IV SA/Wr 361/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Referendarz sądowy Ewa Orłowska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zasiłku stałego i opłacenia składki na ubezpieczenie zdrowotne postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 października 2007 r. oddalił skargę skarżącej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie odmowy udzielenia zasiłku stałego i opłacenia składki na ubezpieczenie zdrowotne. Skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. W jego uzasadnieniu wskazała, że choruje na [...], [...] Nie jest w stanie prawidłowo ocenić sytuacji. Odmowa przyznania zasiłku stałego w sytuacji, gdy na zakup leków przeznacza 350 zł jest niehumanitarna. Nie posiada żadnego źródła utrzymania. W [...] wyrokiem Sądu Rejonowego zostały jej przyznane alimenty na córkę urodzoną [...] 1991 r. Podała, że otrzymuje zaliczkę alimentacyjną na córkę, która została jej przyznana na okres od [...] stycznia 2007 r. do [...] sierpnia 2008 r. Oświadczyła, że posiada mieszkanie własnościowe o powierzchni 27,5 m2 i nie posiada domu ani innych nieruchomości, a także oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych. Następnie pismem referendarza sądowego z dnia 23 listopada 2007 r. skarżąca została wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych dotyczących jej sytuacji materialnej i rodzinnej - tj. decyzji przyznającej jej zaliczkę alimentacyjną na córkę w wyżej podanym okresie, wyciągu z konta bankowego za ostatnie trzy miesiące, wyjaśnienia w jakiej wysokości ponosi wydatki związane z utrzymaniem (opłaty za czynsz, energie elektryczną, gaz, telefon i inne) oraz do nadesłania dowodów potwierdzających ich wysokość, zaświadczenia z urzędu pracy potwierdzającego czy skarżąca jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku lub bez tego prawa - w terminie siedmiu dni pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie danych zawartych we wniosku. Z potwierdzenia odbioru wynika, że skarżąca dnia 4 grudnia 2007 r. osobiście odebrała to wezwanie. Skarżąca nie udzieliła na nie odpowiedzi. Zatem siedmiodniowy termin do wykonania tego wezwania upłynął bezskutecznie dnia 11 grudnia 2007 r. Przepis art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z treści art. 245 § 3 cytowanej wyżej ustawy wynika, że ustanowienie adwokata obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym. Natomiast art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu dla siebie i rodziny. Zgodnie z art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (m .in. koszty związane z ustanowieniem fachowego pełnomocnika), chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Wniosek skarżącej o ustanowienie adwokata nie zasługuje na uwzględnienie, mimo, iż skarżąca podała, że samotnie wychowuje córkę urodzoną w 1991 r. i ponosi wydatki związane z leczeniem w kwocie 350 zł. Na skarżącej bowiem spoczywa obowiązek wykazania, że spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy. Skarżąca jednak pomimo skutecznego doręczenia jej wezwania do nadesłania dokumentów źródłowych nie nadesłała decyzji przyznającej jej zaliczkę alimentacyjną na córkę, co nie pozwala na ustalenie w jakiej wysokości otrzymuje dochód z tego tytułu. Wbrew bowiem twierdzeniom skarżącej, iż nie posiada żadnego źródła dochodu zaliczka alimentacyjna na dziecko stanowi źródło jej dochodu. Skarżąca nadto we wniosku podała, że pobiera (otrzymuje) zaliczkę alimentacyjną, zatem obowiązana była wskazać w jakiej wysokości otrzymuje to świadczenie. Ponadto skarżąca nie wykonała również powyższego wezwania w pozostałym zakresie, co nie pozwala na ustalenie w sposób nie budzący wątpliwości, czy znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej jej poniesienie kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.