IV SA/Wr 333/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...]nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., dalej: SKO, odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji z dnia [...]r., nr[...], którą odmówiono Z.R., dalej: skarżący, dodatku mieszkaniowego na okres od dnia 1 października 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. i przyznano skarżącemu dodatek mieszkaniowy na okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 marca 2014 r. Wskazana wyżej decyzja z dnia 10 grudnia 2013 r. zawierała pouczenie o tym , że stronie przysługuje prawo wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy do SKO, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Powyższą decyzję skarżący odebrał osobiście w dniu 3 stycznia 2014 r. wraz ze stosownym pouczeniem. Pismem z dnia 14 stycznia 2014 r. skierowanym do organu odwoławczego, skarżący wniósł m. in. o "uzupełnienie orzeczenia o brakujące rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku strony o zmianę lub uchylenie decyzji organu pomocowego ze względu na słuszny interes strony i społeczny w oparciu o art. 154 i 155 k.p.a." oraz o ponowne rozpatrzenie sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji organu pierwszej instancji i zmiany jej w oparciu o prymat zabezpieczenia słusznego interesu społecznego i słusznego interesu strony do zachowania godnych człowiekowi warunków bytowych". Postanowieniem z dnia 25 lutego 2014 r., nr [..]we W. stwierdziło niedopuszczalność wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej w I instancji decyzją z dnia 10 grudnia 2013 r. gdyż środek zaskarżenia został wniesiony przedwcześnie i tym samym nieskutecznie. Pismem z dnia 1 kwietnia 2014 r. skarżący wniósł skargę na oznaczoną wyżej decyzję SKO z dnia 10 grudnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W.. W skardze skarżący domagał się stwierdzenia nieważności decyzji, zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 56 w związku z art. 124 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi oraz w oparciu o art. 235 § 1 k.p.a., łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia wymienionych w skardze spraw ze względu, iż są one ze sobą w związku i mogą być wniesione jedną skargą, a także zwolnienia z kosztów sądowych w całości. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o odrzucenie skargi podnosząc, że skarga została wniesiona na decyzję wydaną w I instancji, w stosunku do której przedwcześnie wniesiono o ponowne rozpoznanie sprawy. Oznacza to, że skarga podlega odrzuceniu z przyczyn przedmiotowych na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W każdym przypadku badanie merytorycznej zasadności skargi wniesionej do sądu administracyjnego zawsze poprzedza sprawdzenie jej wymogów formalnych, w tym dopuszczalności wniesienia skargi poprzez ustalenie, czy nie zachodzi jedna z przesłanek jej odrzucenia w świetle art. 58 § 1 pkt 1 - 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Natomiast skarga jest niedopuszczalna, jeżeli nie spełnia ustawowo określonych warunków odnośnie przedmiotu skargi, jej formy i treści. Z materiału aktowego niniejszej sprawy wynika, że zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. decyzja SKO z dnia [...]r., nr [...]w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego stanowiła w sprawie rozstrzygnięcie podjęte przez organ I instancji, w stosunku do którego przedwcześnie wniesiono o ponowne rozpoznanie sprawy. W zaistniałym więc stanie faktycznym i prawnym należy uznać, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 do 5. W tej sytuacji wniesiona w niniejszej sprawie skarga, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia. Jedynie na marginesie sprawy dodatkowo wskazać należy, że z uwagi na odrzucenie skargi Sąd nie był zobligowany do rozważenia kwestii zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w trybie art. 56 p.p.s.a. Z tego powodu nie zachodzą także przesłanki do uwzględnienia wniosku o połączenie wskazanych w skardze spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Natomiast wniosek w przedmiocie przyznania prawa pomocy został rozpoznany przez tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 30 maja 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 333/14.