IV SA/Wr 372/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska- Ilków, po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję orzeczenie Rejonowej Komisji Lekarskiej we W. dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej postanawia odrzucić skargę. Orzeczeniem nr [...] z dnia [...].w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. działając na podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r.w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych Komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595 ze zm.) rozpoznała u J. P. nadciśnienie tętnicze, pierwszego stopnia, przewlekłe nadżerkowe zapalenie żołądka i dwunastnicy ze zniekształceniem opuszki nieznaczne upośledzające sprawność ustroju, początkowe zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa lędźwiowo - krzyżowego z dyskopatią L5-S1 i przykręgowsłupowym zespołem bólowym nieznacznie upośledzające sprawność ustroju, przewlekły nieżyt gardła i krtani, nieznacznie upośledzający sprawność ustroju, obustronne upośledzenie słuchu w zakresie tonów wysokich, skrzywienie przegrody nosa, upośledzające drożność nosa, przebyte stłuczenia kolana lewego, nieupośledzające sprawność ustroju, przebyty uraz głowy bez trwałych następstw, otyłość odżywieniową nieupośledzająca sprawności ustroju- i ustaliła; Kategoria D niezdolny do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju- grupa II - podstawa art. 30a ust. 3 ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP z dn. 2.11.1967r.( Dz. U. Nr 21 z 2002r., poz. 205 z późn. zm.). Odwołanie od powyższej decyzji - z zarzutem niepełnego rozpoznania dolegliwości związanych ze zwyrodnieniem kręgosłupa wniósł J. P.. Twierdził, że w trakcie badań zgłosił lekarzowi ból górnego odcinka kręgosłupa. Wykonał prześwietlenie, wynik był na płycie CD. W gabinecie lekarskim nie można było odczytać wyniku, bo nie było czytnika CD, w związku z tym wydane orzeczenie nie obejmuje w/w badania. Orzeczeniem nr [...] z dnia [...]r. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. po rozpoznaniu odwołania J. P. utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, iż rozpoznane dolegliwości kręgosłupa ustalono na podstawie opisów radiogramu kręgosłupa, opisy nie budzą zastrzeżeń, a odwołujący się mimo pisma w tej sprawie nie nadesłał do komisji II instancji w/w nośników celem objęcia ich postępowaniem odwoławczym. Skargę na powyższe orzeczenie ale w zakresie "tylko i wyłącznie braku orzecznictwa" dotyczącego odcinka szyjnego kręgosłupa wniósł J. P.. W skardze przywołał zarzuty podniesione w odwołaniu, twierdził też, że przesłał zaświadczenie lekarskie, które nie zostało uwzględnione a z niego wynika, że kręg C-2 był złamany. To zdarzenie ma istotne znaczenie dla określenia jego stanu zdrowia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przywołując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) Postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażaleniu; 4) Inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w art. 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) Bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. § 3 Sądy administracyjne orzekają także o sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Ust. 1 tego przepisu koresponduje z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), stanowi on bowiem, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje badanie, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem materialnym, i przepisami postępowania. Tymczasem przedmiotem skargi nie jest to, co jest zawarte w decyzji, orzeczeniu Komisji wojskowych- ale to czego w nim nie ma. Zatem przedmiotem skargi nie jest akt, o którym stanowi powołany wyżej - art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. nie jest to również skarga na bezczynność. Akt będący przedmiotem kontroli powinien zawierać wszystkie elementy, o których stanowi art. 107kpa - w tym między innymi rozstrzygnięcie. Sąd nie może zatem dokonać kontroli aktu skoro go nie ma, nie ma rozstrzygnięcia w części, o której mowa w skardze. Sąd stwierdzając brak aktu, pojęcie to odnosi do braku orzeczenia, o którym mowa w skardze czyli orzeczenia odnoszącego się do szyjnego odcinka kręgosłupa, nie zaś do decyzji, której numer został wskazany. Art. 57 i 58 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakazuje badanie przez sąd czy zaistniały lub też zostały zachowane przez skarżącego przesłanki dopuszczalności zaskarżenia określonego aktu lub czynności organu administracji publicznej. Badanie takie musi być przez Sąd poprzedzone ustaleniem istnienia dwóch faktów, których nie istnienie oznacza, że skarga nie ma bytu prawnego. Ustalenia te dotyczą faktu istnienia przedmiotu zaskarżenia oraz faktu istnienia aktu oskarżenia (patrz komentarz do ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod redakcją Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Pracownicze Lexis Nexis Warszawa 2005 str. 273). Ustalenia we wskazanym zakresie dają podstawę do uznania, że brak jest przedmiotu zaskarżenia. To zaś stwierdzenie powoduje, że skarga po myśli art. 58 § 1 pkt 6 musi ulec odrzuceniu.