IV SA/Wr 371/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska -Ilków (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym ze skargi J. P. na decyzję orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej postanawia odrzucić skargę. Orzeczeniem Nr [...] z dnia [...]. w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. rozpoznała u J. P. nadciśnienie tętnicze pierwszego stopnia, przewlekłe nadżerkowe zapalenie żołądka i dwunastnicy ze zniekształceniem opuszki nieznaczne upośledzające sprawność ustroju, początkowe zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa lędźwiowo- krzyżowego z dyskopatią L5-S1 i przykręgowsłupowym zespołem bólowym nieznacznie upośledzające sprawność ustroju, obustronne upośledzenie słuchu w zakresie tonów wysokich, przewlekły nieżyt gardła i krtani, nieznacznie upośledzający sprawność ustroju, skrzywienie przegrody nosa, upośledzające drożność nosa, przebyte stłuczenia kolana lewego, nieupośledzające sprawność ustroju, przebyty uraz głowy bez trwałych następstw, otyłość odżywieniową upośledzająca sprawność ustroju i ustaliła kategorię z zdolny do zawodowej służby wojskowej, grupa II. Odwołanie od powyższej decyzji - z zarzutem niepełnego rozpoznania dolegliwości związanych ze zwyrodnieniem kręgosłupa wniósł J. P. "Twierdził, że w trakcie badań zgłosił lekarzowi ból głównego odcinka kręgosłupa. Wykonał prześwietlenie, wynik był na płycie CD. W gabinecie lekarskim nie można było odczytać wyniku bo nie było czytnika CD, a w związku z tym wydane orzeczenie nie obejmuje w/w badania. Orzeczeniem Nr [...] z dnia [...]. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W., po rozpoznaniu odwołania - utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu stwierdzono, że rozpoznanie dolegliwości kręgosłupa ustalono na podstawie opisów radiogramów kręgosłupa, opisy nie budzą zastrzeżeń, a odwołujący się mimo pisma w tej sprawie nie nadesłał do komisji II instancji w/w nośników celem objęcia postępowaniem odwoławczym. Skargę na powyższe orzeczenie ale w zakresie "tylko i wyłącznie braku orzecznictwa dotyczącego szyjnego odcinka kręgosłupa"- wniósł J. P.. W skardze przywołał zarzuty podniesione w odwołaniu, twierdzi, że przesłał zaświadczenie lekarskie " które nie zostało uwzględnione, a z niego wynika że kręg C-2 był złamany. To schorzenie ma istotne znaczenie dla określenia jego stanu zdrowia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) Postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażaleniu; 4) Inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w art. 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) Bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. § 3 Sądy administracyjne orzekają także o sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Ust. 1 tego przepisu koresponduje z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), stanowi on bowiem, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje badanie, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem materialnym, i przepisami postępowania. Tymczasem przedmiotem skargi nie jest to, co jest zawarte w decyzji, orzeczeniu Komisji wojskowych- ale to czego w nim nie ma. Zatem przedmiotem skargi nie jest akt, o którym stanowi powołany wyżej - art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. nie jest to również skarga na bezczynność. Akt będący przedmiotem kontroli powinien zawierać wszystkie elementy, o których stanowi art. 107kpa - w tym między innymi rozstrzygnięcie. Sąd nie może zatem dokonać kontroli aktu skoro go nie ma, nie ma rozstrzygnięcia w części, o której mowa w skardze. Sąd stwierdzając brak aktu, pojęcie to odnosi do braku orzeczenia, o którym mowa w skardze czyli orzeczenia odnoszącego się do szyjnego odcinka kręgosłupa, nie zaś do decyzji, której numer został wskazany. Art. 57 i 58 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakazuje badanie przez sąd czy zaistniały lub też zostały zachowane przez skarżącego przesłanki dopuszczalności zaskarżenia określonego aktu lub czynności organu administracji publicznej. Badanie takie musi być przez Sąd poprzedzone ustaleniem istnienia dwóch faktów, których nie istnienie oznacza, że skarga nie ma bytu prawnego. Ustalenia te dotyczą faktu istnienia przedmiotu zaskarżenia oraz faktu istnienia aktu oskarżenia (patrz komentarz do ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod redakcją Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Pracownicze Lexis Nexis Warszawa 2005 str. 273). Ustalenia we wskazanym zakresie dają podstawę do uznania, że brak jest przedmiotu zaskarżenia. To zaś stwierdzenie powoduje, że skarga po myśli art. 58 § 1 pkt 6 musi ulec odrzuceniu.