IV SA/Wr 335/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. W. o zwrot kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego we W. z dnia [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić wniosek o zwrot kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 16 października 2014 r. oddalił skargę skarżącego. Skarżący w dniu 20 października 2014 r. przesłał drogą elektroniczną trzy wnioski, w tym wniosek z dnia 20 października 2014 r., o zwrot kosztów przejazdu i zwrot przelewów bankowych. We wniosku tym wskazał, że w związku z koniecznością powrotu do pracy z rozprawy dnia 16 października 2014 r. taksówką wniósł o zwrot opłaty w wysokości 16,50 zł za ten środek transportu, którą poniósł dlatego, że pracuje od poniedziałku do piątku w godz. od 7.30 do 15.30, zaś osoba ustalająca godzinę rozprawy nie uwzględniała tego faktu i wyznaczyła posiedzenie Sądu na godz. 9.00 zł. Dodał, że jego obecność nie była obowiązkowa, lecz z powodu nieotrzymania z Sądu zarządzenia o skompletowaniu akt konieczne okazało się jego stawiennictwo z dokumentami z Archiwum Państwowego. Zdaniem skarżącego, jest on dyskryminowany, ponieważ osoby niepracujące i pracujące na różne zmiany mogą się stawić na rozprawie w miejscowym sądzie bez konieczności natychmiastowego powrotu z niej do pracy. Skoro kasy i biuro podawcze sądów rejonowych są otwarte do godz. 18, to również w wojewódzkim sądzie administracyjnym powinny być otwarte w tych godzinach. Dodał, że kwotę 16, 50 należy zwiększyć o koszty listu poleconego, jeżeli zostanie wezwany do usunięcia braków formalnych, a także o koszty ewentualnych opłat za przelewy bankowe, gdy kasa Sądu będzie zamknięta przed godz. 18. Pismem Sądu z dnia 22 października 2014 r., mającym na celu wykonanie zarządzenia Sądu opatrzonego tą samą datą, wezwano skarżącego do podpisania powyższego wniosku – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłka ta została doręczona skarżącemu w dniu 28 października 2014 r. Skarżący w dniu 31 października 2014 r. nadał za pośrednictwem operatora pocztowego w InPost Sp. z o. o. przesyłkę zawierająca podpisany wniosek z dnia 20 października 2014 r. o zwrot kosztów przejazdu i przelewów bankowych. Wniosek ten wpłynął do Sądu w dniu 5 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Przepis § 1 nie ma zastosowania w przypadku orzekania na posiedzeniu niejawnym, gdy strona nie jest reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego. W takim przypadku o kosztach należnych stronie sąd orzeka z urzędu (art. 210 § 2 p.p.s.a). Natomiast w myśl art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z treści art. 201 § 1 p.p.s.a. wynika także, że zwrot kosztów przysługuje również skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Z powołanego wyżej przepisu art. 200 p.p.s.a. wynika jednoznacznie, że zwrot kosztów postępowania przysługuje skarżącemu od organu wyłącznie w razie uwzględnienia skargi przez sąd. Sytuacja taka nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie, ponieważ skarga skarżącego została oddalona wyrokiem Sądu z dnia 16 października 2014 r. W niniejszej sprawie nie zachodził również przypadek wskazany w art. 201 § 1 p.p.s.a. Z powyższego względu wniosek skarżącego o zwrot kosztów postępowania, obejmujących zwrot kosztów przejazdu do Sądu i zwrot kosztów przelewów bankowych, nie zasługiwał na uwzględnienie. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 200 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.