IV SA/Wr 366/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędziowie sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, sędzia WSA Ewa Kamieniecka (spr.), , Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Hurman, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 3 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Rektora A we W. z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów oddala skargę w całości. Decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] Dziekan Wydziału [...] A we W., na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1668) i § 59 ust. 1 pkt 3 Regulaminu Studiów A we W., skreślił M. S. z listy studentów kierunku [...]. W uzasadnieniu Dziekan Wydziału podał, że do dnia 18 maja 2019 r. student nie złożył pracy dyplomowej, którą należało złożyć do dnia 18 maja 2019 r. W odwołaniu od decyzji student wskazał, że istotnie nie wywiązał się z obowiązku złożenia pracy dyplomowej w terminie i zdaje sobie sprawę z wyczerpania wszelkich możliwości regulaminowych. Podał, że w ostatnich trzech latach przeszedł dwa zapalenia płuc i jest w trakcie trzeciej choroby. Każdorazowo choroba kończy się długotrwałą niezdolnością do pracy, co rodzi problem z utrzymaniem stanowiska pracy. W obecnej chwili pracuje i chciałby skończyć studia w stopniu minimum inżynierskim. Dlatego wniósł o przywrócenie go na studia oraz umożliwienie napisania i obrony pracy dyplomowej. Decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] Rektor A we W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Rektor A podał, że nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji. Postępowanie wyjaśniające wykazało brak podstaw co do zasadności zmiany decyzji, ponieważ student powtarzał semestr siódmy już dwa razy i nie złożył w terminie pracy dyplomowej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżący wyjaśnił, że w dniu 29 września 2013 r. podpisał umowę o świadczenie usług edukacyjnych, aby rozpocząć studia W A na kierunku [...] (niestacjonarnie). Umowa nie określa ilości powtarzanych semestrów, w tym przypadku ostatniego (siódmego), kończącego się złożeniem i obroną pracy dyplomowej. Przeszkodą w złożeniu pracy inżynierskiej jest znaczne pogorszenie jego stanu zdrowia, bowiem pod koniec 2016 r. przeszedł ciężkie zapalenie płuc (w tym dwutygodniowa hospitalizacja), a następnie trzy miesiące rehabilitacji, co skutkowało utratą pracy i borykaniem się z brakiem dochodu. Poszukiwanie pracy i brak odporności powodowały liczne nieobecności w pracy oraz ponowne zwolnienia i zatrudnienia. W styczniu skarżący przeszedł kolejne zapalenie płuc i kolejny raz miał problemy z przystosowaniem się do obowiązków studenckich. Okres rehabilitacji przebiegał w trakcie wykonywania kolejnych prac dorywczych. W roku 2019 nawrót choroby nastąpił w okolicy Wielkanocy. Od listopada 2018 skarżący pracuje na podstawie umowy o pracę. W połowie maja korzystał z trzydniowego zwolnienia ze względu na zapalenie płuc. Według skarżącego, ze względu na jego stan zdrowia Rektor mógł pozwolić na kolejne warunkowe zaliczenie semestru siódmego, złożenie i obronę pracy inżynierskiej. Podkreślił, że za każde powtarzanie semestru uiścił opłatę w wysokości 1.500 zł. Brak jest przepisu, uniemożliwiającego wydanie zgody na dalsze studiowanie. Skarżący wniósł o ponowne wpisanie ma listę studentów oraz umożliwienie napisania i obrony pracy inżynierskiej. W odpowiedzi na skargę Rektor A wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej p.p.s.a.), uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga w rozpatrywanej sprawie nie jest zasadna. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa. Podstawę materialnoprawną wydania decyzji w rozpatrywanej sprawie stanowił art. 108 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Zgodnie z art. 108 ust. 1 ustawy studenta skreśla się z listy studentów w przypadku: 1) niepodjęcia studiów; 2) rezygnacji ze studiów; 3) niezłożenia w terminie pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego; 4) ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z uczelni. Stosownie do art. 108 ust. 2 student może być skreślony z listy studentów w przypadku: 1) stwierdzenia braku udziału w obowiązkowych zajęciach; 2) stwierdzenia braku postępów w nauce; 3)nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie; 4)niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów. Przepisy art. 108 w ust. 1 wskazują zamknięty katalog sytuacji, w których obligatoryjnie następuje skreślenie z listy studentów, w ust. 2 natomiast wymieniają przesłanki fakultatywne, które mogą, ale nie muszą, zakończyć się skreśleniem. Ustęp 2 wymienionego wyżej przepisu przewiduje bowiem sytuacje, w których kierownik jednostki organizacyjnej - może - lecz nie musi wykreślić studenta z listy studentów; ma