IV SA/Wr 333/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. H. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych z tytułu uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia 21 czerwca 2017 r. K. H. (dalej skarżąca lub strona) wniosła skargę na opisaną w sentencji decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego we W. Zarządzeniem przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 lipca 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 (słownie: dwustu) złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi strona wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 27 października 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 333/17 referendarz sądowy tutejszego Sądu odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy w zawnioskowanym zakresie. W związku z tym strona została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 lipca 2017 r. i opłacenia skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 27 grudnia 2017 r. W dniu 4 stycznia 2018 r. na rachunek bankowy Sądu wpłynęła kwota 200 złotych z tytułu opłaty od skargi, zaksięgowana pod pozycją 71/2018. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona stosowna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że pismem z dnia 5 grudnia 2017 r. wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego ją do uiszczenia wpisu sądowego, z tym pouczeniem, że nieopłacenie wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni od dnia jego doręczenia będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 27 grudnia 2017 r. Stosownie do treści art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W myśl art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j.: Dz. U. z 2017 r. poz. 459), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W przedmiotowej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczone zostało skarżącej w dniu 27 grudnia 2017 r., zatem siedmiodniowy termin na opłacenie skargi upływał z dniem 3 stycznia 2018 r., który wypadał w środę. Wymagany wpis został zaś przez stronę uiszczony dopiero kolejnego dnia, tj. 4 stycznia 2018 r. Czynność ta nie mogła zatem wywołać zamierzonego przez stronę skutku, gdyż jak wynika z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Wobec powyższego skargę – jako nieopłaconą w wyznaczonym terminie – należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczona w punkcie I sentencji postanowienia. Mając ponadto na uwadze treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., stanowiącego o obowiązku zwrócenia stronie z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, orzeczono jak w punkcie II sentencji postanowienia.