IV SA/Wr 342/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 23 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia A. P. na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 5 lutego 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 342/17 pozostawiające pismo A. P. z dnia 28 listopada 2017 r. bez rozpoznania w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić zażalenie. Wyrokiem z dnia 22 listopada 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 342/17 Wojewódzki Sad Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę A. P. (zwanego dalej skarżącym) na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. w przedmiocie wstrzymania wypłaty świadczenia wychowawczego. Wnioskiem z dnia 28 listopada 2017 r. nadesłanym drogą elektroniczną skarżący wniósł o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem oraz przyznanie mu pomocy prawnej z urzędu w celu zaskarżenia orzeczenia, ze względu na brak możliwości uzyskania pomocy prawnej z wyboru w sprawie. Pismem z dnia 28 listopada 2017 r., wezwano skarżącego o uzupełnienie - w terminie 7 dni - powyższego wniosku o własnoręczny podpis bądź też nadesłanie w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia osobiście podpisanego wniosku. Powyższe wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 20 grudnia 2017 r. Pismem z dnia 27 grudnia 2017 r. (data wpływu 3 stycznia 2018 r.) skarżący złożył wniosek o doręczenie orzeczenia, który mimo informacji o własnoręcznym podpisie, nie zawierał osobistego podpisu. Jednocześnie skarżący stwierdził, że nie otrzymał zarządzenia o wezwaniu go do osobistego podpisania wniosku. Oba pisma nie zostały przez skarżącego podpisane. Zarządzeniem z dnia 5 lutego 2018 r. pozostawiono bez rozpoznania pismo skarżącego z dnia 28 listopada 2017 r. Pismem z dnia 9 marca 2018 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie z dnia 5 lutego 2018 r. Zarządzeniem z dnia 14 marca 2018 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków zażalenia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia, poprzez podpisanie zażalenia w sekretariacie Wydziału Informacji Sądowej lub przesłanie odpisu zażalenia osobiście podpisanego oraz nadesłanie 1 egzemplarza odpisu zażalenia, celem doręczenia go organowi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została dwukrotnie awizowana w dniach 20 marca 2018 r. oraz 28 marca 2018 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uzupełnił braków formalnych zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.) na zarządzenia przewodniczącego w przedmiocie pozostawienia pisma bez rozpoznania przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Każde pismo strony powinno z kolei zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika , co wynika z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Przy czym do pisma strony należy dołączyć jego odpisy dla doręczeniach ich stronom , o czym stanowi art. 47 § 1 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 198 p.p.s.a. przepisy niniejsze stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Oceniając z punktu widzenia powyższych przepisów wymogi formalne złożonego przez skarżącego zażalenia na zarządzenie przewodniczącego z dnia 5 lutego 2018 r. zauważyć należy ,że nie zostało ono podpisane przez skarżącego. Tego wymogu z art. 49 § 2 p.p.s.a. nie spełnia również pismo skarżącego z dnia 9 marca 2018 r. , albowiem skarżący umieścił na nim parafę w formie litery "V". Skarżący nie dołączył do pisma także jednego odpisu zażalenia celem doręczenia stronie. Z tego względu , zarządzeniem z dnia 14 marca 2018 r. przewodniczący wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie oraz nadesłanie jednego odpisu zażalenia celem doręczenia stronie, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W tym miejscu wskazać należy, że stosownie do art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. , pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Jak wnika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie skarżącego do usunięcia braków zażalenia , została ona mu doręczona w dniu 3 kwietnia 2018 r. Mając bowiem na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 20 marca 2018 r., a następnie po raz drugi w dniu 28 marca 2018 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 p.p.s.a. nastąpiło z dniem 3 kwietnia 2018 r. Termin do odebrania przesyłki biegł od daty pierwszego awizowania przez kolejnych 14 dni. Skarżący przesyłki nie odebrał i wymaganym terminie wskazanych braków nie uzupełnił. Wobec powyższego siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych zażalenia upłynął z dniem 10 kwietnia 2018 r. W tym stanie rzeczy, zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.