumentacji nie rozpoznały u odwołującej się choroby zawodowej - zatrucia ostre albo przewlekłe lub ich następstwa wywołane przez następujące substancje chemiczne: kobalt lub jego związki, nikiel lub jego związki (poz. 1). Do stwierdzenia choroby zawodowej nie jest wystarczające wykazanie ekspozycji zawodowej na czynnik wywołujący chorobę, lecz konieczne jest również rozpoznanie choroby zawodowej, dokonane przez jednostkę właściwą do rozpoznawania chorób zawodowych.
Wydane orzeczenia poprzedzone zostały specjalistycznymi badaniami stanu zdrowia odwołującej się, są obiektywne, przekonujące oraz obszernie umotywowane, zatem spełniają kryteria opinii biegłego.
Odnosząc się do pisma odwołującej się z dnia 22 października 2009 r. wskazać należy, że orzeczenie lekarskie jednostki orzeczniczej II stopnia jest ostateczne i nie przysługuje od niego prawo złożenia wniosku o przeprowadzenie ponownego badania lekarskiego. Odnośnie zarzutu odwołującej się "braku badań poziomu niklu i kobaltu" podczas hospitalizacji w Instytucie Medycyny Pracy w Ł., wskazać należy, że to lekarz orzecznik decyduje o zakresie badań niezbędnych do ustalenia rozpoznania w sprawie rozpatrywanej choroby zawodowej. Ponownie nadesłana przez odwołującą się dokumentacja medyczna znajduje się już w aktach sprawy i była rozpatrywana przez upoważnione jednostki orzecznicze, które wydały opinię w powyższej sprawie.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. rozstrzygając ponownie sprawę choroby zawodowej K.M. kierował się wskazaniami zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 14 sierpnia 2007 r., sygn. akt III SA/Wr 98/07. Odnosząc się do zarzutu nie ustalenia stanu faktycznego dotyczącego kwestii występowania narażenia zawodowego oraz nie wyjaśnienia rozbieżności w zakresie stopnia stężenia pyłów bawełnianych i wiskozowych na stanowisku tkaczki, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. wyjaśnia, że w tym celu Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. ponownie przeprowadził ocenę narażenia zawodowego odwołującej się i ponownie sporządził karty oceny narażenia zawodowego - z dnia 16 stycznia 2008 r., która wskazuje na brak narażenia zawodowego oraz 3 lipca 2008 r., która wskazuje na nikłe prawdopodobieństwo związku warunków pracy z wystąpieniem choroby zawodowej u K.M.. Natomiast w piśmie z dnia 21 stycznia 2008 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Kłodzku wyjaśnił podnoszone w wyroku Sądu rozbieżności dotyczące wyników stężeń pyłów bawełnianych i wiskozowych.
W związku z powyższym Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. nie znalazł podstaw do zmiany decyzji.
W skardze na tą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżąca wniosła o jej uchylenie oraz uznanie, że wystąpiła u niej choroba zawodowa.
Decyzji m.in. zarzuciła niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, a w szczególności nie ustalenie stanu faktycznego dotyczącego kwestii występowania narażenia zawodowego na stężenie pyłów bawełnianych i wiskozowych oraz występowania na jej stanowisku pracy szkodliwych tlenków kobaltu, niklu i chromu.
W odpowiedzi na skargę D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W ocenie Sądu złożona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Po myśli art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 zez m.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
Wyrokiem z dnia 14 sierpnia 2007 r., sygn. akt III SA/Wr 98/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną przez K. M. decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.
Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja zapadła w konsekwencji powołanego orzeczenia Sądu.
W wyroku tym Sąd stwierdził, iż organ odwoławczy nie ocenił należycie kwestii spełnienia przesłanki narażenia zawodowego, a tym samym tego czy warunki pracy w czasie zatrudnienia skarżącej mogły spowodować powstanie choroby zawodowej.
