IV SA/Wr 367/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 6 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi J.M. na uchwałę Rady Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie szczegółowych warunków ukończenia studiów pierwszego i drugiego stopnia jednolitych magisterskich oraz formy egzaminu dyplomowego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej kwotę 200 zł (słownie dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Uzasadnienie: Pismem z dnia 15 lipca 2016 r. J. M. (dalej strona, skarżąca ) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na § 6a uchwały Rady Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie szczegółowych warunków ukończenia studiów pierwszego i drugiego stopnia jednolitych magisterskich oraz formy egzaminu dyplomowego. W ocenie skarżącej wskazana regulacja narusza art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz §35 ust. 1 Regulaminu studiów na Uniwersytecie Wrocławskim i wyrażony tam zakazu dwukrotnego egzaminowania z tego samego zakresu, co uzasadnia uchylenie uchwały w zaskarżonym zakresie. Wraz ze skargą strona uiściła kwotę 200 zł tytułem wpisu od skargi. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu W. wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718,ze zm) dalej: p.p.s.a. z uwagi na fakt, że przedmiotem wniesionej skargi jest akt niepodlegający kontroli sądu administracyjnego. W przypadku nie uwzględnienia tego stanowiska organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt. 1 – 7 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień , przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów; inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacji przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; akty prawa miejscowego organów samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w punkcie 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Do katalogu aktów szczególnych należy zaliczyć również ustawę z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.s.w.), która w określonych przypadkach dopuszcza możliwość sądowej kontroli działalności publicznych oraz niepublicznych szkół wyższych, mając na względzie zasadę autonomii wyrażoną w art. 4 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z postanowieniami prawa o szkolnictwie wyższym skarga do sądu administracyjnego przysługuje na działalność organów uczelni obejmującą: - decyzje w sprawach przyjęcia na studia pierwszego, drugiego i trzeciego stopnia oraz decyzje podjęte przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego (art. 207 ust. 1 p.s.w.); - prawomocne orzeczenia odwoławczej komisji dyscyplinarnej (art. 221 p.s.w.). Przedmiotem swojej skargi w niniejszej sprawie strona uczyniła § 6a uchwały Rady Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie szczegółowych warunków ukończenia studiów pierwszego i drugiego stopnia jednolitych magisterskich oraz formy egzaminu dyplomowego. W kontekście przywołanych przepisów – tak prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi jak i prawa o szkolnictwie wyższym – należy uznać, że skarga została złożona na akt niepodlegający kontroli sądu administracyjnego. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że zaskarżona uchwała została wydana przez radę wydziału, a więc jeden z organów kolegialnych uczelni publicznej, którego szczegółowe kompetencje określa statut uczelni, z wyjątkiem spraw uregulowanych w ustawie (art. 60 ust. 1, art. 68 ust. 1 i 2 p.s.w.). Po drugie, uchwały rady wydziału uczeni publicznej podjęte w zakresie jej kompetencji stanowiących są wiążące dla kierownika, pracowników, doktorantów i studentów tej jednostki (art. 68 ust. 3 p.s.w.). Odwołując się zatem do zasady autonomii uczelni wyższych należy podkreślić, że rady wydziału szkoły wyższej są wewnętrznymi aktami podejmowanymi w sprawach przewidzianych w jej statucie względnie w ustawie ustrojowej, których moc wiążąca została ograniczona do społeczności akademickiej danego wydziału uczelni. Przy czym istotnym jest również, że rada wydziału, podobnie jak senat uczelni jako organ kolegialny uczelni publicznej w żadnej mierze nie może być utożsamiany z organem administracji publicznej albowiem nie mieści się on w strukturze ustrojowej ani administracji rządowej ani samorządu terytorialnego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 23 listopada 2011 r., sygn. akt III SA/Lu 579/11 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 13 grudnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 1215/11). Zatem zakwestionowanej przez skarżącą uchwały nie można było zakwalifikować jako mieszczącej się w katalogu aktów i czynności wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a czy też w powołanych przepisach ustawy szczególnej – prawa o szkolnictwie wyższym. Analizując przedmiotową sprawę również przez pryzmat regulacji art. 147 § 1 p.p.s.a, należy podkreślić, że przepis ten dotyczy wyłącznie aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz aktów organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej, do których w żaden sposób nie można zaliczyć zaskarżonej uchwały. Nadto, wbrew wnioskowi skargi przepis ten przewiduje, w przypadku uwzględnienia skargi na tego rodzaju akty dwa rodzaje rozstrzygnięć tj stwierdzenie nieważności w całości lub w części , bądź stwierdzenie, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że przepisy ustawy – prawo o szkolnictwie wyższym przewidują możliwość podważenia uchwały rady uczelni w trybie określonym w art. 68 ust. 4 i 5 p.s.w. Zgodnie z tym przepisem od takiej uchwały kierownikowi podstawowej jednostki organizacyjnej służy odwołanie do senatu uczelni. Senat uczelni uchyla uchwałę rady sprzeczna z ustawą, statutem, uchwałą senatu, regulaminami i innym przepisami wewnętrznymi uczelni lub naruszają ważny interes uczelni. Zgodnie z treścią art. 36 p.s.w. minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego stwierdza nieważność uchwały organu kolegialnego uczelni lub decyzji rektora uczelni, z wyłączeniem decyzji administracyjnej – w przypadku stwierdzenia jej niezgodności z przepisami prawa lub statutem uczelni, nie później niż w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania uchwały lub decyzji. Akt nadzoru wydany w tym zakresie przez ministra podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, który w ten sposób – pośrednio – może odnieść się do zgodności z prawem uchwały organu kolegialnego szkoły wyższej. Jednakże o konieczności podjęcia rozstrzygnięcia nadzorczego, a wcześniej zainicjowania odpowiedniego postępowania wyjaśniającego decyduje wyłącznie właściwy w sprawie minister. Wobec powyższego skargę wniesioną na akt niepodlegający kontroli sądu administracyjnego należało uznać za nieuprawnioną i podlegającą odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. co orzeczono w pkt I postanowienia. O zwrocie kwoty uiszczonej tytułem wpisu orzeczono w pkt II na podstawie art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a.