IV SA/Wr 365/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ż. na decyzję Rektora Uniwersytetu Przyrodniczego we W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego, stypendium w zwiększonej wysokości oraz stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych postanawia: umorzyć postępowanie sądowo-administracyjne. J. Ż. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na oznaczoną wyżej decyzję Rektora Uniwersytetu Przyrodniczego we W. w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego, stypendium w zwiększonej wysokości oraz stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu Przyrodniczego we W. wniósł o umorzenie postępowania z tym uzasadnieniem, że uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, decyzją z dnia 6 czerwca 2013 r. Nr 4/2013, którą uwzględnił skargę w całości i przyznał skarżącej stypendium wnioskowane przez nią stypendium . W związku z wydaniem przez Rektora Uniwersytetu Przyrodniczego we W. decyzji z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...] skarżąca w piśmie procesowym z dnia 13 lipca 2013 r. złożyła oświadczenie w przedmiocie "nie podtrzymywania skargi". Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 60 zdanie 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) (zwana dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi uzależniona jest od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi, o czym stanowi dalej zdanie 3 art. 60 wskazanej wyżej ustawy. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oświadczenie J. Z. w przedmiocie nie podtrzymywania skargi należy interpretować jako cofnięcie skargi, które w świetle materiału aktowego badanej sprawy nie nasuwa – z tego punktu widzenia żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. Zważywszy, że organ w ramach autokontroli, o której mowa w art. 54 § 3 p.p.s.a. uwzględnił skargę w całości, eliminując z obrotu prawnego zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję ostateczną oraz poprzedzającą ją decyzję pierwszo-instancyjną i jednocześnie stwierdzając, że wspomniane decyzje wydane zostały z naruszeniem prawa. W świetle powyższych ujawnionych okoliczności sprawy uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Z tych względów orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia.