IV SA/Wr 349/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Kierownika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. - Inspektorat w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu nienależnie opłaconych składek z funduszu ubezpieczeń społecznych postanawia oddalić wniosek. Pismem z dnia 12 lipca 2008 r. T. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Kierownika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W.- Inspektorat w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu nienależnie opłaconych składek z funduszu ubezpieczeń społecznych. Jednocześnie, do skargi T. B. załączyła wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Jednakże, po myśli art. 247 tej ustawy prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Stosownie do art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań. Nie kwestionując okoliczności zawartych skardze stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej jej bezzasadności z wcześniej powołanego art. 247 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w art. 247 cytowanej ustawy odnosi się do skargi wszczynającej postępowanie przed sądem administracyjnym. Zaznaczyć przy tym należy, iż bezzasadność skargi należy łączyć nie tylko z merytoryczną jej oceną, ale również z możliwością jej wniesienia do sądu. Tymczasem z wyliczenia spraw podlegających właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a także z istoty sprawy sądowoadministracyjnej, określonej w art. 1 - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bezspornie wynika, iż żądanie skarżącej nie ma charakteru administracyjnoprawnego. Zresztą, w zaskarżonej decyzji znajduje się prawidłowe pouczenie o tym, że służy od niej odwołanie do sądu powszechnego. Artykuł 247 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może znaleźć zastosowanie w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 tej ustawy (Hanna Knysiak-Molczyk, Przesłanki przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Prawa Publicznego 2007/4/27), a więc i w sytuacji takiej jak rozważana. Z tych względów skarżącej nie przysługuje prawo pomocy. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak na wstępie.