IV SA/Wr 365/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego postanawia : odrzucić skargę. W dniu 14 maja 2010 r. została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. skarga J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego. Powyższe pismo było kserokopią skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2010 r., wezwano skarżącą do uzupełnienia braku skargi – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem jej odrzucenia, przez nadesłanie tutejszemu Sądowi oryginalnie podpisanej skargi, bądź jej podpisanie. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 czerwca 2010 r., a skarżąca nie uzupełniła braków skargi do dnia wydania postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 253, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – w związku z art. 57 p.p.s.a., skarga winna zawierać m.in. podpis strony. W wypadku gdy go nie zawiera sąd wzywa skarżącego do uzupełnienia braków skargi pod rygorem jej odrzucenia. W związku z tym, że w przedmiotowej sprawie skarga była kserokopią skargi, zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2010 r. (doręczonym 25 czerwca 2010 r.) wezwano ją do nadesłania oryginalnie podpisanej skargi, bądź podpisania skargi, jednocześnie pouczono w prawidłowy sposób o skutkach niewykonania zarządzenia. Skarżąca nie uzupełniła do dnia dzisiejszego braków skargi. Skutkować musi to odrzuceniem skargi po myśli art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.