IV SA/Wr 375/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka- Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] r. w przedmiocie rejestracji pojazdu postanawia : odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. na skutek sprzeciwu wniesionego przez Prokuratora Rejonowego w L. w dniu [...] r., odmówiło stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta L. przez Kierownika Referatu Komunikacji w Wydziale Spraw Obywatelskich Urzędu Miejskiego w L. w dniu [...] r. w przedmiocie rejestracji na A. J. C. pojazdu marki Fiat Punto o numerze nadwozia [...] zarejestrowanego pod numerem [...] jako ciężarowo - uniwersalny (dowód rejestracyjny serii [...] Nr [...] ). Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wywiedzionej przez Prokuratora Rejonowego w L. . Skarga oparta została na zarzucie naruszenia przepisów art. 156 § 1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 72 ust. 1 w zw. z art. 68 ust. 1, 2 i 9 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 108, poz. 908). W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o jej odrzucenie , wskazując na fakt nie wyczerpania toku instancji i związanej z tym niedopuszczalności skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi zawsze poprzedza sprawdzenie jej wymagań formalnych, w tym dopuszczalności wniesienia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Stosownie do art. 52 § 1 wskazanej wyżej ustawy jednym z koniecznych warunków dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia , jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie, o czym stanowi dalej § 2 przywołanego przepisu . Przy czym zwolnienie z obowiązku wyczerpania środków odwoławczych ustawodawca przewidział dla tych szczególnych podmiotów(prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich) , które z reguły nie biorą udziału w postępowaniu administracyjnym, a konieczne jest umożliwienie tym podmiotom w interesie publicznym lub w imię ochrony praw obywatelskich zakwestionowanie działań organów administracji publicznej naruszających prawo. Tak ukształtowana pozycja prokuratora w postępowaniu administracyjnym nie wyklucza oczywiście jego uprawnień wynikających z innych przepisów prawa, w tym ustawy o prokuraturze. Uprawnienia te winny być jednak wyraźnie ustanowione i nie można ich domniemywać. Przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 206 ze zm.), a także inne akty prawne, w tym powołana wyżej ustawa prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przewidziały dla prokuratora szczególnych uprawnień w zakresie zaskarżania do sądu administracyjnego decyzji kończącej postępowanie administracyjne, w którym prokurator brał udział na prawach strony. A z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie . Z akt badanej sprawy wynika, iż Prokurator Rejonowy w L. poprzez wniesienie sprzeciwu uruchomił nadzwyczajny tryb postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji , co stosownie do art.188 kpa oznacza , że brał udział w postępowaniu na prawach strony, a w konsekwencji były mu doręczane decyzje administracyjne, od których mógł, wnosić środki zaskarżenia w terminach przewidzianych przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. W tak ukształtowanym stanie faktycznym sprawy może nasuwać się pytanie , czy warunki dopuszczalności skargi określone w powołanym na wstępie art. 52§1 u.p.s.a. odnoszą się także do prokuratora biorącego udział w postępowaniu administracyjnym. Rozstrzygnięcie tej kwestii było już przedmiotem uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2006 r. sygn. akt I OPS 6/05, w której stwierdzono, że "obowiązek wyczerpania środków odwoławczych postępowaniu administracyjnym przed wniesieniem skargi na decyzję administracyjną, o którym mowa w art. 34 ust.l ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (DZ.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.)-obecnie art. 52 §1 u.p.s.a.- odnosi się do prokuratora, który brał udział w postępowaniu ". Tak więc prokurator biorący udział w postępowaniu na prawach strony , winien przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego skorzystać z przysługujących mu uprawnień do zakwestionowania decyzji administracyjnej w drodze zwyczajnego środka prawnego . Wobec tego wniesiona w niniejszej sprawie skarga bez uprzedniego wyczerpania przez stronę skarżącą służącej jej w postępowaniu administracyjnym trybu odwoławczego, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, po myśli art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.