IV SA/Wr 334/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 7 czerwca 2017 r. Z. R. (zwany dalej stroną skarżącą) za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. (zwany dalej Kolegium lub organem) wniósł do tut. Sądu skargę na "postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 grudnia 2016 r. [...] którym sprostowano "oczywistą omyłkę" w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 września 2016 r., [...], utrzymującego w mocy postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w ten sposób, że w rozstrzygnięciu – zamiast zwrotu "z dnia 1 marca 2016 r.", wpisano "z dnia 29 czerwca 2016 r." Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 grudnia 2016 r., [...] zostało utrzymane postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 marca 2017 r., [...] oraz postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2017 r. o nr [...], którym odmówiono w trybie art. 111 kpa uzupełnienia rozstrzygnięcia o dodatkowe pouczenie o prawie do wniesienia odwołania do cywilnego sądu opiekuńczego." Tym samym pismem, strona skarżąca wniosła skargę na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie rozpatrzenia "i wydania postanowienia na zażalenie" strony skarżącej z dnia 9 sierpnia 2016 r. "na postanowienie z dnia 1 lipca 2016 r., nr [...]." W odpowiedzi na powyższą skargę Kolegium wniosło o odrzucenie skargi, ewentualnie – o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazano, że postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016 r., nr [...] sprostowano oczywistą omyłkę w postanowieniu z dnia 12 września 2016 r., [...] w ten sposób, że w rozstrzygnięciu zamiast zwrotu "z dnia 1 marca 2016 r." wpisano "z dnia 29 czerwca 2016 r." Jednocześnie wskazano, że postanowieniem z dnia 16 stycznia 2017 r., [...], organ odmówił uzupełnienia postanowienia z dnia 15 grudnia 2016 r. co do rozstrzygnięcia i prawa wniesienia powództwa do sądu powszechnego. W dniu 10 lutego 2017 r. strona skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zakończonej w I instancji postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016 r., na skutek którego w dniu 2 marca 2017 r., [...], Kolegium wydało postanowienie utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie. 10 kwietnia 2017 r. strona skarżąca wniosła podanie o uzupełnienie powyższego orzeczenia o pouczenie dotyczące prawa wniesienia powództwa do sądu powszechnego. Po jego rozpatrzeniu, organ postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2017 r., [...], odmówił uzupełnienia postanowienia z dnia 2 marca 2017 r. co żądanych treści. Mając na względzie ww. okolicznościami stanu faktycznego, Kolegium podniosło, że przedmiotowa skarga została złożona na postanowienie wydane w I instancji i w związku z tym podlega odrzuceniu. Ponadto, wskazało, że gdyby "jednak Sąd uznał", że przedmiotowa skarga została wniesiona na postanowienie z dnia 2 marca 2017 r., to Kolegium wnosi o jej oddalenie z uwagi na to, że akt ten nie narusza prawa. Zarządzeniem Przewodniczącego IV Wydziału z dnia 13 lipca 2017 r., opisaną wyżej skargę zarejestrowano jako skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 15 grudnia 2016 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki. Jednakże jak wynikało z akt sprawy – co dostrzegła również sama strona skarżąca – na skutek rozpatrzenia zażalenia na powyższe rozstrzygnięcie Kolegium wydało postanowienie z 2 marca 2017 r., nr [...], w związku z czym strona skarżąca została wezwana do jednoznacznego podania w terminie 7 dni właściwego numeru i daty zaskarżonego postanowienia pod rygorem, uznania, że przedmiotem niniejszej skargi było wyłącznie postanowienie Kolegium z dnia 15 grudnia 2016 r., nr [...]. Strona skarżąca mimo poprawnego doręczenia jej ww. zarządzenia nie odpowiedziała na wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Jak wynika z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej zwanej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W związku z tym, powyższy warunek nie zostanie spełniony dopóki wniesiony przez stronę środek zaskarżenia nie będzie wniesiony i rozpoznany przez organ administracyjny. Tym samym oznacza to, że kontroli w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie podlegają postanowienia nieostateczne, albowiem te mogą zostać ponownie rozpoznane i rozpatrzone przez organ odwoławczy. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z okoliczności sprawy wynika, że chociaż zostało przeprowadzone dwuinstancyjne postępowanie administracyjne, to strona skarżąca wniosła do tut. Sądu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 15 grudnia 2016 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki, a zatem na postanowienie organu I instancji. Stwierdzenie powyższego oznacza, że skarga, której przedmiotem jest postanowienie wydane przez organ I instancji jest niedopuszczalna. Przysługiwałaby ona dopiero na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 2 marca 2017 r., które wydane zostało wydane na skutek wniesienia zażalenia od postanowienia Kolegium z dnia 15 grudnia 2016 r. W tym stanie sprawy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.