IV SA/Wr 346/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia NSA Henryk Ożóg, Sędzia NSA Julia Szczygielska, Protokolant: sekretarz sądowy Aneta Januszkiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 16 października 2014 r. sprawy ze skargi E.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją w sprawie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego oddala skargę. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] wydana na podstawie art. 138 § 2, art.145 § 1 pkt.4, art.147, art.149 § 1 i art.151 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, którą po rozpatrzeniu odwołania E. B. (dalej skarżąca) uchylono w całości decyzję wydaną przez Burmistrza Miasta P. Z. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w sprawie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] dotyczącą wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego. Kolegium Odwoławcze podało, że organ pierwszej instancji decyzją [...] listopada 2012 r. nr [...] przyznał skarżącej na okres od 1 grudnia 2012 r. do 31 grudnia 2013 r. dodatek mieszkaniowy w kwocie 73,73 zł miesięcznie . Pismem z dnia 11 kwietnia 2013 r. Miejski Zakład Komunalny w P. – Z. poinformował, że skarżąca od grudnia 2012 r. do marca 2013 r. nie dokonywała należnych dopłat do przyznanego dodatku mieszkaniowego. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r nr [...] została wstrzymana wypłata dodatku mieszkaniowego H. B. pismem z dnia 16 maja 2013 r. i 3 czerwca 2013 r. wystąpił o wznowienie postępowania w sprawie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego. Organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia 10 czerwca 2013 r. nr 71/2013 odmówił wznowienia postępowania. Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 2 lipca 2013 r. uchyliło zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, uznając, że stroną w prowadzonym postępowaniu jest skarżąca, natomiast w aktach sprawy brak jest pełnomocnictwa dla H.B.. Organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] września 2013 r. nr [...] wznowił postępowanie w sprawie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego. Ustalił jednocześnie, że H. B. jest pełnomocnikiem skarżącej. W wyniku przeprowadzonego postępowania organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] października 2013 r. nr [...] odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] dotyczącą wstrzymania wypłaty dodatku. Na to postanowienie skarżąca złożyła zażalenie wnosząc o uchylenie go i wznowienie postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. uchyliło w całości zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu podało, że organ pierwszej instancji wydał postanowienie z dnia [...] września 2013 r. nr [...] . o wznowieniu postępowania, w żaden sposób nie mógł już wydać rozstrzygnięcia całkowicie przeciwnego, a więc o odmowie wznowienia postępowania a jedynie rozstrzygnięcie o jakim mowa w art. 151 § 1 k.p.a., a które zapada w formie decyzji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] stycznia 2014r. organ pierwszej instancji odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] odnoszącą się wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego. Od decyzji tej skarżąca złożyła odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] uchyliło w całości decyzję Burmistrza Miasta P. Z. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr 5/2014 w sprawie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] dotyczącą wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu podało, że w postanowieniu z dnia [...] listopada 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że organ pierwszej instancji wydał postanowienie z dnia [...] września 2013 r. nr [...] o wznowieniu postępowania i w żaden sposób nie mógł już wydać rozstrzygnięcia całkowicie przeciwnego, a więc o odmowie wznowienia postępowania a jedynie rozstrzygnięcie o jakim mowa w art. 151 § 1 k.p.a., a które zapada w formie decyzji. Całkowicie błędnym zatem było, wydanie w sprawie decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Rozstrzygnięcie w takiej formie nie znajduje jakiegokolwiek podstawy prawnej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżąca zarzuciła Kolegium Odwoławczemu, że zamiast rozstrzygnąć sprawę za organ pierwszej instancji powieliło w treść decyzji z dnia 7 listopada 2013 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze o jej oddalenie, podtrzymując swoją wcześniejszą argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem oceny Sądu jest legalność decyzji Kolegium Odwoławczego w sprawie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia 12 kwietnia 2013 r. nr 147/2013 dotyczącą wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową dającą możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wskazaną w przepisach prawa procesowego. Do przesłanek pozytywnych zalicza się rozstrzygnięcie sprawy decyzją ostateczną oraz wystąpienie jednej z wyliczonych enumeratywnie w art. 145 § 1 kpa podstaw prawnych wznowienia tj.: 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, 2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa, 3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27, 4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, 5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję, 6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu, 7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2), 8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Sprawa wznowienia postępowania stanowi istotne samoistne zagadnienie postępowania z uwagi na odrębny przedmiot postępowania od wcześniejszego postępowania zwykłego oraz to, że wynik postępowania nadzwyczajnego nie musi wpłynąć na byt prawny decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym. Wznowienie postępowania obejmuje dwa stadia postępowania. Pierwsze dotyczy dopuszczalności wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania i kończy się postanowieniem o wszczęciu postępowania lub decyzją o odmowie wszczęcia postępowania. w sprawie wznowienia postępowania. Postanowienie o wszczęciu postępowania jest tylko aktem procesowym nie rozstrzygającym sprawy wznowienia postępowania, a jedynie otwierającym postępowanie w sprawie. Stwierdzenie, czy przyczyna wznowienia rzeczywiście wystąpiła i jakie z tego wynikają skutki dla rozstrzygnięcia sprawy mogą być wyłącznie efektem postępowania przeprowadzonego po wydaniu postanowienia z art. 149 § 1 kpa. Postanowienie o wznowieniu postępowania otwiera następna fazę postępowania tj. postępowanie wyjaśniające, którego celem jest ustalenie istnienia podstaw wznowienia postępowania oraz w razie pozytywnego wyniku tych czynności przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego celem rozstrzygnięcia sprawy będącej przedmiotem weryfikacji decyzji ostatecznej. Jeżeli w wyniku przeprowadzenia postępowania rozpoznawczego organ stwierdzi zgodnie z art. 151 kpa brak przesłanek wznowienia postępowania odmawia uchylenia dotychczasowej decyzji. Art. 151 § 1 k.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której: 1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, albo 2) uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Z akt sprawy wynika, że organ pierwszej instancji wydał postanowienie z dnia [...] września 2013 r. nr [...] o wznowieniu postępowania i jak podało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w postanowieniu z dnia 7 listopada 2014 r., nie mógł już wydać rozstrzygnięcia całkowicie przeciwnego, a więc o odmowie wznowienia postępowania a jedynie rozstrzygnięcie o jakim mowa w art. 151 § 1 k.p.a., a które zapada w formie decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. rr 153 poz. 1271), sąd orzekł jak w sentencji