IV SA/Wr 333/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z.-P. na pismo S. K. z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie przekazania odwołania od decyzji S. K. z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] wraz z aktami sprawy Wojewodzie D. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] czerwca 2018 r. A. Z.-P. (dalej: strona, skarżąca) wniosła skargę na "decyzję z dnia [...] maja 2018 r. (nr [...]) (...) utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję Starosty K. nr [...] z dnia [...] maja 2018 r." W uzasadnieniu skargi strona stwierdziła, że w dniu [...] czerwca 2018 r. odebrała "decyzję" z dnia [...] maja 2018 r. nr [...], wydaną przez Zastępcę Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w K. ds. Ewidencji Świadczeń z upoważnienia Starosty K., który nie znalazł podstaw do rozpatrzenia odwołania od decyzji z dnia [...] maja 2018 r. nr [...]. Skarżąca wniosła o ustalenie, czy zgodne z prawem i procedurami administracyjnymi jest, aby odwołanie od wydanej przez Powiatowy Urząd Pracy decyzji złożone do wyższej instancji, tj. do Wojewody D., było rozpatrywane i wydane przez organ niższej instancji, na którego decyzję złożono odwołanie, tj. przez Powiatowy Urząd Pracy działający z upoważnienia Starosty K. Strona, powołując się na przepis art. 127 § 2 k.p.a., stwierdziła, że w rozpatrywanej sprawie decyzję odwoławczą wydał ten sam organ, który wydał decyzję pierwotną. Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] Starosta K. uznał skarżącą z dniem [...] kwietnia 2018 r. za osobę bezrobotną oraz odmówił jej przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Od powyższej decyzji strona odwołała się pismem z dnia [...] maja 2018 r. Odwołanie skarżącej zostało dołączone wraz z aktami sprawy do pisma z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] podpisanego przez działającego z upoważnienia Starosty K. Zastępcę Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w K. W piśmie tym organ wskazał, że odwołanie skarżącej nie znajduje podstaw do zmiany decyzji w trybie art. 132 k.p.a. oraz, że - zgodnie z art. 133 k.p.a. i art. 10 ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2017 r. poz. 1065 ze zm.) - przesyła odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu. Powyższe pismo z dnia [...] maja 2018 r. zostało przesłane do D. Urzędu Wojewódzkiego we W. i przekazane do wiadomości skarżącej. Z akt sprawy wynika również, że decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] Wojewoda D., po rozpatrzeniu odwołania skarżącej od decyzji Starosty K. z dnia [...] maja 2018 r. nr [...], uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Skuteczne doręczenie decyzji Wojewody D. stronie (w drodze fikcji doręczenia) nastąpiło w dniu 17 lipca 2018 r. (po podwójnym awizowaniu w dniach 3 i 11 lipca 2018 r.) Z urzędu wskazać należy, że od decyzji Wojewody D. z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] strona nie wniosła sprzeciwu do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym, w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W myśl § 2a cytowanego przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z § 3 art. 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła do Sądu skargę na pismo z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] (podpisane przez działającego z upoważnienia Starosty K. Zastępcę Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w K.) z treści którego wynika, że brak jest podstaw do zmiany decyzji w trybie art. 132 k.p.a., w związku z czym odwołanie wraz z aktami sprawy zostaje przekazane organowi odwoławczemu. Powyższe pismo zostało przesłane do D. Urzędu Wojewódzkiego we W. i przekazane do wiadomości skarżącej. Strona - błędnie uznając pismo z dnia [...] maja 2018 r. za decyzję utrzymującą w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] - wniosła na nie skargę do Sądu. Tymczasem zaskarżone pismo, będące jedynie informacją organu o przekazaniu odwołania wraz z aktami sprawy organowi wyższej instancji, niewątpliwie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Powyższe znajduje potwierdzenie w cytowanym art. 3 § 2 p.p.s.a., który wyraźnie stanowi o zakresie kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzucił - jako niedopuszczalną - skargę strony, o czym orzekł w sentencji postanowienia. Na marginesie jedynie należy wskazać, że od decyzji Wojewody D. z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] (której doręczenie stronie należy uznać za skuteczne z dniem [...] lipca 2018 r.) skarżącej służy prawo do wniesienia sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Wojewody D. Ponieważ w sprawie upłynął już 14-dniowy termin do wniesienia skargi na powyższą decyzję, strona ma prawo złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu należy wnieść do Sądu za pośrednictwem organu (Wojewody D.) w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). We wniosku o przywrócenie terminu strona powinna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).