IV SA/Wr 350/09

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 19 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 15 września 2009 r., sygn. akt IV SA/Wr 350/09 przyznano skarżącej w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca pismem z dnia [...] (k-164) wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 10 sierpnia 2011 r. odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu z dnia 15 marca 2011 r. odrzucającego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 14 października 2009 r. oddalającego skargę. W piśmie tym skarżąca złożyła również wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 2 września 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 350/09 poinformowano skarżącą, iż wniosek o przyznanie pełnomocnika z urzędu należy złożyć na urzędowym formularzu. Jednocześnie przesłano skarżącej urzędowy formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy w celu jego wypełnienia, podpisania i przesłania do Sądu (wraz z dokumentami źródłowymi) w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca, w rubryce nr 4 urzędowego formularza (wypełnionego i podpisanego dnia [...]), obejmującej zakres wniosku o przyznanie prawa pomocy, zaznaczyła, iż wnosi jedynie o zwolnienie od kosztów sądowych. Postępowanie w tym zakresie zostało umorzone postanowieniem referendarza sądowego z dnia 19 września 2011 r. z uwagi na to, iż prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 15 września 2009 r., sygn. akt IV SA/Wr 350/09 przyznano już skarżącej w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Natomiast odrębnym zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 19 września 2011 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącej w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu z uwagi na to, iż wniosek w tym zakresie nie został złożony na wymaganym formularzu, bowiem w rubryce nr 4 tego formularza, obejmującej zakres wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżąca w ogóle nie zaznaczyła, iż wnosi o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Następnie skarżąca wniosła pismo z dnia [...] w którym podniosła, iż w nadesłanym wcześniej urzędowym formularzu z dnia [...] w natłoku spraw i z powodu choroby przeoczyła zaznaczyć, że wnosi również o ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Do pisma tego dołączyła podpisaną kserokopię pierwszej strony urzędowego formularza wypełnionego w dniu [...], w której w rubryce nr 4 dodatkowo zakreśliła, iż wnosi o ustanowienie radcy prawnego. Powyższe oznacza, iż skarżąca pismem z dnia [...] wraz z powyższą kserokopią i urzędowym formularzem z dnia [...] złożyła na wymaganym formularzu nowy wniosek o ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W uzasadnieniu tego wniosku wskazała, że mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe razem z mężem i synem ([...]). Syn jest [...]. Podała, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej. Nadesłała m. in. dokumenty potwierdzające jej zły stan zdrowia. Firma, którą prowadzi wykazuje stratę od [...] do l[...]. Powołała się na postanowienie z dnia 15 września 2009 r., w którym w niniejszej sprawie przyznano jej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że jej egzystencja uległa pogorszeniu bowiem nie otrzymuje zapłaty od klientów firmy. Ponadto wskazała, że jest zobowiązana do zapłaty podatku z tytułu darowizny, a w [...]. zmarła jej [...]. Mąż pobiera emeryturę w wysokości [...] zł (jest to kwota po dokonaniu miesięcznych potrąceń z tego świadczenia w kwocie [...] zł; przy czym łączna kwota do potrącenia wynosi [...] zł) i wynagrodzenie z tytuły wykonywania obowiązków [...] [...] zł, zaś syn otrzymuje zasiłek [...] w kwocie [...] zł. Podała, że nie posiada mieszkania ani innych nieruchomości ani oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych. Mając na uwadze, iż skarżącej w dniu 19 września 2009 r. przyznano prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, zaś obecnie wniosła ona o ustanowienie radcy prawnego z urzędu przyjąć trzeba, iż skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z treści przepisu art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Mając na uwadze, iż skarżąca znajduje się w wraz z rodziną w trudnej sytuacji materialnej pomimo, że prowadzi działalność gospodarczą, która jednak przynosi straty, a nadto posiada zobowiązania publicznoprawne, brak majątku, zły stan zdrowia skarżącej i jej syna oraz aktualny poziom cen dóbr i usług i realizację prawa do sądu przyjąć trzeba, iż wykazała ona, że spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.