charakter przepisu uznaniowego. Przepis art. 108 ust. 1 i ust. 2 dotyczy zarówno publicznych, jak i niepublicznych uczelni. Organem uprawnionym do wydawania decyzji w przedmiocie skreślenia z listy studentów jest dziekan i rektor, zgodnie z ustanowionym przez ustawodawcę domniemaniem kompetencji. Tryb skreślania z listy studentów powinien być uregulowany w regulaminie studiów, co jednak nie może być interpretowane jako delegacja do opracowywania dodatkowych, nieprzewidzianych w ustawie przesłanek. Jak wskazano – jest to wyliczenie o charakterze enumeratywnym. Charakter tego przepisu wyklucza możliwość obligatoryjnego wykreślenia studenta na innej podstawie. Zatem w tym zakresie regulamin studiów opracowany na danej uczelni nie może zawierać innych uregulowań, a jeżeli takie się pojawią nie mogą odnieść skutku. Stosownie do § 59 ust. 1 Regulaminu studiów pierwszego i drugiego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich w A we W. dziekan skreśla studenta z listy studentów w przypadku: 1) niepodjęcia studiów, gdy student w ciągu 6 tygodni od rozpoczęcia semestru studiów nie wypełni swoich obowiązków określonych w § 29 ust. 3 i § 44 ust. 2 oraz § 4 ust. 1; 2) rezygnacji ze studiów złożonej w formie pisemnej i własnoręcznie podpisanej przez studenta; 3) niezłożenia w terminie pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego; 4) ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z uczelni. Trzecią z obligatoryjnych przesłanek wydania decyzji o skreśleniu z listy studentów, wymienionych w art. 108 ust. 1, jest niezłożenie w terminie pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego. Wydanie decyzji następuje po ustaleniu w toku postępowania administracyjnego, że student nie złożył w terminie wynikającym z regulaminu studiów lub innym właściwym akcie wewnętrznym uczelni (albo w indywidualnie określonym terminie w przypadku indywidualnego toku studiów) pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego. Na podstawie decyzji Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] września 2013 r. zainteresowany został przyjęty na studia pierwszego stopnia na [...] w roku akademickim 2013/2014 na kierunek [...]. Zgodnie z § 2 ust. 1 umowy oświadczenie usług edukacyjnych dla studentów studiów I i II z dnia 29 września 2013 r. zawartej pomiędzy skarżącym, a A we W. uczelnia zobowiązała się do przygotowania i świadczenia na rzecz studenta usługi edukacyjnej na studiach I stopnia na Wydziale [...], kierunek [...], forma studiów – [...]. Planowo skarżący powinien ukończyć studia I stopnia (7 semestrów) i sporządzić pracę dyplomową w lutym 2017 r. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący po raz pierwszy został wpisany warunkowo na 7. semestr studiów w dniu 6 października 2016 r. w roku akademickim 2016/2017 (karta okresowych osiągnięć studenta). Następnie po rozpatrzeniu wniosku studenta z dnia 2 czerwca 2017 r., skarżący w dniu 5 czerwca 2017 r. został skierowany na powtarzanie 7. semestru studiów i wpisany na 7. semestr studiów w roku akademickim 2017/2018 (karta okresowych osiągnięć studenta). Po rozpatrzeniu kolejnego wniosku studenta z dnia 28 maja 2018 r., skarżący w dniu 3 czerwca 2018 r. został skierowany na powtarzanie 7. semestru studiów i wpisany warunkowo na 7. semestr studiów w roku akademickim 2018/2019 (karta okresowych osiągnięć studenta). Powtarzając po raz drugi semestr 7. studiów, skarżący nie złożył pracy dyplomowej ani w dniu 15 lutego 2019 r. ani też w dniu 18 maja 2019 r. (karta okresowych osiągnięć studenta). Okolicznością niesporną w sprawie jest, że skarżący nie przedstawił pracy dyplomowej w wyznaczonym terminie, tj. do dnia 18 maja 2019 r. Zostały zatem spełnione przesłanki z art. 108 ust. 1 pkt 3 ustawy - niezłożenie pracy dyplomowej w terminie. Przepis ten nie wskazuje innych okoliczności, wstrzymujących wykreślenie z listy studentów. W szczególności Sąd w ramach tego postępowania nie może badać wcześniejszych postępów studenta w nauce, wysokości nakładów poniesionych przez studenta na studia oraz stanu zdrowia studenta. Należy też zauważyć, że twierdzenia skarżącego odnośnie złego stanu zdrowia, który stanowił przeszkodę w złożeniu pracy dyplomowej, nie są poparte żadnymi dowodami, ponieważ skarżący nie przedstawił jakichkolwiek dokumentów na etapie postępowania administracyjnego i sądowego. W ocenie Sądu nie miały miejsca uchybienia, które uzasadniłyby uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej, w szczególności organy uczelni nie naruszyły art. 190 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Organy stwierdziły fakt niezłożenia przez skarżącego pracy dyplomowej w terminie, co jest okolicznością niesporną, dającą podstawę do zastosowania powołanego przepisu. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.