IV SA/Wr 365/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. T. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich postanowił odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 809/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdził swą niewłaściwość do rozpoznania sprawy ze skargi G. T. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich i przekazał ją według właściwości tutejszemu Sądowi. Przed przekazaniem sprawy, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, zarządzeniem z dnia 19 października 2007 r., wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Z uwagi na wątpliwości skutecznego doręczenia skarżącej powyższego wezwania, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zwrócił się do G. T. o złożenie wyjaśnień w tym zakresie. W odpowiedzi (pismo z dnia 19 sierpnia 2008 r.), skarżąca wskazała, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została podjęta przez jej zięcia – J. D., dnia 29 października 2007 r. Ponieważ zaś, w tym czasie, nie przebywała w domu, córka przesłała jej pismo do miejsca, w którym się wówczas znajdowała. Nadto skarżąca opisała swą trudną sytuację materialną. Wobec tak sformułowanej odpowiedzi, Sąd wezwał skarżącą do wyjaśnienia, czy w piśmie z dnia 19 sierpnia 2008 r. zawarła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, czy może miało ono inny charakter. W piśmie, które wpłynęło do Sądu w dniu 16 września 2008 r. skarżąca nie sprecyzowała jednak swych żądań. W związku z powyższym, Sąd ponownie (w dniu 17 października 2008 r.) wezwał G. T. do złożenia, w terminie 7 dni, stosownych wyjaśnień. Odbiór tego wezwania, przesłanego na podany przez skarżącą adres, pokwitował jej zięć – J. D., w dniu 7 listopada 2008 r. Ponieważ do dnia 28 listopada 20008 r. skarżąca nie nadesłała odpowiedzi, Sąd zgodnie z udzielonym jej pouczeniem, skargę w tym dniu odrzucił z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego. Po wydaniu w sprawie postanowienia odrzucającego skargę skarżąca, pismem z dnia 2 grudnia 2008 r. oświadczyła, że jej pismo z dnia 19 sierpnia 2008 r. jest jednocześnie wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następu Przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. Stosownie zaś do art. 88 tej ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. (...). Dnia 21 sierpnia 2008 r. skarżąca wniosła do Sądu pismo (opatrzone datą 19 sierpnia 2008 r.), które mimo wezwań Sądu, sprecyzowała dopiero w dniu 2 grudnia 2008 r., w więc po odrzuceniu, postanowieniem z dnia 28 listopada 2008 r., skargi w niniejszej sprawie. W piśmie z dnia 2 grudnia 2008 r. podała, że pismo z dnia 19 sierpnia 2008 r. jest wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi i jednocześnie wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Otóż, wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi skierowane pod właściwy adres, w dniu 29 października 2007 r. odebrał zięć skarżącej J. D., co zresztą sama potwierdziła. Niemniej jednak skarżąca podniosła, że nie przebywała wówczas w domu i wezwanie córka przesłała jej do miejsca, gdzie się znajdowała. Jednakże, w tym czasie skarżąca wróciła do domu, a przesyłka została zwrócona. Do wniosku M. T. dołączyła bilety PKP na przejazd w dniach 3 października 2007 r. – 4 października 2007 r. na trasie G. – D. oraz w dniach 14 listopada 2007 r. – 15 listopada 2007 r. na trasie M. – G. Przedstawiła także kserokopię koperty zaadresowanej na jej nazwisko i skierowanej na adres: R.[...], [...], woj. [...] przez córkę skarżącej M. D. Zgodnie z twierdzeniem skarżącej w kopercie tej znajdowało się wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu od skargi. Stemple pocztowe umieszczone na kopercie świadczą o tym, że po dniu 20 listopada 2007 r. niepdojęta w terminie przesyłka została odesłana do nadawcy. Zatem, niewątpliwym jest, nawet nie ustalając konkretnego dnia, że skarżąca o wezwaniu Sądu dowiedziała się w miesiącu listopadzie 2007 r. Tak więc, wnosząc w sierpniu 2008 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi niewątpliwie przekroczyła siedmiodniowy termin o którym stanowi art. 87 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na marginesie tylko dodać można, iż powyższe nie zmienia faktu, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 października 2007 r. uważa się za skutecznie doręczone skarżącej w dniu 29 października 2007 r. Wobec tego co powiedziano, na podstawie art. 88 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.