Sąd wskazał, iż w ponownym postępowaniu powinna zostać przeprowadzona ocena narażenia zawodowego na te czynniki, w oparciu o dokumentację gromadzoną na podstawie odrębnych przepisów przez pracodawcę i jednostki organizacyjne Państwowej Inspekcji Sanitarnej, gdyż tylko wyniki prawidłowo przeprowadzonej oceny narażenia zawodowego mogą zapewnić właściwe rozpoznanie u chorego pracownika przez uprawnione jednostki medyczne, a następnie organ sanitarny, choroby zawodowej.
W rozpoznanej sprawie przedstawione przez organ sanitarny dowody potwierdzające, że podczas pracy zawodowej strona nie była narażona na czynniki chemiczne i toksyczne (sole kobaltu i niklu, barwniki włókiennicze, pył metali, chrom, chlor), nie wykluczały takiej możliwości w sposób jednoznaczny.
Sąd uznał także, iż w sprawie istnieją wątpliwości w zakresie stopnia stężenia pyłów bawełnianych i wiskozowych na stanowisku tkaczki, które wymagają wyjaśnienia.
Ponadto stwierdził, że przeprowadzone były badania i pomiary środowiska pracy na wydziałach tkalni, gdzie pracowała skarżąca. Brak natomiast wyjaśnień dlaczego nie skorzystano bezpośrednio z tych danych przy ustalaniu warunków pracy skarżącej, nie dołączając ich do akt sprawy.
Zatem, organy sanitarne nie wyjaśniły należycie stanu faktycznego sprawy, w szczególności w zakresie występowania czynników szkodliwych w środowisku pracy skarżącej. Wobec czego w ponownym postępowaniu Sąd zobowiązał Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego do wyeliminowania stwierdzonych nieprawidłowości.
W opinii składu orzekającego w niniejszej sprawie organ orzekający wydając zaskarżoną w obecnym postępowaniu decyzję w pełni zastosował się do wskazań zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 sierpnia 2006 r., co znajduje odzwierciedlenia w aktach administracyjnych. Wywiązał się zatem z nałożonych na niego obowiązków. W sposób należyty wyjaśnił stan faktyczny, czyniąc zadość wymaganiom zawartym w art. 7 i 77 § 1 k.p.a., zaś wydana decyzja jest prawidłowo uzasadniona.
Poprawnie i jednoznacznie ustalono, że wykonywana przez skarżącą praca nie była pracą, która spowodowała powstanie u niej dolegliwości, skutkujących koniecznością stwierdzenia choroby zawodowej.
Zgodnie z zaleceniami Sądu, ponownie przeprowadzono ocenę narażenia zawodowego skarżącej i ponownie sporządzono w tym przedmiocie karty oceny (z dnia 16 stycznia 2008 r. oraz 3 lipca 2008 r.), wskazujące na brak narażenia zawodowego lub na nikłe prawdopodobieństwo związku warunków pracy z wystąpieniem choroby zawodowej u skarżącej. Natomiast w piśmie z dnia 21 stycznia 2008 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. wyjaśnił podnoszone w wyroku Sądu rozbieżności dotyczące wyników stężeń pyłów włókien bawełny i bawełnopodobnych.
Po tak przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym, jednostki orzecznicze obu stopni znów orzekły o braku podstaw do stwierdzenia u skarżącej choroby zawodowej w postaci zatrucia ostrego albo przewlekłego lub ich następstw wywołanych przez następujące substancje chemiczne: kobalt lub jego związki, nikiel lub jego związki. Stwierdziły, że przeprowadzone badania i uzupełniona dokumentacja, nie dają podstaw do zmiany dotychczasowego stanowiska w sprawie, a więc stwierdzenia u skarżącej istnienia choroby zawodowej.
Mając na uwadze powyższe, organ odwoławczy podjął zatem słuszne rozstrzygnięcie, a zarzuty skargi nie znajdują uzasadnienia.
Skoro więc, postępowanie poprzedzające wydanie decyzji administracyjnej zostało przeprowadzone prawidłowo, a decyzja oparta została na opiniach lekarskich zawierających przekonujące uzasadnienie, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało oddalić o czym orzeczono w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło