IV SA/Wr 336/17
PostanowienieWSA we Wrocławiu2017-08-30
Skład orzekający: Ireneusz Dukiel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu odmawiające stwierdzenia nieważności postępowania konkursowego jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wezwał uprzednio organu do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu odmawiające stwierdzenia nieważności postępowania konkursowego jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wezwał uprzednio organu do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest obligatoryjnym warunkiem dopuszczalności skargi w takich przypadkach, a jego pominięcie skutkuje odrzuceniem skargi.Stan faktyczny
Skarżący P. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na rozstrzygnięcie Dyrektora Zespołu Opieki Zdrowotnej w K. odmawiające stwierdzenia nieważności postępowania konkursowego na stanowisko ordynatora. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania administracyjnego oraz przepisów rozporządzenia dotyczącego konkursów na stanowiska kierownicze. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na niewyczerpanie środków zaskarżenia, w tym brak wezwania do usunięcia naruszenia prawa w ustawowym terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 30 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na rozstrzygnięcie Dyrektora Zespołu Opieki Zdrowotnej w K. z dnia [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia konkursowego postanawia: odrzucić skargę.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skardze na rozstrzygnięcie Dyrektora Zespołu Opieki Zdrowotnej w K. z dnia [...] w sprawie postępowania konkursowego na stanowisko ordynatora Oddziału Chorób Wewnętrznych Zespołu Opieki Zdrowotnej w K., P. B. (dalej: skarżący) wniósł o uchylenie lub zmianę tego aktu. Skarżący zarzucił zaskarżonemu rozstrzygnięciu obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na wynik sprawy a w szczególności: 1. naruszenia przepisów postepowania art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. 2. naruszenie przepisów postępowania konkursowego - § 5 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 lutego 2012 r. w sprawie sposobu przeprowadzenia konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorstwem (Dz. U. z 2012 r. , poz. 182 ze zm., dalej: Rozporządzenie) poprzez powołanie w skład Komisji Konkursowej J. R. pełniącej funkcję Dyrektora ZOZ w K. w sytuacji pozostawania jej jako członka komisji wobec skarżącego jako kandydata w takim stosunku prawnym i faktycznym które budzi wątpliwości co do bezstronności jako członka Komisji konkursowej, 3. Naruszenie przepisów postepowania - § 9 ust. 3 pkt 7 Rozporządzenia poprzez niewykonanie obowiązku ogłoszenia o przeprowadzeniu postępowania konkursowego na stanowisko Ordynatora Oddziału Chorób Wewnętrznych ZOZ w K. na stronie BIP Powiatu K., 4. naruszenie przepisów postepowania - § 8 ust. 1 Rozporządzenia poprzez brak pisemnego powiadomienia kandydata o terminie posiedzenia komisji konkursowej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o jej oddalenie w całości.
W uzasadnieniu wniosku o odrzucenie skargi wskazał, że zgodnie z brzmieniem art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) dalej: u.p.p.s.a., (w brzmieniu sprzed wejścia w życie Ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r o. zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw - dalej "Ustawa zmieniająca") jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub niósł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Zastosowanie brzmienia przepisu art. 53 § 2 u.p.p.s.a. sprzed wejścia w życie Ustawy zmieniającej podyktowane jest brzmieniem art. 17 ust. 2 Ustawy zmieniającej, zgodnie z którym art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Czynności będące przedmiotem wezwania do usunięcia naruszenia prawa dotyczyły postępowania konkursowego na stanowisko Ordynatora Oddziału Chorób Wewnętrznych ZOZ w K. z dnia 31 marca 2017 r., a więc zostały dokonane przed wejściem w życie ustawy zmieniającej. Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, po zakończeniu w dniu 31 marca 2017 r. postępowania konkursowego wyborem innego kandydata na stanowisko ordynatora Oddziału Chorób Wewnętrznych ZOZ w K., w pierwszej kolejności wystąpił z "Wnioskiem o stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego datowanym na dzień 12 kwietnia 2017 r. oraz doręczonym do ZOZ w K. w dniu 14 kwietnia 2017 r. Z treści wniosku wprost wynika, że skarżący w dacie złożenia w/w wniosku miał wiedzę odnośnie wyniku postępowania konkursowego, zakończonego w dniu 31 marca 2017 r. wyborem innego kandydata na stanowisko ordynatora Oddziału Chorób Wewnętrznych ZOZ w K.. Następnie, pismem z dnia 29 kwietnia 2017 r. skarżący, za pośrednictwem reprezentującego go pełnomocnika, wystąpił z "Wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa" przez ZOZ w K, poprzez stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego, w którym wybrano na Ordynatora Oddziału Chorób Wewnętrznych ZOZ w K. lek. med. W. B. Pismo to wniesione zostało jednakże po upływie 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 u.p.p.s.a., jako że skarżący już co najmniej w dniu 12 kwietnia 2017 r. posiadał wiedzę odnośnie wyniku przeprowadzonego postępowania konkursowego. Tym samym wskazać należy, że w sposób zawiniony, będąc reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie dochował on terminu o którym mowa w art. 52 § 3 u.p.p.s.a. Z treści art. 52 § 3 u.p.p.s.a. wywieść należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa po upływie czternastodniowego terminu jest niedopuszczalne. Tym samym, wezwanie, skierowane do dyrektora ZOZ w K., dokonane po upływie prawem przewidzianego terminu należy uznać za nieskuteczne. Takie wadliwe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa należy z kolei traktować na równi z brakiem. Upływ tego terminu wyłącza natomiast możliwość skutecznego zaskarżenia do sądu administracyjnego czynności (aktu), o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 u.p.p.s.a.. Oczywistym jest, że 14-dniowy termin do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie został zachowany wobec złożenia go przez skarżącego dopiero w dniu 28.04.2017 r. Przepis art. 52 § 3 u.p.p.s.a. jasno stanowi bowiem, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa winno odbyć się w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Podjętą czynnością był - wadliwy w ocenie skarżącego - wybór na stanowisko Ordynatora Oddziału Chorób Wewnętrznych ZOZ w K. W. B. dokonany w dniu 31 marca 2017 r. Skoro skarżąc już przed dniem 12 kwietnia 2017 r. wiedział o wyniku postępowania konkursowego - na co wskazuje złożony przez niego w tym dniu "Wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego(...)" - to termin do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa upływał z dniem 26 kwietnia 2017 r., a wezwanie zostało złożone w dniu 28 kwietnia 2017 r., z uchybieniem ustawowego terminu.
Z powyższych względów, zdaniem Dyrektora ZOZ w K. wniesiona przez skarżącego skarga winna ulec odrzuceniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi u.p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 u.p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Katalog spraw, w których orzekają sądy administracyjne kontrolując działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają ponadto – stosownie do treści art. 3 § 2 u.p.p.s.a. - przepisy ustaw szczególnych.
Na wstępie podnieść należy, że w opinii Sądu rozstrzygnięcie z dnia [...] wydane na podstawie ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 217), dalej "ustawa" i rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 lutego 2012 r. w sprawie sposobu przeprowadzenia konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą (Dz.U. z 2012 r. poz. 182), dalej: Rozporządzenie - mieści się w katalogu spraw wskazanych przez ustawodawcę w art. 3 § 2 u.p.p.s.a., co z resztą nie stanowi przedmiotu sporu.
Przyjęcie kognicji sądu administracyjnego w niniejszej sprawie wymaga przed przystąpieniem do jej merytorycznego rozpoznania zbadania zachowania wymogów przewidzianych w art. 52 u.p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 52 § 2 u.p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W myśl art. 52 § 3 u.p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Powołane przepisy jednoznacznie wskazują więc, że ustawodawca uzależnił dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego - w zależności od rodzaju skarżonego działania organu administracji publicznej - od wyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia, bądź wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem wniesionej skargi jest rozstrzygnięcie Dyrektora Zespołu Opieki Zdrowotnej o odmowie stwierdzenia nieważności konkursu na stanowisko ordynatora Oddziału Chorób Wewnętrznych z dnia [...]. Skarżący przystąpił do konkursu na to stanowisko, jednak go nie wygrał. W świetle § 15 pkt 3 rozporządzenia właściwy podmiot powiadamia pisemnie o wynikach konkursu kandydatów biorących udział w konkursie w terminie 14 dni od dnia ostatniego posiedzenia komisji konkursowej. Konkurs na stanowisko zakończony został w dniu 31 marca 2017 r. W dniu 12 kwietnia 2017 r. skarżący zgodnie z § 8 pkt 2 rozporządzenia złożył wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego. Wniosek ten został rozstrzygnięty odmownie w dniu [...], o czym skarżący został poinformowany w dniu 15 maja 2017 r., co oznacza, że ten dzień uznać należy za moment, od którego zaczynał biec, wskazany w art. 52 § 3 u.p.p.s.a. czternastodniowy termin do wezwania na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika jednak z akt administracyjnych, a także ze skargi, odpowiedzi na nią, skarżący nie wezwał Dyrektora Zespołu Opieki Zdrowotnej do usunięcia naruszenia prawa, lecz z pominięciem tego środka złożył, za pośrednictwem tego organu, skargę do sądu administracyjnego. Za takie wezwanie nie może być uznane, wezwanie z dnia 28 kwietnia 2017 r. gdyż zostało ono wniesione przed rozstrzygnięciem Dyrektora z dnia 11 maja 2017 r., będącego przedmiotem zaskarżenia.
Jednym z celów regulacji przewidzianej w art. 52 u.p.p.s.a. jest to, aby poprzez konieczność wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, dać organom administracji możliwość rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu administracyjnym bez potrzeby uruchamiania sądowej kontroli aktów administracyjnych. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zawarte w skardze do sądu, tego celu nie realizuje, przez co nie może być uznane za wyczerpanie środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.
W świetle powyższego z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia, skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło