IV SA/Wr 333/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy. Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., dalej: SKO, odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji z dnia [...], nr [...], którą odmówiono Z. R., dalej: skarżący, dodatku mieszkaniowego na okres od dnia 1 października 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. i przyznano skarżącemu dodatek mieszkaniowy na okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 marca 2014 r. Powyższą decyzję skarżący odebrał osobiście w dniu 3 stycznia 2014 r. wraz z pouczeniem o przysługującym stronie prawie wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy do SKO, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Pismem z dnia 14 stycznia 2014 r. skierowanym do organu odwoławczego, skarżący wniósł m. in. o "uzupełnienie orzeczenia o brakujące rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku strony o zmianę lub uchylenie decyzji organu pomocowego ze względu na słuszny interes strony i społeczny w oparciu o art. 154 i 155 k.p.a." oraz o ponowne rozpatrzenie sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji organu pierwszej instancji i zmiany jej w oparciu o prymat zabezpieczenia słusznego interesu społecznego i słusznego interesu strony do zachowania godnych człowiekowi warunków bytowych". Postanowieniem z dnia [...], nr [...] SKO stwierdziło niedopuszczalność wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej w I instancji decyzją z dnia [...] gdyż środek zaskarżenia został wniesiony przedwcześnie i tym samym nieskutecznie. Pismem z dnia 1 kwietnia 2014 r. skarżący wniósł skargę na wymienioną decyzję z dnia [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W skardze skarżący domagał się jednocześnie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu "w celu wniesienia skargi do NSA o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu, jakie zostanie ogłoszone w sprawie (...)". W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o odrzucenie skargi wskazując, że skarga została wniesiona na decyzję wydaną w I instancji, w stosunku do której przedwcześnie wniesiono o ponowne rozpoznanie sprawy. Oznacza to, że skarga podlega odrzuceniu z przyczyn przedmiotowych na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wynika, że zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego obejmuje prawo pomocy w zakresie całkowitym, które zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy może zostać przyznane osobie fizycznej – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie do art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Przy czym przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w art. 247 p.p.s.a., odnosi się do skargi wszczynającej postępowanie przed sądem administracyjnym. Z kolei bezzasadność skargi zachodzi wówczas, gdy obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie, bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej, wyklucza możliwość uznania żądania skarżącego. W każdym przypadku badanie merytorycznej zasadności skargi wniesionej do sądu administracyjnego zawsze poprzedza sprawdzenie jej wymogów formalnych, w tym dopuszczalności wniesienia skargi poprzez ustalenie, czy nie zachodzi jedna z przesłanek jej odrzucenia w świetle art. 58 § 1 pkt 1 - 6 p.p.s.a. Natomiast skarga jest niedopuszczalna, jeżeli nie spełnia ustawowo określonych warunków odnośnie przedmiotu skargi, jej formy i treści. Analizując pod takim kątem przedmiotowy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał ,że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w przytoczonym art. 247 p.p.s.a. W badanej sprawie skarżący domagał się od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w celu sporządzenia skargi do NSA o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia , jakie zostanie ogłoszone w sprawie. Odnosząc powyższe do realiów rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu decyzja SKO z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego stanowiła w sprawie rozstrzygnięcie podjęte przez organ I instancji, w stosunku do którego przedwcześnie wniesiono o ponowne rozpoznanie sprawy. W zaistniałym więc stanie faktycznym należy uznać, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na orzeczenie organu I instancji jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych względów skarżącemu nie przysługuje prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Podobnie należałoby traktować wniosek skarżącego o tego rodzaju pomoc "w celu wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia" gdyż wniosek ten jest przedwczesny. O tego rodzaju pomoc skarżący mógłby się zwrócić po uprawomocnieniu się postanowienia wydanego przez Sąd. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 247 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.