IV SA/Wr 335/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K., J. G. na decyzję Prokuratora Okręgowego w L. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2022 r., sygn. akt IV SA/Wr 335/20. Postanowieniem z 14 października 2021 r., (sygn. akt IV SA/Wr 335/20) Sąd oddalił wniosek o wyłączenie asesora WSA Marty Pająkiewicz-Kremis w sprawie ze skargi J.K. i J. G. na powołaną w sentencji decyzję. W piśmie procesowym z 29 listopada 2021 r. J. K. (dalej: skarżący) zakwestionował ww. postanowienie. Pismo skarżącego Sąd potraktował jako zażalenie na to postanowienie. Zarządzeniem z 14 stycznia 2022 r. (doręczonym 10 lutego 2022 r.) wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności tej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Postanowieniem z 11 marca 2022 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącego, z uwagi na nieuiszczenie wpisu. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia skarżącego, w którym podniósł on, że wymagany wpis od zażalenia opłacił. Z akt sądowych sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia skarżący odebrał 10 lutego 2022 r. (k.132), zaś wymagany wpis uiścił 11 lutego 2022 r. (k.148). Dowód wpłaty przedmiotowej kwoty został przekazany z Oddziału finansowo-budżetowego do Wydziału IV tut. Sądu w dniu 14 kwietnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie podlega uwzględnieniu jako oczywiście uzasadnione. Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Uregulowana w art. 195 § 2 p.p.s.a. instytucja autokontroli stanowi wyjątek od zasady dewolutywności zażalenia, czyli przekazywania tego środka zaskarżenia sądowi wyższej instancji. Za jej zastosowaniem przemawiają względy ekonomii procesowej oraz szybkości postępowania. Zastosowanie autokontroli jest uzasadnione, gdy wystąpi m.in. przesłanka "oczywistej zasadności wniesionego zażalenia". Chodzi o sytuacje, w której sąd uznaje zarzuty i żądania zawarte w zażaleniu, akceptuje jako prawidłowe stanowisko skarżącego, a wadliwość kwestionowanego postanowienia jest zauważalna bez konieczności dokonywania głębszej analizy. W ocenie Sądu, zażalenie strony skarżącej jest oczywiście zasadne. Rozpoznawane zażalenie dotyczy postanowienia z dnia 11 marca 2022 r., którym odrzucono zażalenie skarżącego na postanowienie z 14 października 2021 r. Jak wyżej zaznaczono, powodem wydania takiego rozstrzygnięcia był brak uzupełnienia braków formalnych zażalenia, mianowicie brak wniesienia opłaty sądowej od zażalenia. Zdaniem Sądu, fakt wniesienia w terminie wpisu od zażalenia uzasadnia uwzględnienie zażalenia. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.